Tijdens de culturele revolutie werd de wilskracht van veel Chinezen verkracht door hen te martelen en in het openbaar te verhoren. Wereldwijd wordt de menselijke geest nog altijd verkracht. De wilskracht van de slachtoffers wordt niet alleen fysiek gebroken, er wordt ook geprobeerd hen te indoctrineren met ideologische en religieuze opvattingen. Er is meestal maar één weg waarlangs je aan deze marteling kunt ontsnappen: schuldbekentenis, berouw en bekering. Dit is voor de meeste slachtoffers echter niet het einde van hun lijdensweg. Ze dienen ‘roomser te zijn dan de paus’, overtuigder in de leer dan de sektarische dogmatici die hen hebben gemarteld. Sommige slachtoffers bezwijken. Anderen weerstaan de druk door met een ongebonden geest in het leven te staan.
Categorie: leven in onderdrukking
machteloos
Ik heb moeite met mensen die proberen macht over me uit te oefenen. Die een gevoel van machteloosheid opwekken, een zwart gevoel van wanhoop en paniek. Ik sta stil bij het gevoel en roep het beeld op van hen die het bij me hebben opgewekt. Mijn borst knijpt samen bij de herinnering. Ik voel ingehouden woede. Ik laat de woede tot me doordringen. Plotseling besef ik dat hun verlangen naar macht is gebaseerd op de illusie: hoe meer macht hoe meer kracht. Ik richt me opnieuw op mijn woede. Ik besef dat ook ik op zoek ben naar kracht. Maar als ik op zoek ben naar kracht ben ik dan misschien ook met macht bezig en botst mijn macht met die van hen? Ik lach om mezelf. Ik hoef geen kracht te zoeken of te vergaren, zij zit opgesloten in mijn woede. Zij stroomt naar me toe wanneer ik de woede loslaat.
kerk en staat
Onze voorouders hebben in een periode van 200 jaar wetten opgesteld die zorgen voor een scheiding van kerk en staat. Deze scheiding is minder vanzelfsprekend dan we denken. Ik werd me hiervan bewust toen ik het bericht las over een vrouw die tot tien zweepslagen was veroordeeld in Saudi-Arabië omdat ze een auto bestuurde. Zij werd niet veroordeeld op basis van seculiere wetten maar op basis van religieuze edicten. Ook bij ons laat de politiek zich leiden door religieuze verordeningen zoals de beperking van het recht op euthanasie en winkelsluiting op zondag. Als gebruikers van ons juridisch erfgoed zullen we alert moeten blijven op deze religieuze invloeden en hebben we de plicht om te blijven strijden voor een scheiding van kerk en staat. Op die manier kunnen we voorkomen dat toekomstige generaties zullen lijden onder religieuze zweepslagen.
Zie ook:
kerk en staat in de moslimwereld
scheiding kerk en staat
theocratie
verlichting
Dit was de veertiende van een selectie van vijftien columns over rechtvaardigheid en recht.
held
Een van de ergste dingen die je kan overkomen is dat je slachtoffer wordt. Dat je in een situatie belandt waarin iets of iemand je leven bepaalt. Je wilt zelf bepalen wat je denkt, voelt en doet. Als dit niet mogelijk is verdrink je in machteloosheid en angst. Op de bodem van dit lijden groeit de ware held. Degene die bereid is om te vechten, niet voor zichzelf maar voor het leven. Een gevecht dat niet gaat om winst of verlies maar om het reanimeren van de scheppingskracht. Een gevecht zonder grootse gebaren maar met een intense tederheid die kracht verbindt met weten, voelen en handelen.
Zie ook: episch verhaal
familie
Wanneer ik allochtonen vraag waarin hun cultuur zich onderscheidt van de Nederlandse dan noemen ze meestal respect voor ouderen en een hechte familieband. Deze familieband is voor velen echter een emotionele gevangenis. De claim die familieleden op elkaar leggen is soms gigantisch. Er wordt misbruik gemaakt van de inspanningen van de werkende leden van de familie. Mannen en vrouwen worden emotioneel gedwongen om als gastarbeider te werken. Politici worden onder druk gezet om familieleden te bevoordelen. Dit overwegende ben ik trots op de Nederlandse cultuur. Wij zijn er met onze sociale voorzieningen in geslaagd om een groot deel van deze emotionele chantage uit te bannen.
Zie ook:
familiebanden
familieleed
driften
emotionele chantage
Emoties zijn bedoeld om in crisissituaties te overleven door te vechten, te vluchten of door je samen met anderen te beschermen tegen het gevaar. Emoties zijn daarmee nuttig en zelfs noodzakelijk voor de communicatie binnen een groep. De afhankelijkheid van emoties maakt je echter ook vatbaar voor emotionele chantage. Hierbij dwingt iemand gunsten van je af door emotionele druk op je uit te oefenen. Bijvoorbeeld met het verwijt dat je niet voldoet aan je sociale verplichtingen. Verstoting is de straf op het niet nakomen van deze verplichtingen. Dit maakt mensen voorzichtig. Hierdoor ontstaan er allerlei indirecte vormen van communicatie zoals het jezelf presenteren als slachtoffer: ‘Als je van me hield dan zou je dat niet doen.’ Emotionele chantage is niet uit te bannen. Het ligt in onze natuur dat we een beroep doen op elkaar. Je kunt er wel mee leren omgaan. Het begint met het jezelf bewust worden van de invloed van de groep. Het eindigt met een assertieve houding waarbij je de ander niet aanvalt maar erkent in zijn waarde en hem of haar een spiegel voorhoudt: ´Ik begrijp best dat je wilt dat ik bepaalde dingen doe. Ik vind het niet prettig wanneer je suggereert dat ik niet van je hou.´
Zie ook: driften