Categoriearchief: religieus extremisme

Religieuze extremisten schuwen het geweld niet om hun ideologie aan anderen op te leggen.

gedachtegoed

Het gedachtegoed van een cultuur dient niet alleen kritisch te worden beschouwd maar ook te worden verdedigd. Wij zijn in het Westen tot op het schuldbewuste af kritisch op ons gedachtegoed maar verdedigen het niet tegen standpunten die er haaks op staan. Standpunten als: Het christendom is inferieur aan de islam. We eisen dat moslims zich distanciëren van dit standpunt maar gaan er zelf inhoudelijk niet op in. We zouden dit kunnen doen door de spirituele overeenkomsten tussen christendom en islam aan te geven. Doordat we ons niet verdedigen menen extremisten een argument te hebben gevonden om christenen te mogen vermoorden en voelen ze zich gerechtvaardigd om alle uit het christendom en de verlichting voortgekomen normen en waarden aan te vallen, inclusief onze spirituele vrijheid. Met name deze spirituele vrijheid is voor extremisten een doorn in het oog omdat het hen confronteert met de betrekkelijkheid van hun standpunt.

 

sektarisch geweld

ISIS is een sekte. Ze heeft een godsdienstige basis, een charismatische en machtsbeluste leider en sekteleden die sociaal worden geïsoleerd en van wie absolute gehoorzaamheid wordt geëist. ISIS zegt de wereld te willen redden maar probeert in feite haar macht en bezit te vergroten. De islamitische teksten waar ze zich op beroept misbruikt ze om wreedheden en terroristische aanslagen te rechtvaardigen. De islam is niet de enige leverancier van sektarisch geweld. Wat te denken van Jim Jones de christelijke sekteleider die vijf mensen liet vermoorden waaronder de Amerikaanse afgevaardigde Ryan en vervolgens zijn 909 aanhangers aanzette tot zelfmoord of Shoko Asahara die in Japan met een mengelmoes van boeddhisme, hindoeïsme en Japanse volksreligie een groep aanhangers aan zich bond en een aanslag met gifgas liet plegen in de metro van Tokio waarbij 13 doden en 6300 gewonden vielen. Zolang we sektes blijven gedogen op grond van het recht op godsdienstvrijheid zal dit sektarisch geweld blijven bestaan.

 

fanatieke doodsdrift

Een van de gruwelijke aspecten van godsdienst is dat het soms leidt tot fanatieke doodsdrift bij perverse idioten die denken dat ze god kunnen plezieren met de dood van ongelovigen. Religieus verblinde fanatici die ervan uitgaan dat god hen zal belonen wanneer ze ook zelf in dit bloedbad omkomen. Hoe achterlijk en laf kan een mens wel niet zijn. Achterlijk omdat ze ervan uitgaan dat ze met hun offerbereidheid god ertoe zouden kunnen verleiden om hen te belonen in een leven na de dood. Alsof god een kwaadaardig beest is dat je zou kunnen verleiden door hem een worst voor te houden. Ze zijn niet alleen achterlijk maar ook laf omdat ze kiezen voor het gemak van een primitief offer en niet de confrontatie met zichzelf aangaan.

Zie ook:
doodgewoon
verslaafd aan geweld
radicalisering

 

de koran

Een wereldwijde meerderheid van moslims vindt dat de teksten in de koran letterlijk moeten worden opgevat. Het boek bevat immers het woord van allah dat via Mohammed aan de mens is gegeven. Door persoonlijk de tekst te interpreteren plaats je jezelf boven allah. Gesteund door deze opvatting gebruiken extremisten de letterlijke tekst om er hun misdaden mee te rechtvaardigen. Ze beroepen zich op verzen als: Voor degenen onder uw vrouwen, die zich aan ontucht schuldig maken, roept vier uwer als getuigen tegen haar en als zij getuigen, sluit haar dan in de huizen op totdat de dood haar achterhaalt of totdat god haar een weg opent (4.15). O, gij die gelooft, bestrijd de ongelovigen die in uw nabijheid zijn en laat hen hardheid in u vinden (9.123). De koran bevat veel van dit soort teksten. Pas wanneer je ze in hun historische context plaatst en in relatie met andere verzen leest krijgen ze een minder agressieve betekenis. Echter niet iedereen is hiertoe bereid. Extremisten vatten ze liever letterlijk op om er hun geestelijke gemakzucht en haat mee te voeden. Zie: Koran vertaling

 

radicalisering

We hebben als mens de behoefte om onszelf maatschappelijk en geestelijk te manifesteren. Dit gaat niet iedereen even gemakkelijk af. Sommige mensen zoeken daarom aansluiting bij de pasklare antwoorden van criminele bendes en van politieke en religieuze leiders. De behoefte om je te manifesteren kan zo sterk zijn dat zelfs de antwoorden die terroristen bieden acceptabel lijken. De acceptatie groeit wanneer de aanbieders van de kant en klare antwoorden ook de gevoelens van onmacht, gekwetstheid en woede erkennen die soms ontstaan wanneer je geen zin weet te geven aan het leven. Wanneer de acceptatie groot genoeg is kan je natuurlijke overlevingsdrang zelfs omslaan in een alles of niets gevoel waarbij een zelfmoordactie vanzelfsprekend lijkt.

Zie ook:
radicaalislamitische jongeren
lone wolves
de uitzichtloosheid van het bestaan
een mens zijn zin, is een ..
fanatieke doodsdrift

 

totalitaire politieke islam

We hebben in Nederland de neiging om de totalitaire politieke vorm van de islam goed te praten. Regiems die met geweld het leven van hun onderdanen absoluut en volledig willen vormen en bepalen. Sommigen van ons nemen zelfs de schuld op zich voor de misdaden van deze regiems. Volgens deze schuldgevoelige navelstaarders zouden de door de politieke islam gevoerde oorlogen op gang zijn gebracht door de kruistochten. Zij gaan voorbij aan het feit dat het christelijk-joodse Jeruzalem in 637, vijf jaar na de dood van de profeet Mohammed, door een islamitisch leger werd veroverd en dat Tariq ibn Zijad namens het Omajjadische kalifaat in 711 de straat van Gibraltar overstak om Spanje te veroveren. De eerste kruistochten vonden pas plaats tussen 1095 en 1099. Ook op dit moment zouden we, maar nu door onze oliepolitiek, het islamitisch geweld oproepen. Opnieuw ontkennen de navelstaarders de geschiedenis. De politieke islam kon gedijen omdat de dictators in het Midden Oosten de olieopbrengsten ongelijk verdeelden. De maatschappelijke onvrede die daardoor ontstond vertaalde zich in terroristische acties tegen andersdenkenden binnen de islam en tegen ‘ongelovigen’.

Zie ook: Christus versus Mohammed

 

eindeloze lus van geweld

In de Golfregio worden extremisten vaak omschreven als ‘aanhangers van afwijkende denkwijzen’. Wat een vreselijke omschrijving! Iedereen met een andere religieuze of seculiere opvatting is hiermee een extremist. In mijn ogen is een extremist iemand die extreme middelen, lees: gewelddadige middelen, inzet om zijn mening aan anderen op te leggen. Ondanks het feit dat sommige extremisten hun gewelddadige gedrag religieus proberen te rechtvaardigen is niet iedere aanhanger van een afwijkende denkwijze gewelddadig. Doordat beide omschrijvingen in de Golfregio wel met elkaar worden verbonden wordt er een eindeloze lus van geweld in stand gehouden.