het is goed zo

Ik heb een aantal keer aan het bed gestaan van mensen die doodziek waren of waarvan het bed een doodsbed was. Mensen die niets meer kunnen zeggen of niets meer te zeggen hebben. Die je aankijken met ogen die je niet lijken te zien en toch ook weer wel. Met een troostende glimlach die zegt: het is zoals het is, het is goed zo. Hun blik snijdt door je heen en legt je betrekkelijkheid bloot.