Categoriearchief: het klooster of de wereld

De keuze tussen ik of wij kent een variant die er dicht bij aansluit: Kies je voor een kloosterleven (een leven waarin je, zoveel mogelijk afgezonderd van de wereld, naar verlichting zoekt) of kies je voor een leven middenin de wereld staand waar je verlichting zoekt via hobby of beroep?

toegepaste spiritualiteit

In de kunst heb je een richting die wordt omschreven als toegepaste kunst. Bijvoorbeeld het beeldhouwwerk dat speciaal is ontworpen voor een bepaald gebouw. Toegepaste kunst is de tegenpool van vrije kunst waarin de kunstenaar onafhankelijk van zijn omgeving de weg volgt waarlangs de creativiteit hem voert. In de spiritualiteit zien we een soortgelijk verschil. Er zijn zoekers die de spirituele beleving zoeken in hun maatschappelijk leven en er zijn zoekers die zich letterlijk of figuurlijk terugtrekken in een klooster. Zelf ben ik iemand die de eerste weg kiest zoals ik destijds ook koos voor de toegepaste kunst. Desondanks besef ik dat mijn weg niet wezenlijk anders is dan die van de kloosterling. Dit blijkt op de momenten dat onze wegen elkaar gelijkvloers kruisen.

het klooster of de wereld

Er zijn mensen die zich terugtrekken in een klooster waar ze zich wijden aan geloof en meditatie. Afgezonderd van de wereld ontspant hun geest zich en stelt zich open voor wat niet kan worden benoemd. Hoe waardevol hun weg ook is. Het is niet mijn weg. Ik word meegesleept door de golven van leven. Word meegevoerd over haar pieken en door haar dalen, onderzoek ze, herken ze, erken ze en laat ze los. Sta vervolgens met beide benen op de grond, en glimlach bij het zien van wat niet kan worden benoemd.

nonnen

De Nederlandse vrouw is geen Anna Magnani die trots en fier haar vrouwelijkheid ten toon spreidt. Ze verstopt zich het liefst onder een mannelijke look. Sommige moslim vrouwen gaan nog een stap verder. Zij verbergen hun vrouwelijkheid door haren, hals, schouders, lichaam en zelfs hun hele gezicht te bedekken. Als islamitische nonnen slaan ze de weg in van de christelijke kloosters waar de nonnen zich verstoppen onder een zwart habijt en soms zelfs achter tralies. Al deze vrouwen zoeken hun innerlijke waarde door afstand te nemen van hun vrouwelijkheid. Zij beseffen niet dat innerlijke waarden het best tot bloei komen, niet door jezelf te verstoppen maar door een onthechte interactie aan te gaan met de buitenwereld. Door uit te stralen wie en wat je bent, innerlijk en uiterlijk.

Zie ook: monniken

monniken

De Nederlandse man heeft geen machismo. Is geen luid kraaiende haan. Voelt zich niet boven zijn medewerkers of partner verheven. Staat naast hen op voet van gelijkheid. Vertrouwt er op dat in ieder individu de wereld besloten ligt. Een wereld die niet hoeft te worden veroverd maar waaraan je jezelf dient over te geven. Dit vertrouwen lijkt op dat van de monnik die een diep geloof heeft in de deugd van kwetsbaarheid en nederigheid. Die de ballon van zijn ego laat leeglopen in het klooster. Wat de meeste mannen niet beseffen is dat er zen monniken zijn die na het bereiken van de verlichting hun plaats in de wereld innemen waar zij zorgzaam zijn als een kip en op het juiste moment vechten en kraaien als een haan.

Zie ook: nonnen

spirituele reis

Ik ben niet naar India gegaan. Ook ben ik niet het klooster ingegaan. Ik heb gekozen voor een reis in het hier en nu.

Deze reis begon op dertienjarige leeftijd toen mijn vader overleed. Sindsdien heb ik bewust geleefd, mijn ego gevormd. Haar toekomst is echter die van alle menselijke producten. Zij zal verdwijnen onder de bulldozer van de tijd.

Dit besef heeft er toe geleid dat ik steeds vaker de bouwplaats van mijn ego verlaat. Ik ben dan misschien wel haar architect maar niet de kracht die haar voortstuwt.

Terwijl ik me laat meevoeren door deze kracht kijk ik geconcentreerd naar binnen en naar buiten, laat mijn gedachten gaan, zie en ervaar mijn emoties. In de stilte die ontstaat, zet mijn denken zich om in inzicht, mijn emoties in mededogen.

Door me over te geven aan het leven bereik ik mijn bestemming. Deze ligt niet in het verleden of in de toekomst maar in de dingen die ik doe.