Categoriearchief: uiterlijk of innerlijk

Wat is belangrijker uiterlijk of innerlijk? Lichaam, geest of ziel?

ondoorgrondelijk

Ik heb soms moeite om mensen te doorgronden omdat ik hun gezichtsuitdrukking niet kan lezen. Zelf zal ik misschien over enige tijd ook moeilijk te doorgronden zijn omdat ik als Parkinson patiënt het risico loop een uitdrukkingsloos gezicht te krijgen. Gelukkig hoeft mijn beperking om iemands gezicht te lezen mijn gevoel van verbondenheid niet in de weg te staan zolang ik me maar bewust ben van wat me in de weg staat en voorbij iemands uiterlijk blijf kijken.

Zie ook:
Was dit alles?
passanten

tweede persoonlijkheid

Bij een gespleten persoonlijkheid denken we meestal aan een dissociatieve persoonlijkheidsstoornis, een stoornis waarbij de patiënt meerdere persoonlijkheden heeft waar hij geen controle over heeft. Door de extreme vorm van deze stoornis vergeten we soms dat er ook een minder opvallende variant bestaat. Hierbij heeft iemand een innemend uiterlijk, knap gezicht en aanstekelijke glimlach. Op grond daarvan worden hem succes en positieve eigenschappen toegekend, zoals eerlijkheid, intelligentie en vriendelijkheid. Door de bewondering die hem ten deel valt overschat hij zichzelf en raakt blind voor de negatieve aspecten van zijn persoon. Deze gaan daardoor een eigen leven leiden. Verblind door het uiterlijk ziet ook de omgeving deze tweede persoonlijkheid niet en wil niet geloven dat iemand behalve een knap en charmant persoon ook een leugenaar, oplichter of zelfs een moordenaar kan zijn.

Zie ook:
het recht van de ..
mijn baas is een narcist
dissociatie
gespleten persoonlijkheid
religieuze scammers en kwakzalvers

Was dit alles?

Ik kijk soms dwars door mensen heen. Het is niet zo dat ik hun geheimen zie. Kijkend naar wat er achter hun uiterlijk en culturele identiteit schuil gaat zie ik diverse aspecten van hun persoonlijkheid, zoals: emotionele bagage, starheid, bewijsdrang, vertrouwen, liefde… De laatste keer dat ik op deze manier door iemand heen keek kwam de volgende vraag in me op: Was dit alles? Ik liet de vraag los en belandde in een doodse stilte waar ik mijn aandacht vasthield en uiteindelijk de kracht zag die alles voedt.

Zie ook:
vervagend leven
ondoorgrondelijk
passanten
betekenis betrekkelijk
energie

Zie ook pagina artikelen

het is zoals het is, het is goed zo

Door mijn ziekte verandert mijn leven. Ik was altijd de baas over mijn lichaam, nu is mijn lichaam steeds vaker de baas over mij. Ik raak de grip op mezelf kwijt. In tegenstelling tot wat je zou verwachten beangstigt me dit niet. Wat ik voel is een loslaten dat verder reikt dan mijn lichaam. Het doet me denken aan stervenden die je kunnen aankijken met een blik van ‘het is zoals het is, het is goed zo’.

Zie ook:
het is goed zo
een feit
stress

ruwe bolsters blanke pit

Ik ben regelmatig kritisch over de manier waarop sommigen hun godsdienst beleven, degenen die dwepen met godsdienstige dogma’s. Ondanks mijn kritiek zie ik ook veel ruwe bolsters blanke pit. Religieuze personen die onder het stekelig uiterlijk van rituelen en gebeden een grote liefde met zich meedragen. Die, zonder te oordelen en te veroordelen, zich overgeven aan iets dat groter is dan zijzelf.

donorregistratie

De druk om te laten zien dat je een liefdevol mens bent die niet gehecht is aan stoffelijke zaken is zo groot dat tegenargumenten voor orgaandonatie naar de achtergrond verdwijnen. Daarom hier enkele tegenargumenten: Je wilt een halt toeroepen aan de overheid die al een grote claim legt op je persoonlijk leven en nu zelfs op je lichaam. Je wilt niet meewerken aan de illusie van een lang en gezond leven. Voor ieder mens komt er een moment dat hij moet accepteren dat zijn leven eindig en onvolmaakt is. Je wilt voorkomen dat familie en vrienden gehaast afscheid van je moeten nemen terwijl je lichaam nog warm is. Wetenschappers kunnen dan wel zeggen dat hersendood het einde van je lichaam is maar je bent er niet van overtuigd dat je bewustzijn op dat moment ook gelijk je lichaam verlaat. Niet voor niets wacht men in diverse culturen een tijd voordat definitief afscheid wordt genomen van het lichaam.

in iemands huid kruipen

Soms begrijp ik opeens de echte betekenis van een spreekwoord, zoals ‘in iemands huid kruipen’. Spreekwoorden zijn voor mij figuurlijk bedoelde levenslessen. Daardoor vergeet ik soms om naar de letterlijke betekenis te kijken. Dit besefte ik toen ik enige tijd geleden iemand zag wiens uiterlijk weerstand bij me opriep. In plaats van me af te wenden besloot ik me in hem te verdiepen, in zijn huid te kruipen. Ik stelde me voor dat ik mijn hoofd boog, in zijn schoenen ging staan en me langzaam oprichtte. Hierdoor bevrijdde ik me van mijn vooroordelen en emoties. Vervolgens kon ik me in hem inleven en met hem meevoelen.