Categoriearchief: geloven

Het lastige van spiritualiteit is dat het zo lastig is om er de juiste woorden voor te vinden. Neem het woord ‘geloven’. Zodra geloven verandert in ‘geloof in iets’  verandert er iets wezenlijks in de betekenis.

wie goed doet, goed ontmoet

Volgens de wet van de aantrekkingskracht creëer je je eigen succes door de manier waarop je denkt, voelt en doet. Denk positief en er vinden positieve gebeurtenissen plaats, denk negatief en er vinden negatieve gebeurtenissen plaats. Ik heb moeite met deze wet. Het is niet zo dat ik niet geloof in de relatie tussen een positieve inzet en succes. Waar ik moeite mee heb is de prijs die anderen hier soms voor moeten betalen. Laten we als voorbeeld de Amerikaanse evangelist Kenneth Copeland nemen. Een man die met zijn overtuiging en charisma 760 miljoen dollar heeft verdiend door mensen valse hoop te geven. Hij verkoopt de wet van de aantrekkingskracht via de drie g’s geloof, geld en genezing. De wet pakt positief uit voor hem maar negatief voor de mensen die hij geld uit de zak heeft geklopt en die niet fysiek zijn genezen. Ik geloof in een andere wet ‘Wie goed doet, goed ontmoet.’ Wanneer je jezelf oprecht en zonder begeerte inzet voor anderen heeft dat een positief effect voor jezelf en voor de ander.

Zie ook: televisiepredikers 2.0

betekenis overgave

Overgave is een woord dat bij veel mensen een negatief gevoel oproept door de betekenis ‘opgeven van de strijd, berusting, onderwerping’. Hierdoor krijgt ook de actieve betekenis ‘toewijding, het zich geheel aan iets of iemand geven’ een negatieve klank. Toch is dit niet negatief. Denk maar eens aan de momenten waarop je jezelf seksueel in handen legt van je geliefde, ouders die zichzelf wegcijferen om een ziek kind te verzorgen of de momenten dat je afziet van bepaalde pleziertjes om je volledig te kunnen wijden aan een ideaal, werk, kunst of hobby. In het verlengde van de actieve betekenis van overgave ligt de spirituele betekenis ‘devotie, geloof, vertrouwen’.

Zie ook:
overgave
Sagrada Familia

happy end

Willem, geloof jij in een leven na de dood? Geloven is zeker weten. Voor mij is niets zeker maar ik denk niet dat het leven eindigt met een happy end. Dat het leven haar definitieve bestemming vindt in een paradijs van vrede en liefde. Zo’n plaats is niet onmogelijk maar is hoogstens een rustruimte, een oplaadpunt om je reis voort te zetten. Waar leidt deze reis dan naartoe? Ook dat weet ik niet. Het zou zomaar een andere planeet kunnen zijn. Wat ik wel weet is dat de reis uiteindelijk geen bestemming zal hebben. Het begrip reis is namelijk niet het juiste woord Het is geen reis van A naar B maar een stap in het hier en nu waar alles met elkaar is verbonden in oneindige scheppingskracht.

Zie ook:
Maria
goddelijke poort
Is er leven na de dood?
paradijs
de zandloper

eten van de boom van kennis van goed en kwaad

Ik moet denken aan het verhaal van Adam en Eva die door god uit het paradijs werden verjaagd omdat ze hadden gegeten van de boom van kennis van goed en kwaad. Ik zie een relatie met de legende van de ongelovige Thomas. De apostel die in de wonden van Christus peuterde omdat hij niet kon geloven dat hij dood was. Je leert goed en kwaad pas echt kennen door je erin te verdiepen. Door beschouwend tot de kern van goed en kwaad door te dringen verlaat je de wereld van tegenstellingen en ontdek je dat alles met elkaar is verbonden. De oorspronkelijke Oudperzische betekenis van paradijs is ‘het ommuurde’. Je ontdekt dat het ware paradijs geen muren heeft en nooit heeft gehad.

Zie ook:
onthecht handelen
statement

agnost

Ik ben geen atheïst. Dit betekent niet dat ik in god geloof, in een onbereikbaar wezen dat boven mij staat. Wanneer je toch een stempel op me zou willen drukken, noem me dan een agnost. Voor een agnost valt het al of niet bestaan van god niet te bewijzen. Geloof ik dan helemaal nergens in? Ik geloof in de scheppingskracht en in de tegenstrijdige mogelijkheden die deze kracht oplevert. Je kunt net zo goed stellen en beargumenteren dat god wel bestaat als dat hij niet bestaat. Ik richt me liever op deze tegenstrijdigheid. Door mijn onverdeelde aandacht hierop te richten krijg ik toegang tot goddelijke inzichten en voorkom ik dat ik verstrikt raak in religieuze dogma’s.

Zie ook: gnosis

iets of niets

Waarom geloven we wel in een goddelijk iets maar niet in een goddelijk niets? Zijn we zo onzeker van onszelf dat we de schijnbare zekerheid van het iets nodig denken te hebben? Durven we het iets misschien niet los te laten omdat we bang zijn onszelf te verliezen in het niets? Maar is jezelf verliezen niet juist de voorwaarde voor een goddelijke ervaring? Waarom zou je jezelf dan niet overgeven aan het niets? Het niets dat je niet kunt vasthouden en dus ook niet hoeft los te laten.

Zie ook:
Bestaat god?
Geloof je in God?

wie gelooft, haast zich niet

Door mijn ziekte ben ik me bewuster geworden van het belang om op tijd de druk van de ketel te halen. Wanneer ik te gefocust en inspannend bezig ben word ik er later geestelijk en fysiek voor afgestraft. Ik dien er meer op te vertrouwen dat het allemaal wel goed komt. Ik dien meer te gaan leven zoals ik schrijf. Ik laat een onderwerp in mijn geest rijpen voordat ik erover schrijf. Ik vertrouw erop dat de antwoorden zullen komen wanneer ik ontspannen en onbevangen mijn aandacht op het onderwerp blijf richten. Dit geldt ook voor geloven. De meest gehanteerde betekenis van geloven is vertrouwen op iets of iemand. Voor mij is geloven erop vertrouwen dat het goed komt. Ik hoef geen druk op mezelf uit te oefenen om het goede te ontdekken omdat het goede er altijd al was, is en zal zijn. ‘Wie gelooft, haast zich niet.’  (Jesaja 28:16)

Zie ook:
geduld
puzzel leggen