Categoriearchief: troost

Het woord troost is verwant aan het woord trouw, Duits treu, Engels true. De oorspronkelijke betekenis van trouw is: vast, zeker, sterk. De betekenis van troost is hiervan afgeleid en betekent: opbeuring, bemoediging, hulp, vertrouwen.

Maria

Voor veel katholieken is Maria een toegankelijker persoon dan Christus. Als moeder van Christus belichaamt zij gevoelens waarin zij zich kunnen herkennen: de vreugde bij de aankondiging van zijn geboorte en het verdriet bij zijn dood aan het kruis. Maria is de oermoeder aan wie zij zich in serene devotie overgeven voor kracht en troost. Voor enkelen van hen is zij een goddelijke poort.

Zie ook:
bidden
goddelijke poort
happy end

betekenis seksualiteit

Wanneer je op zoek gaat naar de betekenis van seksualiteit dan verzand je al snel in algemene definities als: alles wat het geslachtsverkeer betreft, belangrijk voor de voortplanting, bevestiging en onderhoud van een relatie, lichamelijke handelingen die gepaard gaan met lust en opwinding. Definities als deze zeggen iets over seksualiteit maar raken niet de diepere betekenis. Laat ik proberen aan te geven wat seksualiteit voor mij betekent. Gedurende het seksuele proces ervaar ik wat het betekent om midden in mijn kracht te staan en mezelf weg te schenken. In het overvloeien van mijn kracht in die van mijn vrouw ervaar ik niet alleen intense liefde, genot en troost maar ook een intiem, ontspannen en diep gevoel van overgave en verbondenheid, het besef dat ik haar ben en dat zij mij is.

Zie ook: Wat is het nut van seks?

de kracht van troost

Troost is belangrijker voor ons dan we meestal openlijk willen toegeven. Vragen om troost beschouwen we als een teken van zwakte. Zwakte past niet bij het beeld dat we van onszelf willen oproepen. Troost is iets voor kleine kinderen of voor in de slaapkamer. Misschien dat het iets is voor prevelende vrouwtjes die in een kerk troost zoeken bij Maria de troosteres der bedroefden, maar niet voor onszelf. Het is jammer dat we dit beeld hebben. Het sluit je af van de kracht die troost biedt.

 

gevoelens aan een sterfbed

Vijftig jaar geleden was het overlijden van mijn vader een drama voor me. Ik belandde in een cocon van gevoelens waar ik geen grip op had. Pas tien jaar later herkende en erkende ik mijn gevoelens en begon ze te verwerken. Intussen zijn er in de afgelopen vijftig jaar meerdere familieleden na een kort of lang ziekbed overleden. Hun overlijden heeft me bewust gemaakt van de grote verscheidenheid aan gevoelens die ik daarbij ervaar. Allereerst het verdriet omdat ik een geliefde moet loslaten, de pijn van nooit meer. Naast de gevoelens van verdriet en pijn zijn er ook mooie gevoelens: het besef van de betrekkelijkheid van het leven, de blijdschap dat er een einde is gekomen aan het lijden, intense liefde, tedere dankbaarheid en gevoelens van verbondenheid en troost die je met elkaar deelt.

het is goed zo

Ik heb een aantal keer aan het bed gestaan van mensen die doodziek waren of waarvan het bed een doodsbed was. Mensen die niets meer kunnen zeggen of niets meer te zeggen hebben. Die je aankijken met ogen die je niet lijken te zien en toch ook weer wel. Met een troostende glimlach die zegt: het is zoals het is, het is goed zo. Hun blik snijdt door je heen en legt je betrekkelijkheid bloot.

 

Hoe gelukkig ben je?

Iemand vroeg me ooit: Hoe gelukkig ben je? Mijn antwoord was: een negen. Dit leidde tot de reactie: Zo, dat is hoog. Ben jij dan nooit ongelukkig? Ik ben ongelukkig geweest en heb verdriet gekend. Dit heeft echter nooit mijn echte geluk in de weg gestaan. Echt geluk heeft niets met blijdschap, pijn of verdriet te maken. Het is het diepgevoelde weten dat er een constante is onder alles wat ik ben en wat ik doe. Dit geeft me rust en vrede. Soms troost het me, soms doet het me glimlachen. Een enkele keer raak ik het kwijt, daarom geen tien.

Zie ook: Willem ben je gelukkig?

 

troost

Een troosteloze dag. Zo’n dag die blijft hangen in een grijze druilerige regen. Ik verlang naar de zon, het stralende licht, de heldere kleuren van het land. Ik laat mijn verlangen los. Ik kan de zon niet laten schijnen, de natuurkrachten niet bedwingen. Ik geef me over aan het grijs. Het doordrenkt me. Ik voel haar rust, de troostende stilte.

Zie ook:
vervelen
kleur en fleur
grijstinten
over de doden niets dan goeds