Categoriearchief: voelen

‘Voelen’ is misschien wel het meest discutabele begrip dat ik op dit weblog gebruik. Emoties zijn duidelijk, tastbaar, hebben een fysieke component: liefde, angst, machteloosheid, woede. De grote vraag is: Waar gaan emoties over in gevoel en zijn er wel gevoelens die helemaal los staan van emoties?

individualiteit

Een individu is een niet op te splitsen eenheid met een eigen individualiteit, een eigen aard. Het is deze individuele aard die voor machthebbers een doorn is in het oog. Zij verdragen geen andere individuen naast zich die hen van hun troon kunnen stoten. Ze proberen daarom ieders individuele aard te vervangen door een collectieve aard, een gemeenschappelijke manier van denken, voelen en doen. Zoals het communisme heeft laten zien gaat dit ten koste van het economisch initiatief. De economie stagneert of stort zelfs in. Door schade en schande wijs geworden hebben de Chinese leiders daarom het communistisch ideaal verruimd en meer ruimte gegeven aan het individuele initiatief. De herwonnen vrijheid beperkt zich echter tot de economie. Op alle andere fronten wordt de individualiteit in een collectief keurslijf geperst. Het individuele lijden dat hieruit voortkomt zie je terug in Sinkiang, Tibet en Hongkong.

Zie ook: individu

losse eindjes

Nu ik zeventig ben begin ik steeds meer de losse eindjes van mijn persoon te ontleden. Onlangs was mijn perfectionisme aan de beurt. Deze eigenschap wordt sterk bepaald door mijn introverte en analytische aard. Terugkijkend op mijn leven besef ik dat mijn perfectionisme is uitvergroot door gebeurtenissen in het laatste jaar van de lagere school toen ik bij mijn vader in de klas zat. De druk om te presteren was traumatiserend. Ik had als kind geen moment rust, moest altijd presteren en was bang voor zijn oordeel. Ik herinner me hoe ik met trucs probeerde mijn falen te verbergen en hoe ik mijn stinkende best deed om aan zijn strenge eisen en verwachtingen te voldoen. Ik besef nu hoe deze ervaring mijn leef- en werkstijl heeft bepaald, ook het feit dat ik niet van spelletjes hield omdat ik niet tegen mijn verlies kon. In alles wat ik deed streefde ik naar perfectie en was ik bang voor het oordeel van anderen. Dit heeft me niet alleen belast maar ook veel gegeven. De successen in mijn leven zouden er niet zijn geweest zonder mijn streven naar perfectie.

Zie ook: rafels

de onvolmaakte partner

Ik ben in mijn leven regelmatig getuige geweest van ruzies tussen partners. Ruzies waarbij de verwijten over tafel vliegen. Verwijten waardoor de communicatie blokkeert en relaties eindigen. De betekenis van verwijten is ‘kwalijk nemen, veroordelen’. Je verwijt iemand zijn fouten of karakter. De verwijtende partij heeft vaak een beeld van volmaaktheid waar de ander aan moet voldoen. Om uit de draaikolk van verwijten te ontsnappen dien je je verlangen naar volmaaktheid los te laten. De volmaakte mens bestaat niet. ‘Er is geen koe zo zwart of er zit een vlekje aan.’ Liefde is van iemand houden ondanks zijn of haar onvolmaaktheid.

het geluk dat je overvalt

Het geluk overvalt je op het moment dat je geest haar grip op de door haar gecreëerde werkelijkheid verliest. Soms gebeurt dit wanneer je overladen wordt door positieve gevoelens, je vol overgave met iets bezig bent, mediteert of wanneer je vragenderwijs de grens van je denken hebt bereikt. Het geluk openbaart zich in een stortvloed van helder weten en voelen. De kans dat dit gebeurt is groter wanneer je open en onbevangen in het leven staat dan wanneer je angstig en dogmatisch bent.

begrip mededogen en vergeving

Het heeft lang geduurd voordat ik mijn vader kon vergeven voor de harde opvoeding die ik heb gehad. Door me te verdiepen in zijn jeugd, zijn oorlogstrauma en de gevolgen van zijn ziekte, kon ik me inleven in de gevoelens die hij moet hebben gehad. Vervolgens kon ik hem vergeven, het gif van de wrok laten verdampen waardoor ruimte ontstond voor liefde. Door dit proces ben ik ook anders aan gaan kijken tegen mijn eigen trauma’s. Door me te verdiepen in de traumatische gebeurtenissen en door me open te stellen voor het kind dat ik was heb ik mijn schuldgevoel kunnen loslaten.

Zie ook:
doorzetter
mededogen
onze zachte onderbuik
de uitzichtloosheid van het bestaan
vergeven
jezelf vergeven
ontgiften

opruimen

In het woord opruimen zit het woord ruim. Door je geest op te ruimen schep je ruimte voor spirituele beleving. In de loop van de tijd raakt je geest namelijk vervuild met dogma’s en trauma’s die je gevangen houden. Door de beklemming die ze op je uitoefenen te herkennen en te erkennen bevrijd je jezelf van de druk. Je kunt dit op twee manieren doen. Je kunt een meditatie techniek gebruiken. De kans bestaat echter dat dit een nieuwe beklemmende band wordt. Je kunt ook reflecteren op het dagelijks leven, op de steeds veranderende werkelijkheid. Soms ontdek je daarbij een bepaalde samenhang in je gedachten, gevoelens en gedrag. Door deze niet-reactief te beschouwen en los te laten ervaar je de bevrijdende glimlach van nederigheid, begrip en mededogen.

Zie ook:
gebed zonder end
het fort

gevoelens die blijven

Terwijl ik bezig ben in de tuin vraag ik me af of mijn spirituele beleving dezelfde is als die van de mensen die hier vroeger leefden. Voor een antwoord op deze vraag zou ik me kunnen verdiepen in oude verhalen. Helaas zijn de meeste verhalen ongeschikt. Te veel generaties hebben er veranderingen in aangebracht en te vaak is de betekenis van woorden en zinnen veranderd. Ik richt mijn aandacht daarom op wat ik zelf voel. Vermoeid van het bukken strek ik mijn rug, kijk naar de takken boven me en geniet van de zon die op de bladeren schijnt en van het ruisen van de wind. Het is dit tijdloos genieten dat me verbindt met de mensen die voor mij leefden.

Zie ook:
bodemloos
onveranderlijk
verhalen