Zijn ISIS, Boko Haram, Al Shabaab en Taliban de ware gezichten van de Islam? Zet de Islam aan tot haat? Zelf leggen deze terroristische organisaties in hun naamgeving en/of doelstelling een relatie met de Islam. Maar betekent dit ook dat de Islam en het boek waar ze zich op baseren, de koran, ze aanzet tot haat? Ik besef dat mijn kennis van de koran te beperkt is om deze vraag te beantwoorden. Toch kan ik de vraag niet loslaten. De genoemde organisaties zetten namelijk duidelijk aan tot haat en hun argumenten halen ze uit de woorden van de profeet. Nu is het zo dat woorden geen schuld dragen voor wat ze oproepen zoals een pistool geen schuld draagt voor de moord die ermee wordt gepleegd. Desondanks hebben we in Nederland het bezit van vuurwapens en het boek Mein Kampf verboden. Waarom dan niet ..? Maak zelf de vraag maar af want alleen al het stellen van vragen roept bij sommigen haatgevoelens op.
Categorie: religieus extremisme
kerk en staat
Onze voorouders hebben in een periode van 200 jaar wetten opgesteld die zorgen voor een scheiding van kerk en staat. Deze scheiding is minder vanzelfsprekend dan we denken. Ik werd me hiervan bewust toen ik het bericht las over een vrouw die tot tien zweepslagen was veroordeeld in Saudi-Arabië omdat ze een auto bestuurde. Zij werd niet veroordeeld op basis van seculiere wetten maar op basis van religieuze edicten. Ook bij ons laat de politiek zich leiden door religieuze verordeningen zoals de beperking van het recht op euthanasie en winkelsluiting op zondag. Als gebruikers van ons juridisch erfgoed zullen we alert moeten blijven op deze religieuze invloeden en hebben we de plicht om te blijven strijden voor een scheiding van kerk en staat. Op die manier kunnen we voorkomen dat toekomstige generaties zullen lijden onder religieuze zweepslagen.
Zie ook:
kerk en staat in de moslimwereld
scheiding kerk en staat
theocratie
verlichting
Dit was de veertiende van een selectie van vijftien columns over rechtvaardigheid en recht.
hokjesgeest
In de afgelopen dagen ben ik de discussie over de naturalisatie van Hirsi Ali uit de weg gegaan. Door de aanhoudende berichtgeving ben ik er alsnog over gaan nadenken. Allereerst over het feit dat ik niet met het onderwerp bezig wilde zijn. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik wilde vasthouden aan het uitgangspunt ‘regel is regel’. Ik schrok van mezelf toen ik dit vaststelde. Natuurlijk moeten er regels zijn. Ik vind het echter ook de kunst van leven om op het juiste moment, op de juiste plaats de juiste dingen te doen. Soms zijn dit zaken die strijdig zijn met maatschappelijke regels. Wanneer je kind in levensgevaar is rijd je harder dan toegestaan om snel bij het ziekenhuis te kunnen komen. Ook in de uitvoering van de immigratiewet dient ruimte te zijn voor uitzonderingen. Bijvoorbeeld voor hen die een toegevoegde waarde hebben voor de maatschappij. Hirsi Ali is zo iemand. Door haar bijdrage aan het moslim debat zijn we ons opportunistische vertrouwen in de multiculturele samenleving gaan nuanceren. We zijn ook beter de gevolgen gaan inzien van religieus fundamentalisme. Van het soort hokjesgeest dat ook mij even in haar greep had.
de heer M.
Wij zijn er in de afgelopen 35 jaar aan gewend geraakt om dogma’s en taboes te doorbreken. Starre gedachten en gevoelens die onze vrijheid belemmeren, ruimen we uit de weg. De overwinning van dit vrijheidsstreven leek een voldongen feit. De overgebleven vastgeroeste patronen vormden nog slechts een creatieve bron voor columnisten, cartoonisten en cabaretiers. Langzaam wordt duidelijk dat de strijd nog niet is gestreden. Zandstormen vanuit de woestijn remmen de motor van de kritiek. Naarstig zoeken we een uitweg langs paden van reeds lang vergeten gedragscodes. Zolang we op onze tocht worden voortgedreven door zelfkritiek is er geen vuiltje aan de lucht. Wanneer we ons echter laten leiden door angst dan wordt zelfkritiek: zelfcensuur. Een nieuw taboe is dan geboren waardoor we nog slechts in bedekte termen zullen spreken over de man met de baard: de Heer M. Sommige dogmatici van eigen bodem zouden niets liever willen.