Het blijft rondtollen in mijn hoofd. Een kolk van machteloosheid en wanhoop, ontstaan door de wereldwijde groei van het aantal machtsbeluste alleenheersers die zich met geweld proberen te ankeren in de tijd. Ik kijk naar de sporen die hun geweld over de wereld en in de menselijke ziel trekt. Zie hoe het probeert het glas van mijn ziel te breken. Ik kijk door het glas. De tijdloze constante van het zijn dringt tot me door. De tol van machteloosheid en wanhoop wankelt, valt stil. Ik haal diep adem, recht mijn rug en zie de wereld zoals hij is, glashelder.
Categorie: vastzitten
de as waaruit de Phoenix herrijst
Ook ik heb momenten dat ik lijd. Momenten van wanhoop en verdriet. Draaikolken van gevoelens waarin ik word meegezogen naar de uitzichtloze diepte van zwaarmoedigheid. Hier aangekomen heb ik geleerd om rustig te blijven en het lijden niet-reactief te beschouwen. Door dit te doen keer ik terug in het leven waar ik het lijden vergeet. Ik denk er niet meer aan. Ik herinner me vaak nog wel het feit dat ik geleden heb maar niet het gevoel, de pijn. Alsof de pijn niet in mijn geheugen kan worden opgeslagen. Alsof het geen deel is van wie ik ben. Ik laat dit tot me doordringen en besef dat lijden de as is waaruit Phoenix, de mythologische vuurvogel, herrijst. De as van je persoon die ontstaat in het vuur van de tegenstellingen in het leven. De as waaruit de scheppingskracht steeds opnieuw opvlamt in haar drang naar bewustzijn en bewust ‘zijn’.
Zie ook:
le moment suprême
zwaarmoedig
depressie
reïncarnatie
Dit was de zesde van acht geselecteerde columns in de categorie bewustzijn.
- oorsprong van ons bewustzijn
- wat blijft er van mij over
- zelfbewustzijn
- bewustzijn en besef
- wat was er eerder
- de as waaruit de Phoenix herrijst
- de cirkel is rond
- interesse
Dit was de laatste van een selectie van twaalf columns in de categorie slachtoffergevoel.
politiek dilemma
De strijd tussen Palestijnen en Israëliërs plaatst mij in een politiek dilemma. Steun ik de Palestijnen die zich gewapenderhand proberen te bevrijden uit het uitzichtloze bestaan in een getto of steun ik het recht van de Israëliërs om zich gewapenderhand te verdedigen tegen terroristen? Het dilemma blijft in mijn achterhoofd spelen terwijl ik mezelf verlies in video’s over de polarisatie in Amerika. De patstelling tussen democraten en republikeinen en het wantrouwen van autonomen in de overheid. De vele filmpjes en interviews wekken begrippen tot leven die al lange tijd in mijn hoofd rondspoken: mens, mensheid en menszijn. In deze begrippen vind ik het antwoord op mijn dilemma. Ieder mens draagt met de keuzes in zijn leven bij aan de ontwikkeling van de mensheid, aan de culturele en epigenetische erfenis van het mens zijn. Zo ook de Palestijnen die zich niet hebben verzet tegen de macht van Hamas en de Israëliërs die zich niet hebben verzet tegen de macht van Joodse fundamentalisten. Ik laat het dilemma los en zie hoe het leed van beide groepen zich vermengt met dat van de slachtoffers in Oekraïne en hoe al dit leed een trieste hoedanigheid van het mens zijn openbaart. Een beeld waar ik slechts met verdriet en mededogen naar kan kijken.
Zie ook:
spagaat
van mens naar zijn
interesse
epigenetica
trilemma
verwoestende energie
sociale isolatie
Ik heb me de afgelopen week verdiept in de impact van de onderdrukking in Rusland en China. Wat mij bijblijft is de sociale isolatie. Families die zich van de buitenwereld afsluiten achter een muur van ‘zeg niets, val niet op, bemoei je nergens mee’. Een muur die is ontstaan door onderling verraad en door de angst om in het vizier te komen van de onderdrukkers. Op hun beurt versterken de onderdrukkers de muur door in de propaganda een nationale identiteit te creëren die is gebaseerd op eigenwaan en vreemdelingenhaat.
Zie ook: zeventig jaar later
wat een gedoe allemaal
Ik had vanochtend even het gevoel dat ik dood was en naar de wereld keek. In één blik overzag ik gebeurtenissen en mensen in diverse landen en culturen. Ik overzag niet alleen alles en iedereen maar zag tegelijkertijd ook iedere afzonderlijke gebeurtenis en persoon. Met de glimlach van betrekkelijkheid dacht ik ‘Wat een gedoe allemaal.’ Nu, aan het einde van de dag, vraag ik me af: Wat is eigenlijk de betekenis van gedoe? Gedoe is een afleiding van doen met het voorvoegsel ge- dat de betekenis heeft van ‘voortdurende herhaling’. De glimlach van betrekkelijkheid ontstond toen ik vanuit liefdevol perspectief het eindeloos herhalen van het gedrag van de mens zag. Van de mens die in het spanningsveld van goed en kwaad ‘er het beste van probeert te maken’.
Zie ook:
ik heb het gehad met al dat gedoe
verhalen in verhalen
afstand nemen
behoefte
Je hebt allemaal wel eens behoefte aan tederheid, hartstocht, bescherming, troost, erkenning, waardering en interesse. Soms verwacht je dat anderen je behoefte kennen en er ongevraagd invulling aan geven. Wanneer ze dat niet doen is de kans groot dat je op een emotionele glijbaan belandt van teleurstelling, wrok, verdriet en miskenning. Wil je dit voorkomen? Herken en erken dan je behoeften en laat ze los. Verlang en streef er niet naar. Wat je zoekt zijn de vanzelfsprekende uitingen van liefde die je als mens geeft en ontvangt.
Zie ook:
de liefde overwint alles
verborgen achter ..
conflicten
goede bedoelingen
circulaire informatieversterker
Je hersenen leggen positieve en negatieve ervaringen vast in je geheugen zodat je ze later kunt gebruiken. Ik besefte dit vandaag toen ik nadacht over iets wat ik moest repareren. De gedachte aan wat er moest gebeuren wekte negatieve gevoelens in me op. Ik liet dit tot me doordringen en besefte dat ik een dergelijke klus al eens eerder had gehad en dat deze toen mis was gegaan. Ik richtte me op de gevoelens die ik destijds had, zag ze onder ogen en begon onbelast aan de nieuwe klus. Had ik de gevoelens niet herkend en erkend dan waren ze blijven opspelen. Dit gebeurt vaker, dat negatieve gevoelens en de ermee gepaard gaande gedachten zich blijven herhalen totdat je ze herkent en erkent. Het verklaart waarom complotdenkers als Poetin vasthouden aan gedachten die feitelijk onwaar zijn. De enige manier voor hem om ze los te laten is door zijn angst en eigenwaan onder ogen te zien. De kans dat hij dat zal doen is klein. Hij heeft zichzelf namelijk opgesloten in een eindeloze informatieloop, een circulaire informatieversterker die wordt gevoed door zijn eigen propagandamachine.
Zie ook:
spiritualiteit en de hersenen
repeterende ellende
circulaire deeltjesversneller