Categorie: werk

Hoofdcategorie ‘werk’. Columns over alfa mannen en vrouwen, helden en heiligen, ondernemen, management, carrière, bureaucraten, deskundigen.

Zie ook de categorieën klussen en tuinieren en communicatietrainer.

gerechtelijke dwaling

Fundamentalisten menen dat hun religieuze boeken alle noodzakelijke informatie bevatten voor dit leven. Het liefst leren ze deze dan ook als een wetboek uit hun hoofd. Vervolgens eisen ze op grond van hun kennis de wereldlijke macht op en denken het monopolie te hebben op de waarheid en automatisch toegang tot de diepste wijsheid. Hun leiders gaan nog een stap verder. Zij creëren rondom hun kennis een imago van onafhankelijkheid en onkreukbaarheid. Vervolgens eisen ze onvoorwaardelijke gehoorzaamheid en respect van degenen die hen omringen. Zij die zich niet onderwerpen worden veroordeeld en hardhandig terecht gewezen.

Ook de seculiere wereld kent fundamentalisten, deskundigen die menen dat zij met hun eenzijdige kennis de wijsheid in pacht hebben. Zelfs de rechterlijke macht levert zich aan hen over. Hoe dramatisch dit kan aflopen blijkt uit gerechtelijke dwalingen. Wat de rechters die hierbij betrokken waren vergaten, is dat kennis geen wijsheid is, dat een baksteen geen huis is, een metselaar geen architect. Voor wijsheid is een open en gedisciplineerde geest nodig die de verschillende bronnen van kennis met elkaar verbindt. Helaas zijn niet alle rechters bereid de hiervoor noodzakelijk inspanning op te brengen. Zij volgen, verstopt achter hun imago van onafhankelijkheid en onkreukbaarheid, liever de deskundigen.

Zie ook: helderziend

Dit was de laatste column in een selectie van negen over parallel denken.

  1. parallel denken
  2. het omnidirectionele brein
  3. van overzicht naar inzicht
  4. betekenis concept
  5. schuivende panelen
  6. zeemeeuwen
  7. verlichting vind je op straat
  8. gyroscopie
  9. gerechtelijke dwaling

held

Een van de ergste dingen die je kan overkomen is dat je slachtoffer wordt. Dat je in een situatie belandt waarin iets of iemand je leven bepaalt. Je wilt zelf bepalen wat je denkt, voelt en doet. Als dit niet mogelijk is verdrink je in machteloosheid en angst. Op de bodem van dit lijden groeit de ware held. Degene die bereid is om te vechten, niet voor zichzelf maar voor het leven. Een gevecht dat niet gaat om winst of verlies maar om het reanimeren van de scheppingskracht. Een gevecht zonder grootse gebaren maar met een intense tederheid die kracht verbindt met weten, voelen en handelen.

Zie ook: episch verhaal

balans

De een kiest voor een carrière, een ander voor het verdiepen van zijn bewustzijn. De prijs die carrièremakers betalen is groot. Het kost hen veel kracht en ze moeten er vaak alles voor opzij zetten. Het levert echter ook veel op zoals maatschappelijke status en financieel comfort. Zij die hun bewustzijn verdiepen betalen een andere prijs. Zij hebben stilte en rust nodig om zich te verdiepen. Dit staat een carrière vaak in de weg. Hun winst bestaat uit de vrijheid en inzichten die ze binnen zichzelf vinden. Het lijkt alsof de twee levenswijzen elkaar uitsluiten. De ervaring leert echter dat het een niet zonder het ander kan. Zij die dit niet begrijpen slaan door in hun carrière of verdwalen in de stilte. De oplossing ligt in een balans tussen beide.

Dit was de dertiende van twintig geselecteerde columns over tegenstellingen.

  1. contrasten
  2. de kus
  3. dissonanten en consonanten
  4. ondraaglijke lichtheid
  5. de harmonie van de ziel
  6. het een en het ander
  7. complementaire persoonlijkheid
  8. binnenwereld buitenwereld
  9. eten van de boom van kennis van goed en kwaad
  10. onderzoek alles
  11. verschillen
  12. levenswiel
  13. balans
  14. hopeloze romantici
  15. geobsedeerd door liefde
  16. leven als god
  17. actief en passief
  18. schepper en schepping
  19. filosofische middenweg
  20. kijken totdat ..

halve oplossingen

Er is een dramatisch tekort aan mensen die verder kunnen kijken dan hun neus lang is, die een situatie kunnen overzien. Ik heb jarenlang gedacht dat wetenschappers en politici dit konden. Het tegendeel blijkt waar. Wetenschappers kunnen de gevolgen van de opwarming van de aarde niet overzien. Politici niet de gevolgen van de globalisering. Geconfronteerd met deze problemen, blijven ze informatie verzamelen of richten zich op het oplossen van een deel van het probleem. Stel je hebt een probleem dat uit vijf onderdelen bestaat. Elk onderdeel vraagt om een oplossing die samen dé oplossing vormen. Je mag niet zelf beslissen, je hebt de toestemming van anderen nodig voor de totaaloplossing. Wanneer je daarbij te maken krijgt met iemand die de situatie kan overzien dan lukt het meestal wel om hem of haar te overtuigen van het belang van de totaaloplossing. Helaas is de groep mensen met een beperkte visie groter. Zij richten zich op een deel van het probleem. Menen dat ze je meer dan voldoende tegemoet komen wanneer ze toestemming geven voor drie van de vijf onderdelen. Op zo`n moment kun je blijven vechten of jezelf erbij neerleggen en doen zoals de derde groep beslissers: hopen dat alles zich vanzelf oplost.

Zie ook:
visionairs
het omnidirectionele brein

open

Wanneer ik medewerkers vraag wat ze belangrijk vinden in de communicatie dan noemen ze heel vaak openheid. Wat ze bedoelen is dat ze alles willen weten wat hun werk en positie zou kunnen beïnvloeden. Ook willen ze dat er geluisterd wordt naar hun ideeën over het bedrijf en naar hun frustraties over de mensen die er werken. Wat de meesten niet beseffen is dat je een prijs moet betalen voor deze openheid. Openheid is namelijk geen exclusief recht van één persoon. Anderen hebben hetzelfde recht. Dit kan onaangenaam uitpakken wanneer je functioneren openlijk ter discussie wordt gesteld. Hiermee geconfronteerd, proberen de meesten hun fouten en zwaktes alsnog te verbergen achter de gesloten deuren van het functioneringsgesprek.

Zie ook: het recht op ..

toegevoegde waarde (2)

Sommige nieuwe managers gaan aan het werk alsof ze de organisatie moeten afbreken en opnieuw opbouwen. Verblind door eigendunk gaan ze niet uit van de waarde van het bedrijf, kijken niet naar wat ze kunnen toevoegen. Er zijn ook nieuwe managers die alhoewel ze een toegevoegde waarde hebben de uitvoering van hun ideeën niet kunnen managen. Helaas wordt dit meestal pas vastgesteld na het vertrek van waardevolle medewerkers. De toegevoegde waarde blijkt dan een waardevermindering te zijn.

Zie ook: toegevoegde waarde

lang leve de psychopaat

Psychopaten zijn gevoelloos, egoïstisch en manipuleren graag. Persoonlijkheidsstoornissen zoals deze worden vaak versterkt door de omgeving. Na de tweede wereldoorlog is er intensief onderzoek gedaan naar de invloed van de omgeving. In een van deze onderzoeken werd mensen gevraagd om iemand anders stroomstoten toe te dienen. Aangevuurd door de onderzoeksleider gingen de meesten tot het uiterste. Dit feit sloeg destijds in als een bom. We zijn nog steeds geschokt wanneer we met psychopaten worden geconfronteerd. Zo luisteren we verbijsterd toe hoe een serieleugenaar zonder enig medegevoel vertelt hoe hij een jonge vrouw in zee heeft gedumpt omdat hij dacht dat ze dood was. Onze verontwaardiging leidt helaas niet tot zelfkritiek. Door een gebrek aan zelfkritiek hebben we een cultuur laten ontstaan waarin psychopaten worden verheerlijkt. Waar mannen vol trots vertellen hoe ze een vrouw seksueel hebben misbruikt. Een cultuur waarin we ons via de tv laten vermaken door mensen die zich vrijwillig in een huis laten opsluiten om elkaar te manipuleren en emotioneel af te slachten. Het feit dat we hier niet afwijzend op reageren rechtvaardigen we met te zeggen dat het maar een spelletje is. Ook in het werk worden psychopaten verheerlijkt. De manager die over lijken gaat en mensen tegen elkaar uitspeelt dringt soms zelfs door tot in de top van een organisatie.