gebed zonder end

Ik ben voortdurend mijn geest aan het opruimen, observeer met verstilde aandacht mijn gedachten en gevoelens en laat ze los. Wat ik doe is een gebed zonder end. Plotseling besef ik wat ik zeg. Ik spreek over een ‘gebed’. In een gebed concentreer je jezelf op de inhoud van een tekst door deze te herhalen. Het opruimen dat ik doe is als een gebed. Door me steeds weer te concentreren op mijn gedachten en gevoelens ontdek ik de rode draad van het leven. Het gezegde ‘laat de zooi de zooi’ komt nu in me op. Ik lach en besef dat ik de ‘zooi’ nodig heb om op te ruimen en om in contact te blijven met de rode draad van het leven.

Zie ook:
bidden
opruimen
Waarom al die moeite?