Categoriearchief: veranderen

Veranderen doet pijn. Wil je er meer over weten dan alleen deze vaststelling?

helemaal jezelf zijn

Uitzonderingen daargelaten beschikt ieder mens over alle persoonlijkheidskenmerken. Het verschil tussen de ene en de andere mens schuilt in de sterkte van ieder kenmerk. De een is bijvoorbeeld meer introvert en de ander meer extravert. De kunst is om in je contacten met anderen de verschillende kenmerken op het juiste moment, op de juiste plaats en in de juiste mate naar voren te laten komen. Wanneer je bijvoorbeeld van nature introvert bent zul je moeten leren om je extraverte kant vaker en sterker naar voren te laten komen. In je contacten met anderen lukt dit meestal wel. Thuis, in de omgang met je partner, is dit niet altijd vol te houden. Hier wil je helemaal jezelf kunnen zijn, regelmatig kunnen terugvallen op je natuurlijke persoonlijkheidsstijl.

Zie ook:
veranderen doet pijn
ja zeggen
resocialisatie
de maakbare mens
hij haalt het beste in mij naar boven

Zie ook pagina: artikelen

transformatie

Ik zit in een transformatie proces. Mijn hersenen veranderen onder invloed van de ziekte van Parkinson. Op de momenten dat de chemische balans in mijn hersenen is verstoord, bij Parkinson heet dat een ‘off’ moment, is het alsof ik een test onderga. Ik loop door een gang waar de muren links en rechts bestaan uit hulpeloosheid en paniek. Alleen door rustig te blijven en gedisciplineerd het midden van de gang aan te houden, kan ik voorkomen dat ik in een depressie beland. Dit klinkt dramatisch maar is het niet. Het is als een bijna dood ervaring. Aan het einde van de tunnel schijnt licht. Ik moet mijn weg door de gang vervolgen om alles wie ik ben te laten transformeren in iets dat groter en anders is dan ik.

Zie ook: transitie

transitie

Ik ben in transitie. Geen gender transitie van man naar vrouw. Ik voel me nog altijd man. Mijn lichaam straalt echter steeds minder uit wie en wat ik ben. Ik voel me jong maar mijn lichaam wordt geleidelijk dat van een oude man. Ik ben onzeker maar ik ben dat minder vaak dan mijn lichaam door mijn ziekte uitstraalt. Mijn transitie bestaat erin dat ik, ongeacht de veranderingen van mijn lichaam, wil blijven wie ik ben. Geen uitgeblust en onzeker mens maar iemand die zich intens betrokken voelt bij het leven. Een transitie van wie ik ben dóór mijn lichaam naar wie ik ben zónder mijn lichaam.

Zie ook: transformatie

de maakbare mens

We gaan er in onze cultuur van uit dat je zelf kunt bepalen hoe je leven verloopt. In deze visie worden dromen waar wanneer je er volledig voor gaat. Misstappen die je hebt gezet kunnen ten goede worden gekeerd. Maar is dat wel zo? Wordt dit idee van maakbaarheid niet juist gepropageerd door mensen die er vanaf hun geboorte mee zijn opgevoed? Ben ik zelf ook niet het product van zo’n opvoeding? Stel dat ik deze opvoeding niet had gehad zou ik dan even zelfstandig en onafhankelijk zijn als ik nu ben en ben ik dat überhaupt wel? Klopt het idee van de maakbare mens dus wel? De mens die zijn eigen lot bepaalt. Moeten we dit idee niet loslaten en overstappen op de gedachte dat ieder mens het leven herschept vanuit de mogelijkheden en beperkingen die hem door opvoeding en cultuur worden aangereikt?

Zie ook:
resocialisatie
the American Bubble
helemaal jezelf zijn

evolutie

Ik geloof niet dat het bewustzijn evolueert. Toch zie ik veranderingen die aan een evolutie doen denken. Niet een verandering van het bewustzijn maar een verandering van techniek en communicatie. Neem een vliegvakantie. Welke stappen heeft de mens wel niet gezet om zo’n vakantie mogelijk te maken? Hoe groot mijn bewondering voor deze ontwikkelingen ook is en hoezeer ik er ook van geniet, ze komen voor mij op de tweede plaats. Liever geniet ik van het tijdloze hier en nu. De constante zonder welke deze ontwikkelingen niet mogelijk zijn.

Zie ook:
evolutie
evolutie van het bewustzijn

verandering

Het ligt in de aard van politici om verandering te beloven. De meeste politici overschatten echter de mogelijkheden om een verandering te realiseren. Ze kunnen wetten veranderen maar niet onze gevoelens en gedachten. Om ons toch te kunnen overtuigen van de noodzaak van nieuwe wetten gaan ze selectief om met feiten en bedenken maatregelen om ons te dwingen de wet te gehoorzamen. Wanneer we dit allemaal niet willen dan zullen we ons lot in eigen handen moeten nemen. We zullen het verlangen naar verandering los moeten laten en ons richten op de onveranderlijke waarheid in onszelf. Hierdoor zullen we ontdekken dat er niets nieuws is onder de zon maar dat het in de aard van het leven besloten ligt dat we blijven zoeken naar verbetering, op de een of andere manier.

Zie ook:
onveranderlijk
veranderen doet pijn

wisselvalligheden

De kunst van leven is niet te vatten in een oneliner, formule of techniek. Het leven hangt van wisselvalligheden aan elkaar. Het gaat erom dat je met deze wisselvalligheden leert om te gaan. Hiervoor dien je creatief te worden. Dit betekent niet dat je voortdurend naar nieuwe invalshoeken moet lopen zoeken. Creatief zijn betekent: Jezelf niet-reactief openstellen voor de situatie waarin je zit en voor de verschillende manieren waarop je zou kunnen reageren. Pas wanneer je dat kunt en weet vol te houden ontstaat de reactie als vanzelfsprekend en ontdek je dat er evenveel wisselvalligheid zit in je reacties als in het leven.