Categorie: scheppingskracht *

In een wereld van tegenstellingen manifesteert de scheppingskracht zich in de inspirerende en liefdevolle interactie tussen een schepper en zijn schepping.

Lees eerst de columns scheppen en kracht.

Vervolg je ontdekkingsreis met de eerste van een selectie van elf columns: Wat drijft ons voort?.

Zie ook de Engelse audio columns over scheppingskracht op de pagina Blogspot.

Zie ook de categorieën tegenstellingen, alles beweegt, mogelijkheden, kunst en vrije wil.

de as waaruit de Phoenix herrijst

Ook ik heb momenten dat ik lijd. Momenten van wanhoop en verdriet. Draaikolken van gevoelens waarin ik word meegezogen naar de uitzichtloze diepte van zwaarmoedigheid. Hier aangekomen heb ik geleerd om rustig te blijven en het lijden niet-reactief te beschouwen. Door dit te doen keer ik terug in het leven waar ik het lijden vergeet. Ik denk er niet meer aan. Ik herinner me vaak nog wel het feit dat ik geleden heb maar niet het gevoel, de pijn. Alsof de pijn niet in mijn geheugen kan worden opgeslagen. Alsof het geen deel is van wie ik ben. Ik laat dit tot me doordringen en besef dat lijden de as is waaruit Phoenix, de mythologische vuurvogel, herrijst. De as van je persoon die ontstaat in het vuur van de tegenstellingen in het leven. De as waaruit de scheppingskracht steeds opnieuw opvlamt in haar drang naar bewustzijn en bewust ‘zijn’.

Zie ook:
le moment suprême
zwaarmoedig
depressie
reïncarnatie

Dit was de zesde van acht geselecteerde columns in de categorie bewustzijn.

Dit was de laatste van een selectie van twaalf columns in de categorie slachtoffergevoel.

een ongemakkelijk gevoel

Ik voel me soms ongemakkelijk wanneer ik trots ben. Bijvoorbeeld wanneer ik trots ben op mijn kinderen en dit aan anderen vertel. Ik krijg dan het idee dat ik de eer claim voor wie ze zijn en wat ze doen. Ik heb daar geen recht op. Het is hun verdienste, niet die van mij. Ik heb hen hoogstens enkele mogelijkheden aangereikt.

Ik voelde me ook trots en ongemakkelijk toen ik een bericht las over een 4000 jaar oude grafheuvel bij ons in de buurt. Een grafheuvel met een greppel er omheen en doorgangen die als zonnekalender hadden gediend. Ik voelde me trots omdat ik meende dat ik als Nederlander een verre bloedverwant was van degenen die dit stukje menselijk vernuft hadden aangelegd. Ik voelde me ongemakkelijk omdat, als er al een bloedlijn was, deze na 4000 jaar en immigratie is verwaterd en verdampt.

Ik laat het begrip bloedverwant los en denk aan het begrip zielsverwant ‘iemand met wie je inzichten en gevoelens deelt’. Wanneer ik onbeschroomd trots ben op mijn kinderen ervaar ik zowel hun vreugde als hun verdriet. Ik laat dit bezinken en begrijp waarom ik, wanneer ik trots op hen ben, de drang voel om te vertellen dat ze het niet voor niets hebben gekregen, dat ze er veel voor hebben moeten doen en laten. Dat ze bereid waren de prijs ervoor te betalen.

Ik denk terug aan de grafheuvel en besef dat ik als mens trots mag zijn op de prehistorische mens die in de cyclus van de opkomst en ondergang van de zon, van leven en dood, van vreugde en verdriet de stuwende kracht in de schepping herkende en een instrument creëerde waarin dit inzicht zich manifesteerde. Ik ben trots op hen omdat zij bereid waren de prijs ervoor te betalen.

Zie ook:
trots
vader-dochter
mannetjesdier
soulmate
kracht

jezelf geven en overgeven

Seksualiteit is voor veel mensen een eerste stap in het spirituele proces van ‘zoeken vinden loslaten’. Voortgedreven door de roep van hormonen gaan ze op zoek naar iemand met wie het klikt. Wanneer ze die hebben gevonden tonen ze hun kwetsbaarheid. Leggen hun lichaam in handen van de ander en geven zich emotioneel over door de zekerheid van het denken los te laten. Al doende delen ze hun kracht en geven zich over aan de scheppingskracht. In het ‘jezelf geven en overgeven’ ontdekken en bevestigen ze niet alleen de liefde voor elkaar maar ontdekken en bevestigen ze ook de essentie van het bestaan.

Zie ook:
missionarispositie
betekenis overgave
existentie en essentie

Dit was de zesde van tien geselecteerde columns in de categorie seksualiteit.

Dit was de vierde column over ‘een klik met iemand hebben’.

interesse

Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in mensen en menszijn, zocht de essentie van het menszijn in de mensen die ik ontmoette. De begrippen interesse en essentie geven aan waar ik heb gevonden wat ik zocht. In het woord interesse zitten de Latijnse begrippen inter en esse ‘tussen’ en ‘zijn’. Ook in het woord essentie zit het Latijnse esse. De betekenis van essentie is ‘de kern, het wezen van iets of iemand’, ‘het zijn’. In het kloppend hart tussen ‘zijn’ en ‘het zijn’, tussen werkwoord en zelfstandig naamwoord, ligt wat ik zocht, de bron van worden en zijn, van mens en menszijn.

Zie ook:
van mens naar zijn
existentie en essentie
gewaarzijn
oud worden en oud zijn
zelfverwezenlijking
over leven
de hartslag van de schepping

Dit was de laatste van acht geselecteerde columns in de categorie bewustzijn.

invloed

Eigenlijk is het woord machteloos niet het juiste woord wanneer ik zeg dat ik me machteloos voel. Het suggereert dat ik de macht zou willen hebben om iets aan mijn lot, mijn situatie te veranderen. Ik wil geen macht. Macht is de waan van degene die denkt dat hij de wereld naar zijn hand kan zetten. Dat is niet wat ik wil. Ik wil invloed. De oorspronkelijke betekenis van invloed is ‘in stromen’. Het is een leenvertaling van het Latijnse influentia dat de christelijk mystieke betekenis had van het binnenstromen van de Heilige Geest. Ik wil de kracht van de schepping in me voelen stromen. Door me in het leven te verdiepen voel ik deze kracht, ontdek ik de betekenis van de weg die ik volg en word ik me bewust van de bestemming van mijn reis. In de columns die ik schrijf doe ik daar verslag van. Het zijn mijn tekens van leven die ik achterlaat voor degenen die aanwijzingen zoeken voor hoe ze niet de kracht van de macht maar van de schepping in zich kunnen voelen stromen.

Zie ook het artikel mijn mystieke levensweg.

Zie ook:
beleving beschouwing betekenis en..
wie schrijft die blijft
bestemming
alles stroomt

schrijven begint bij mij met ..

Schrijven begint bij mij met een onderwerp dat op mijn pad komt en mijn interesse wekt. Ik richt er mijn aandacht op totdat ik het concept erachter zie. De eerste versie van een column schrijf ik vervolgens in één keer. Wanneer ik deze corrigeer blijken er vaak onduidelijkheden in te zitten. Deze ontstaan, behalve door taalfouten, ook door mijn neiging om teveel aspecten te benoemen. Om de gewenste duidelijkheid te krijgen verwijder ik daarom de aspecten die te ver van het concept afstaan en ga intuïtief op zoek naar invalshoeken en betekenissen die er nauwer bij aansluiten. Woorden en zinnen verdwijnen en veranderen soms tientallen keren voordat ze beschrijven wat ik diep van binnen voel. Mijn mentale instelling tijdens dit proces lijkt sterk op die waarmee ik soms in de rotstuin aan het werk ben. Tijdloos verbonden met de natuur kan ik daar met eindeloos geduld naar de beste plaats en positie van een steen zoeken. Tijdloos verbonden met het onderwerp en het concept zoek ik met eindeloos geduld naar de best passende woorden en zinnen. Woord voor woord en zin voor zin daal ik zo af in de bron van helder weten en voelen. Hier wellen soms verrassende nieuwe inzichten op die een plaats krijgen in de definitieve column. Soms slechts met een enkel begrip of lidwoord. Wanneer de column uiteindelijk is geworden wat hij in mijn diepste beleving moet zijn laat ik het onderwerp los en vervolg mijn queeste waar ik tegen nieuwe onderwerpen aanloop die mijn interesse wekken.

Zie ook:
precisieschrijver
reflecteren
queeste
puzzelstukje
puzzel leggen
geduld
spirituele symfonie
wie schrijft die blijft

Dit was de eerste in een serie van negen geselecteerde columns over mijn schrijfproces.

quantum kraamkamer

Waar komen we vandaan? Waar gaan we naartoe? Het antwoord op deze twee vragen ligt niet in het verleden of in de toekomst maar in het hier en nu. In de quantum kraamkamer van het leven waar mogelijkheden transformeren in concepten. In blauwdrukken voor deeltjes die dynamisch met elkaar verstrengeld nieuwe vormen van leven baren. Levensvormen die evoluerend op zoek gaan naar andere levensvormen waarmee ze zich kunnen verstrengelen. Het antwoord op de vragen ‘Waar komen we vandaan en waar gaan we naartoe?‘ ervaar je door als schepper deel te nemen aan het scheppingsproces.

Zie ook: Pseudowetenschap?

zoeken vinden loslaten

'Waar het denken eindigt, begint het zien.'