Categoriearchief: voelen

‘Voelen’ is misschien wel het meest discutabele begrip dat ik op dit weblog gebruik. Emoties zijn duidelijk, tastbaar, hebben een fysieke component: liefde, angst, machteloosheid, woede. De grote vraag is: Waar gaan emoties over in gevoel en zijn er wel gevoelens die helemaal los staan van emoties?

god moet wel hartstikke gek zijn

Wanneer god alomvattend is, de alpha en de omega, dan moet hij wel hartstikke gek zijn wanneer hij een einde zou willen maken aan het lijden. Wanneer hij dat zou proberen dan zou je met recht kunnen zeggen dat hij aan ziekelijke zelfoverschatting lijdt. Immers, wanneer god alles is dan is er niets dat buiten hem kan bestaan. Ook het lijden niet. Het lijden maakt dan deel uit van zijn goddelijke aard. Maar wat doe je met de last van het lijden wanneer zelfs god je niet wil en niet kan helpen? Maak het lijden niet groter dan het is. Verzet je er niet tegen. Benader het met tederheid en zie hoe het oplost in het licht van je goddelijke aard.

Zie ook:
verzet
als ik god was

erfgenaam

Het feit dat je de erfgenaam bent van een bijzonder stukje geschiedenis betekent niet dat je het alleenrecht hebt op alles wat ermee verbonden is. Het feit dat wij erfgenamen zijn van de vrijheid die generaties vóór ons hebben bevochten, betekent niet dat wij het alleenrecht hebben op alle revenuen van die vrijheid. Ander voorbeeld: Het feit dat Israël is ontstaan uit het lijden van de Joden die werden gemarteld en vermoord tijdens de tweede wereldoorlog, betekent niet dat Israëliërs de Palestijnen met lijden mogen overladen door hen van hun grondrechten te beroven. Dat zou wel een erg cynische toepassing zijn van het begrip erfgenaam ‘hij die het erf nam’.

Zie ook:
over grenzen heen stappen
historische verantwoordelijkheid

mijn lot

Wanneer ik denk aan mijn lichamelijke gebreken dan mag ik met recht kwaad zijn op mijn lot. Toch ben ik dat niet. Waarschijnlijk komt dit door mijn vergeetachtigheid. Wanneer ik een goede dag heb vergeet ik dat ik de dag tevoren een slechte dag had. Deze vergeetachtigheid is een gevolg van het feit dat ik zoveel mogelijk in het hier en nu probeer te leven. Op de momenten dat ik in mijn lot dreig te verdrinken ontspan ik me, laat beklemmende gedachten los, zet mezelf met beide voeten op de grond en zie de betrekkelijkheid van mijn lot.

Zie ook:
slecht geheugen

vergeetachtig
zielig
voortdenderende trein
Job

leven in angst

Hoe gaan groepen om met angst wanneer ze dagelijks worden geconfronteerd met dreiging en geweld? Als individu hebben we geleerd om gevaren in te schatten en op grond daarvan te vluchten of te vechten. Terwijl ik hierover nadenk, besef ik dat groepen op dezelfde manier reageren. In plaats van op de vlucht te slaan verstoppen sommigen zich echter diep in de kudde waar de kans om op te vallen en te worden aangevallen het kleinst is. Hier in het kalme midden leiden ze een ogenschijnlijk veilig leven.

meer dan ..

Het woord gevoel gebruiken we meestal voor iets dat de fysieke ervaring van onze emoties overstijgt. Zo is liefde voor de meeste mensen meer dan het fysieke effect van hun hormonen. Het is het gevoel van verbondenheid met alles en iedereen. Het omvat niet alleen mensen, dieren, dingen en gebeurtenissen maar ook verleden en toekomst, goed en kwaad, mooi en lelijk, liefdevol en liefdeloos. Dit roept een vraag bij me op: Is de mens het enige dier dat dit gevoel ervaart of ervaren andere dieren het ook? Immers ook apen, honden, paarden, dolfijnen en olifanten hebben emoties, zoals woede, jaloezie, empathie, blijdschap, schaamte en troost. Waarom zouden zij naast emoties niet ook het gevoel van verbondenheid kennen?

Zie ook:
liefde is meer dan ..
kip of ei (2)
neurologisch geluk
de arrogante mens

verslaafd aan de verbazing (vervolg)

Ik ben verslaafd aan reality-tv. Ik zou een einde kunnen maken aan de verslaving door de personen in de programma’s te analyseren. Ik kan me er echter niet toe zetten. Ik ben bang de verbazing en verwondering  kwijt te raken die ik ervaar bij het kijken. In plaats daarvan besluit ik om mijn verslaving te analyseren. Ik stel vast dat ik last heb van de ‘fear of missing out’, de angst iets belangrijks te missen. Ik wil wel mijn verslaving kwijt maar niet de mogelijkheid mezelf te verbazen en te verwonderen. Maar waarom zou ik daar bang voor zijn? Vormen verbazing en verwondering niet de natuurlijke schakel tussen de cycli van ‘zoeken vinden loslaten’?

Zie ook:
verslaafd aan de verbazing
reality-tv
reality stars

benauwd

Er zijn situaties die mij benauwen. Dit gebeurde bijvoorbeeld vanochtend toen mijn computer vastliep. Ik moest weg en had geen tijd om het probleem op te lossen. In de loop van de dag merkte ik dat ik het benauwd kreeg wanneer ik eraan dacht. Nu ik aan het einde van de dag stil sta bij dit gevoel besef ik dat ik het vaker heb gehad. Ik krijg het bijvoorbeeld ook wanneer ik problemen heb met organisaties waar ik geen grip op heb. Terwijl ik dit tot me door laat dringen besef ik dat de benauwdheid een gevolg is van angst. Ik word bang wanneer ik iets niet zelf in de hand heb. Terwijl ik ook hierbij stil sta denk ik terug aan de keer dat ik me bewust was van mijn angst en dacht ‘Hoezo, ik bang!?’ Het erkennen van de angst maakte dat ik rustig en gedisciplineerd het probleem kon oplossen. Deze herinnering maakt dat ik besef dat ik ook nu bang ben, bang dat ik het probleem met de computer niet kan oplossen. Ik loop naar mijn kantoor en ga op zoek naar de oplossing.

Zie ook:
melkmuil

perfectie