Ik voel me aan het einde van de dag steeds vaker hulpeloos en moedeloos. Is dit een gevolg van de ziekte van parkinson? Van een tekort aan dopamine, de motivatie drug? Of ben ik moegestreden in mijn persoonlijke en sociale strijd? Begin ik alles wat ik doe te relativeren? Of nader ik het verstilde moment tussen leven en dood? Het moment waarop je jezelf ten volle bewust bent van het niet te vermijden lijden in het leven. Het moment dat komt en gaat.
Welkom » Columns » hoofdcategorie voelen » lijden » hulpeloos moedeloos
