Categorie: voelen

‘Voelen’ is misschien wel het meest discutabele begrip dat ik op dit weblog gebruik. Emoties zijn duidelijk, tastbaar, hebben een fysieke component: liefde, angst, machteloosheid, woede. De grote vraag is: Waar gaan emoties over in gevoel en zijn er wel gevoelens die helemaal los staan van emoties?

Zie ook de categorie emotioneel zelfonderzoek.

uitputting

Ik heb geen ander woord voor wat ik voel dan ‘paniek’. Paniek is ‘een plotselinge hevige angst of schrik’. Ik voel geen angst, ben niet geschrokken. Laat ik proberen te beschrijven wat er, voorafgaande aan het paniekgevoel, gebeurt. Ik heb altijd over een grote wilskracht beschikt. Ik bepaalde mijn doel, liet me leiden door mijn passie en ging door totdat het doel was bereikt. Wanneer ik dat nu doe dan raak ik door mijn ziekte de controle over mezelf kwijt en voel me uitgeput door de lichamelijke en mentale gevolgen van stress. Eigenlijk zegt het woord uitputting nog wel het beste wat ik voel. Een ander woord voor uitputten is leegmaken. Ik voel me leeg, een donker gevoel dat achter paniek en angst verborgen ligt. Ik concentreer me op het gevoel van leegte. Ik voel hoe ik terugga in de tijd. Hoe ik als kind in bed lag nadat ik zwaar was gestraft. Ik voel mijn door tranen schraal geworden wangen. De leegte van niet begrepen verdriet, van verdriet zonder troost. De leegte waar ik, verlaten door alles en iedereen, uitgeput in slaap viel.

Zie ook:
paniek
het is allemaal zo gewoon
de knop omzetten
uitgeblust
Job

bewustzijn en besef

Ik merk dat ik de begrippen bewustzijn en besef vaak naast elkaar gebruik maar hebben ze wel dezelfde betekenis? Teruggrijpend op de etymologie kom ik tot de volgende betekenis van het woord bewustzijn ‘ik weet dat ik ben’. Het woord beseffen ‘begrijpen met het gevoel in plaats van met het verstand’ is waarschijnlijk verwant aan het Latijnse sapere ‘smaken, proeven, gevoelen, ondervinden, in zich waarnemen’. Een voorbeeld: De mens is niet het enige dier dat over intelligentie en emoties beschikt. Meerdere dieren hebben het, van olifanten tot bijen. Ik ben me hiervan ‘bewust’ geworden door gedragsbiologen als Frans de Waal en Lars Chittka. Gepassioneerde onderzoekers die met wetenschappelijke feiten onze kennis, ons weten, hebben versterkt. Ik ben het gaan ‘beseffen’ door mensen als Jane Goodall en Anna Breytenbach. Gevoelsmatig betrokken personen die met geduld, respect en tederheid laten zien hoe we als mens contact kunnen leggen met dieren.

Zie ook:
Wat blijft er van mij over?
meer dan ..
apenrots
de arrogante mens
primitief
teleurgesteld in de mens

het complete pakket

Ik hou van films die mij aan het denken zetten. Neem de film Sweet November. De ongeneeslijk zieke Sarah besluit om zich een maandlang met al haar liefde en levenslust te geven aan de workaholic Nelson. Ze wil hem leren genieten van het leven. Onbekend met haar ziekte en haar naderende einde wordt hij verliefd op haar. Wanneer ze de ziekte niet langer kan verbergen vraagt ze hem weg te gaan. Ze wil dat hij zich het geluk met haar zal herinneren en niet haar lijden en sterven. Toen ik hierover nadacht besefte ik dat ik me in zijn positie gebruikt en in de steek gelaten zou voelen. Ik kies voor het complete pakket, voor geluk en lijden. Het een kan niet zonder het ander. Ze horen bij elkaar. Ware liefde bevat en omvat beide.

Zie ook:
tegenstrijdig
kijken totdat ..
Wat is liefde?
tabloid talkshows
geobsedeerd door liefde
verschillen
gevoelens aan een sterfbed

anonieme overlevers

Ik besef opeens hoe vaak mijn aandacht is gericht op de opstandelingen en vluchtelingen in dictatoriaal geleide landen als Rusland en China en bijna nooit op de anonieme overlevers. De miljoenen mensen die zich voortdurend afvragen hoe ze zich moeten gedragen om geen collaborateur of slachtoffer te worden van het regiem. Overlevers die zich richten op de liefde en zorg voor hun gezin en contacten met vreemden uit de weg gaan. Onbekenden die ze op straat tegenkomen groeten ze niet omdat een glimlach kan worden uitgelegd als steun voor een opstandeling. Thuis durven ze zich niet kritisch uit te spreken over het regiem omdat ‘muren oren hebben’ en kinderen het zouden kunnen doorvertellen.

Zie ook:
zestig jaar later
Wat zou ik doen?
van kwaad tot erger
aanpassingsvermogen
op zoek naar rust
Chinese lankmoedigheid
geplet door de kudde
een leven van hard werken
Zo kun je toch niet gelukkig zijn!

het niet-iets zijn

Zodra we worden geconfronteerd met de leegte ‘het leeg-zijn, het niet-iets zijn’ proberen we deze te vullen met iets. Afhankelijk van iemands persoonlijkheid bestaat dit iets uit een persoonlijke mix van gedachten, gevoelens en gedrag. Van liefde tot betekenisvolle gedachten en arbeid. De drang om de leegte te vullen is zo groot dat we vergeten dat er nog een andere manier is om ermee om te gaan. De leegte in en onder ogen zien. Er jezelf ontspannen en niet-reactief voor openstellen. Wanneer je dit doet ontdek je dat het niets de tegenpool is van het iets. Zonder deze twee tegenpolen zou de scheppingskracht niet kunnen bestaan, zich niet met de hartslag van het leven kunnen manifesteren in ruimte en tijd. Door te kiezen voor de scheppingskracht verdwijnt de angst die de leegte oproept en vormen zich nieuwe mogelijkheden, nieuwe vergezichten gevormd uit iets en niets.

Zie ook:
levende stilte
het geluk tussen geluk en ongeluk
horror vacui
de cirkel is rond

twee levens

Ik zat zojuist op het toilet en dacht: Wat bijzonder toch, ik ben een scheppend creatief mens en tegelijk een afval producerende machine. Dit bracht me bij een vraag die ik mezelf een paar dagen geleden stelde toen ik naar een oorlogsdocumentaire keek. Hoeveel mensen zullen er in een oorlog zijn die twee levens leiden? Een leven van creatieve, hoopvolle en liefdevolle momenten en een leven van vernietigende, wanhopige en woedende momenten? Dit leidde tot een nieuwe vraag: Hoeveel mensen leven met de angst gedoemd te zijn tot een leven in de hel terwijl ze een leven in de hemel ambiëren?

Zie ook:
twee gezichten
exclusief denken

mystieke verbondenheid

Mystiek is het verlangen naar eenwording met het goddelijke. Bij veel christelijke mystici heeft de eenwording met het goddelijke het karakter van mededogen met het lijden van Christus. Door hun oprechte getuigenissen zou je bijna vergeten dat er nog een andere weg is. Dat je niet hoeft te verlangen of te streven naar een band met Christus om de eenwording met het goddelijke te ervaren. Er is namelijk al een band. We zien en ervaren deze echter niet doordat het lijden ons ervan afsluit. Door de oorzaak van het lijden, de pijn van het bestaan teder, met begrip en mededogen, tegemoet te treden word je één met het goddelijke.

Zie ook:
heiligen
verlangen naar verlichting
goddelijke liefde