Categoriearchief: politiek

Politiek, ik wil er spiritueel eigenlijk niet mee bezig zijn maar het is mijn verantwoordelijkheid als mens om er wel mee bezig te zijn.

goed voorbeeld doet goed volgen

Slecht voorbeeld doet slecht volgen. Neem Trump, het slechte voorbeeld dat hij geeft als autocratisch leider van de Verenigde Staten vindt navolging onder dictators als Poetin, Erdogan, Bolsonaro, Orbán, Xi Jinping en Duterte. Wanneer we het gedrag van Trump niet ter discussie stellen moeten we het ergste vrezen voor de democratie. Wanneer we zijn gedrag goedpraten of erover zwijgen dan doen we dat indirect ook ten aanzien van deze dictators. Goedpraten doe je niet alleen door Trump te steunen maar ook door jezelf te laten misleiden door de momenten dat hij zich ‘presidentieel’ lijkt te gedragen. Kijk naar de manier waarop hij probeert zijn macht te consolideren: angst en haat onder de bevolking aanwakkeren door minderheden te demoniseren en door ‘fake news’ en complottheorieën te verspreiden. Bedenk dat zijn voorbeeld een steeds grotere impact zal krijgen wanneer we ons niet uitspreken tegen zijn gedrag. Door je uit te spreken breng je de uitdrukking tot leven ‘goed voorbeeld doet goed volgen’.

Zie ook: schaamteloos

verdeel en heers

Zet als politicus je aanhangers op tegen je tegenstanders en je verkleint het risico dat ze hun krachten bundelen en zich tegen je keren. Je hitst ze op door in te spelen op hun angst en wantrouwen. Gevoelens die ontstaan door economische onzekerheid, onveiligheid en een bureaucratische overheid. Door te suggereren dat je tegenstanders samenzweerders zijn die vanuit de ‘deep state’ (een geheime laag binnen de overheid) ‘fake news’ verspreiden om je zwart te maken gaat je aanhang zich als een sekte gedragen die de argumenten van de tegenstanders als duivels en onwaar bestempelt en jouw verhaal als de enige waarheid.

het Amerika van Trump

Je begrijpt pas waarom Amerikanen Trump steunen wanneer je hem in de context van de Amerikaanse geschiedenis plaatst. Rond 1840 kwam de grote trek van arme streng gelovige Europese immigranten op gang. Bij hun aankomst hadden ze niets te verliezen, ze konden alleen maar winnen. Met de bijbel als moreel kompas zetten ze zich in voor hun droom van vrijheid en succes. Voor veel Amerikanen is Trump een exponent van deze inzet. Hij is: competitief, vastberaden, daadkrachtig en zeker van zichzelf. Met zijn inzet heeft hij de Amerikaanse droom waar gemaakt. Op grond daarvan mag hij zichzelf op de borst kloppen en openlijk met zijn bezit pronken. Hij mag zelfs liegen, grof zijn, seksistisch, racistisch en hij mag de wet verkrachten om collaborateurs te beschermen. Dit alles wordt hem vergeven zolang hij er maar voor zorgt dat de overheid zich niet met hen bemoeit, hun financiële belangen beschermt en hun conservatief christelijke principes in beleid omzet.

Zie ook:
the American Bubble
het China van Xi Jinping

fascisme

Alhoewel de nazi’s al in 1923 probeerden de macht te grijpen, lukte dit pas tijdens de economische depressie van de jaren dertig. Sociale wanhoop, ontstaan door werkloosheid en armoede, bleek de perfecte voedingsbodem voor hun nationalistische politiek met een absoluut heerser die beloofde een einde te maken aan de armoede. Dat hij tegenstanders liet opsluiten nam men op de koop toe. Hoe zou hij immers veranderingen kunnen doorvoeren als hij werd tegengewerkt? De geschiedenis lijkt zich te herhalen. Trump kwam aan de macht door werkloosheid en armoede onder de Amerikaanse middenklasse. Zij omarmen zijn autoritaire nationalistische politiek omdat hij concrete oplossingen zegt te hebben voor hun werkloosheid en armoede. Dat hij daarbij minderheden demoniseert neemt men op de koop toe. Ook in China kwam na jarenlange armoede een nationalistisch regime aan de macht met een autoritaire leider die de economie deed opbloeien. Dat dit regime tegenstanders digitaal muilkorft en in kampen opsluit neemt men ook hier op de koop toe.

Zie ook: de nieuwe fascisten

buiksprekers

Er zijn veel mensen die de bestaande politiek niet kunnen doorgronden. Zij kunnen de rationele afwegingen en emotionele nuances niet overzien en vertrouwen daarom liever op hun onderbuikgevoel. Als er maatschappelijk iets angstwekkends gebeurt gaan ze dit uit de weg of vallen het aan. Politici die de angstige gebeurtenis relativeren en van emotionele nuances voorzien, kletsen volgens hen uit hun nek. Ze luisteren liever naar politici die de taal van de onderbuik spreken, die hun angst bevestigen. Ze hebben niet in de gaten dat deze politieke buiksprekers niet het achterste van hun tong laten zien.

Zie ook:
denken en voelen
de gewone mens

totalitair regime

Wat veel mensen juist en gewettigd vinden, is vaak niet meer dan een persoonlijke interpretatie van feiten en wetten. Ze verdraaien en interpreteren feiten net zo lang totdat deze overeenkomen met hun standpunten en emoties. Wetten verdraaien en misbruiken ze om hun macht te versterken. Wanneer in een democratie politici dit doen dan is dat een eerste stap naar een totalitair regime. Neem die blaaskaak in het witte huis, hij verdraait feiten zodanig dat ze hem in een gunstig daglicht plaatsen en hij misbruikt wetten om minderheden te demoniseren en de Amerikanen zijn wil op te leggen. In zijn woorden: ‘When somebody is president of the United States, his authority is total.’

Zie ook: autocraat democraat

het China van Xi Jinping

Wil je het huidige China begrijpen dan zul je de Chinese president Xi Jinping moeten begrijpen. Zijn vader was een partijfunctionaris die in ongenade viel tijdens de culturele revolutie. Tijdens deze revolutie werden politici en intellectuelen verbannen naar het platteland. Ook Xi Jinping moest als zoon van een partijfunctionaris landarbeid verrichten. Hierdoor gaat hij nu even gemakkelijk om met de politieke elite als met de bevolking. Zijn hele leven heeft hij onder een regime geleefd dat het gemeenschappelijk belang boven het individueel belang stelt. Deze ervaring tezamen met zijn belangstelling voor de macht van het oude China verklaart waarom hij de vrijheid van meningsuiting onderdrukt en hoe hij probeert om van China een wereldmacht te maken. Hij doet dat op de klassieke Chinese manier: glimlachend, onverstoorbaar en stap voor stap. Of anders gezegd, hij doet het met ‘soft power’.

Zie ook: het Amerika van Trump