Categoriearchief: politiek

Politiek, ik wil er spiritueel eigenlijk niet mee bezig zijn maar het is mijn verantwoordelijkheid als mens om er wel mee bezig te zijn.

politieke beschaving

Onze politieke beschaving lijkt te verdwijnen in een put van misleiding en rauwe emoties. Moet ik me daarbij neerleggen of moet ik strijden voor het behoud van de beschaving? Terwijl ik hierover nadenk besef ik dat ook een beschaving aan haar eind komt. Het leven en alles wat we creëren is gebonden aan een cyclus van begin en einde. Na mijn dood zullen anderen doorgaan met leven. Nadat er een einde is gekomen aan de manier waarop we met elkaar omgaan, zullen er nieuwe omgangsvormen ontstaan die op hun beurt ook weer zullen worden verfijnd en zullen verdwijnen. Dit ontslaat me echter nu niet van mijn plicht om me op zijn minst uit te spreken voor het behoud van beschaafde omgangsvormen.

Zie ook:
beschaving
kleineren

 

realpolitik

Realpolitik gaat uit het praktisch haalbare, niet van wat ideologisch, ethisch of moreel juist lijkt. De invloed van de realpolitik is de laatste jaren sterk toegenomen. Op landelijk niveau zie je dit in de groei van de VVD en op gemeentelijk niveau in de groei van lokale partijen. De invloed van ideologisch gemotiveerde politieke partijen zoals CDA en PVDA, neemt af. Dit betekent niet dat ideologische partijen zullen verdwijnen. Groen Links zoekt aansluiting met linkse idealen. DENK zoekt aansluiting met islamitische idealen en een groot Ottomaans rijk.

 

machismo politiek

Agressie, onverzettelijkheid en dominantie zijn eigenschappen waar politici zich enkele jaren geleden nog voor schaamden maar waar ze nu openlijk voor uit komen. Het zijn al lang niet meer clowns als Berlusconi en Zuid-Amerikaanse generaals die in de afgelopen decennia hun machismo tentoon spreidden. Zelfs apparatsjiks als Poetin en Xi Jinping stellen tegenwoordig ongegeneerd hun machismo tentoon. Zij verwijzen de democratische grenzen van de macht naar de prullenbak en dwingen het volk tot dienstbaarheid en onderdanigheid. Ook het westen kent machismo leiders met Trump als dominant voorbeeld. Waarom reageren we niet met de hashtag, #stopmachismopolitiek? Is de invloed van deze politieke leiders intussen zo groot geworden dat we bang voor hen zijn of bewonderen we hun daadkracht? Zijn we in de fase beland van ‘Geen woorden maar daden.’ en  ‘Laat de echte kerels nu opstaan.’ ?

Zie ook: monniken

 

vrijheid gelijkheid broederschap

De Franse revolutie kan niet los worden gezien van de strijd om macht en geld die vanaf 1750 werd gevoerd tussen de adellijke parlementen en de koning. Hun aanzien en dat van de kerk, die zwaar op hen leunde, verzwakte daardoor. De revolutie zelf begon met de bestorming van de Bastille in 1789 en eindigde in 1799 met de staatsgreep door Napoleon. Opgehitst in pamfletten en aangevoerd door autocraten als Robespierre streed het volk tijdens de revolutie voor ‘vrijheid, gelijkheid en broederschap’. Ook nu bevinden wij ons in een revolutionaire periode. Wereldwijd komen mensen in opstand tegen het politieke establishment en tegen de nieuwe adel van zelfverrijkers. Autocraten en terroristen misbruiken de maatschappelijke onrust om hun macht en bezit te vergroten. Tegenstanders worden monddood gemaakt met pamfletachtige teksten in de sociale media. Ook nu speelt de geestelijkheid een dubieuze rol en ook nu wordt gestreden voor vrijheid, gelijkheid en broederschap.

 

geëngageerd

‘Steek je hoofd niet boven het maaiveld uit.’ In een land waar polderen de norm is ben je arrogant wanneer je geëngageerd bent. Je bent geëngageerd wanneer je jezelf ergens bij betrokken voelt en dat maatschappelijk uit. Dit roept de volgende vraag bij me op: Ben ik geëngageerd? Ja, lees mijn columns maar. Ik ben liever geëngageerd dan dat ik me onderdompel in het consumptieve genot of mezelf verstop in de onderbuik van de zwijgende massa.

Zie ook:
spinnenweb

 

referendum

Ik schaam me er voor dat ik mens ben. Dat ik bij een kudde hoor die bij het minste of geringste op hol slaat. Een kudde waar emoties hoogtij vieren en waar het beheerst overdenken van een situatie wordt bedolven onder de hoeven van door onzekerheid en blinde angst voortgedreven kuddedieren. Misleid en opgehitst door populisten stort de kudde zich in referenda waar het gezonde verstand ten onder gaat in een stortvloed van emoties. Zelfs nadat de overlevenden uit het emotionele ravijn zijn ontsnapt blijkt dat ze er niets van hebben geleerd. Ze kijken misschien nog een keer beduusd achterom, vergeten wat ze hebben gezien en grazen verder, wachtend op de volgende stampede.

 

verandering

Het ligt in de aard van politici om verandering te beloven. De meeste politici overschatten echter de mogelijkheden om een verandering te realiseren. Ze kunnen wetten veranderen maar niet onze gevoelens en gedachten. Om ons toch te kunnen overtuigen van de noodzaak van nieuwe wetten gaan ze selectief om met feiten en bedenken maatregelen om ons te dwingen de wet te gehoorzamen. Wanneer we dit allemaal niet willen dan zullen we ons lot in eigen handen moeten nemen. We zullen het verlangen naar verandering los moeten laten en ons richten op de onveranderlijke waarheid in onszelf. Hierdoor zullen we ontdekken dat er niets nieuws is onder de zon maar dat het in de aard van het leven besloten ligt dat we blijven zoeken naar verbetering, op de een of andere manier.

Zie ook: veranderen doet pijn