Categorie: stress en burn-out

Aanhoudende mentale druk kan tot stress en burn-out leiden. Maar is het wel altijd alleen de omgeving die de bron is van de druk of ben je het ook zelf?

Zie ook de categorieën voelen en vastzitten.

crisisgevoel

Hoe ga je om met een aanhoudend gevoel van crisis? Laat ik vertellen hoe ik met de coronacrisis omga. De belangrijkste stap heb ik eigenlijk al gezet voordat de crisis begon. Ik heb altijd alles wat mij emotioneel en verstandelijk in de weg stond proberen te begrijpen en los te laten. Dit helpt me nu bij de verwerking van de stortvloed van informatie over de crisis. Daarnaast richt ik me gevoelsmatig zo min mogelijk op het verleden of op de toekomst en zoveel mogelijk op het hier en nu, op het kleine dat me doet genieten van het moment. Dit lukt me niet altijd maar voor nu red ik me ermee.

Zie ook: meditatief proces

waar ik me zorgen over maak

Weet je waar ik me zorgen over maak? Over de escalatie van geweld. De meeste mensen hebben grip op hun leven doordat ze zich laten leiden door sociale normen en waarden. Wanneer deze door maatschappelijke onzekerheid verdwijnen groeit de kans dat ze grip proberen te krijgen via geweld. In eerste instantie zullen ze zich verbaal verzetten tegen alles wat zeker lijkt voor anderen maar hen niet meer overtuigt. De kracht die ze daarbij ervaren wekt het verlangen op naar meer. Door zich samen met geestverwanten te verzetten en het verzet te voorzien van een verklaring, groeit de gemeenschappelijke kracht die maakt dat ze zich superieur gaan voelen. Verheven boven anderen menen ze vervolgens geweld te mogen gebruiken om de groep te beschermen en te versterken. Dit roept bij sommigen het verlangen op naar de kick van het geweld, de ‘thrill to kill’.

Zie ook: in de fuik van de macht

depressie

Bij een klimatologische depressie stroomt lucht van hoge druk naar lage druk. In het centrum van lage druk stijgt de lucht op, koelt af en vormt wolken waar neerslag uit kan vallen. Een geestelijke depressie ontstaat wanneer de zoektocht naar persoonlijke kracht een onvervuld verlangen wordt. Dit trekt gedachten aan zoals: ik kan niets, ik mag niets, er wordt niet naar mij geluisterd. Deze stroom van negatieve gedachten vormt donkere wolken die kunnen neerslaan in een gevoel van machteloosheid en wanhoop.

Zie ook:
druk
Ben ik depressief?
informatievloedgolf
dopaminetekort
een kat in het nauw

ontgiften

Ik heb jarenlang een zwaar gevecht moeten leveren om mijn woonbelangen veilig te stellen. Een gevecht waar ik nog altijd gespannen van raak wanneer ik eraan terugdenk. Het wordt tijd dat ik iets aan deze spanning doe. Ik denk daarom bewust terug aan het gevecht dat ik heb geleverd en voel opnieuw de spanning in me opkomen. Het gevoel dat er geen rekening met me wordt gehouden, dat mijn belangen worden weggemoffeld. Dan besef ik: ‘Hoe afkeurenswaardig het gedrag van mijn tegenstanders ook was, het is wel mijn gevoel dat ontstond doordat mijn tegenstanders niet deden wat ik verwachtte en verlangde.’ Om de spanning kwijt te raken zal ik het gif van mijn wensen en verwachtingen los moeten laten. Immers, wie ben ik dat anderen rekening moeten houden met mij?’ Ik lach en voel de spanning van me afglijden.

Zie ook:
vergeven
jezelf vergeven
genoegdoening
begrip mededogen en vergeving

gerechtigheid

Ik heb moeite met mensen die op hoge toon gerechtigheid eisen. In veel gevallen willen ze niet dat er recht wordt gesproken maar willen wraak. Wraak waarvoor ze de verantwoordelijkheid proberen af te schuiven op een onafhankelijke partij, de rechterlijke macht. Een volledig onafhankelijke rechterlijke macht bestaat echter niet. De druk die de schreeuwers op de publieke opinie uitoefenen zet de onafhankelijkheid onder druk. Maar al te vaak is de rechterlijke macht bereid om onder druk van de publieke opinie een maximale straf op te leggen of om de grens van de wet op te zoeken om iemand te kunnen veroordelen. Dit gebeurt overal, ook in een democratische rechtsstaat. Wanneer je voor de rechtsstaat kiest, door gebruik te maken van haar voordelen, dan zet je de rechterlijke macht niet onder druk met haatdragende en opruiende retoriek maar gebruik je je kiesrecht.    

Zie ook:
genoegdoening
rechtvaardigheidsgevoel
wraak

Dit was de zevende van een selectie van vijftien columns over rechtvaardigheid en recht.

  1. eerlijk en rechtvaardig
  2. wraakgevoel
  3. wraakrecht
  4. instant karma
  5. zelfverkozen aanklagers
  6. niet bekennen maar erkennen
  7. gerechtigheid
  8. wetmatigheid
  9. recht
  10. het recht op ..
  11. misbruik van het recht
  12. het recht van de ..
  13. the rule of law
  14. kerk en staat
  15. 1648 – 1848

emotioneel instabiel

Hoe langer de onzekerheid door de coronacrisis duurt hoe groter de kans dat je emotioneel instabiel raakt. Herken en erken tijdig dat je emotioneel aan je grens zit:

  1. Stemmingswisselingen, je voelt je nu eens hoopvol dan weer wanhopig, nu eens blij dan weer verdrietig.
  2. Verstoppen, je zou in een hoekje willen wegkruipen.
  3. Angst, je bent bang ziek te worden en dood te gaan, bang dat je geen inkomen meer zult hebben.
  4. Verlies, je bent bang vrienden en familie te verliezen.
  5. Twijfel, je twijfelt of er nog wel een positieve toekomst voor je is.
  6. Relatiestress, je raakt gestrest door je partner en kinderen.
  7. Eenzaamheid, je hebt het gevoel volledig op jezelf te zijn aangewezen.
  8. Controle, je hebt het gevoel de controle over jezelf kwijt te raken.
  9. Impulsief, je reageert steeds vaker impulsief, ongeremd.
  10. Dissociatie, je hebt het gevoel dat wat je denkt, voelt en doet niet van jezelf is.

Zie ook:
de confrontatie uit de weg gaan
Hoe overleven we de coronacrisis?
Gevaar!

overtollig

De coronacrisis zal behalve grote economische gevolgen ook grote geestelijke gevolgen krijgen. Veel mensen die nu hun huis niet uit kunnen zullen last krijgen van stress door onzekerheid, eenzaamheid en het gedwongen stil zitten. Terwijl deze gedachte aan me voorbij trekt krijg ik het gevoel overtollig te zijn, te veel. Het doet me denken aan het schuldgevoel dat ik van ouderen ken als ze zien dat jongeren eerder overlijden dan zij. Ik laat dit gevoel los en besluit dat ik wil genieten van het moment. Glimlachend kijk ik naar het koekje in mijn hand.