ik ben die ik ben

Veel mensen hebben het standpunt ‘ik ben die ik ben’. Met deze uitspraak suggereren ze dat ze zich niet hoeven te ontwikkelen. Wanneer ik me in hen verdiep blijkt vaak dat hun persoonlijkheid niet meer is dan een optelsom van aanleg, opvoeding en cultuur. Ze willen niet de moeite doen om verder te kijken en zich van hun wikkels te ontdoen zoals het woord ontwikkelen aangeeft. Pas door je te bevrijden van je wikkels, beklemmende gedachten en gevoelens, word je wie je bent. Maar klopt dit eigenlijk wel? Horen wikkels niet bij het leven en is het niet veel belangrijker dat je jezelf bevrijd voelt van je wikkels dan dat je ervan bevrijd bent?

Zie ook:
dood spoor
heiligen
ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is
ze moeten me maar nemen zoals ik ben