Categorie: ons gezin

Columns over ons gezin dat bestaat uit mijn vrouw en ik, onze zoon met zijn vrouw, onze dochter met haar man en ons kleinkind. Het woord gezin stamt van het Germaanse ghesinde ‘reisgenoot, iemand die dezelfde weg gaat’.

Zie ook de caregorieën Wie ben ik?, partner en familie.

tijdloze liefde

Hoe oud ze ook worden, ik blijf het kind in mijn kinderen zien. Dit betekent niet dat ik geen oog heb voor hun ontwikkeling. Ik zie behalve hun ontwikkeling en de plaats die ze in de wereld innemen ook het onbeschreven blad dat ze zijn. De onbegrensde zuiverheid die zich vermengt met het leven en met de wereld om hen heen. Liefde kent geen grens, geen begin of einde. Ondanks dat mijn vrouw en ik ouder worden en ondanks alle verwikkelingen met het leven zie ik nog altijd het zachte, vrolijke, zorgzame en betrokken meisje in haar. Het zijn gevoelens en beelden als deze waardoor ik het tijdloze karakter van de liefde ervaar.

Zie ook:
zo gewoon en zo bijzonder
een andere vrouw

waarom ik van je hou

We zijn al meer dan veertig jaar samen en ik hou nog altijd van je. Hou ik van je omdat ik niet beter weet? Nee, daar ben ik veel te zelfkritisch voor. Hou ik van je omdat ik heb beloofd van je te blijven houden ‘tot de dood ons scheidt’? Nee, mijn liefde laat zich niet vangen in beloftes. Hou ik dan van je vanwege onze aardse zekerheden? Nee, mijn liefde is te levendig om in zekerheden te worden verpakt. Hou ik dan van je omdat je mooi en lief bent? Hoe mooi en lief je ook bent, mijn liefde was er altijd, zelfs op de momenten dat ik me aan je ergerde. Mijn liefde is nooit weggeweest. Ze was er gewoon. Ze is de trouwe metgezel die het liefst op één plaats zichzelf is en dat is in jou. Hoe zou ik dan niet bij je kunnen zijn? Mijn liefde verbindt me met jou en vindt haar bestemming in jou.

Zie ook:
een andere vrouw
tot de dood ons scheidt

een mens zijn zin, is een ..

Alweer zo’n uitdrukking die door mijn hoofd spookt: Een mens zijn zin, is een mens zijn leven. Ik word getriggerd door het woord ‘zin’ en dan vooral de betekenissen: plezier en het nut, het doel van iets. Terwijl ik hierbij stilsta denk ik aan het begrip zinloos geweld. Dit voert me terug naar het moment dat ik mijn dochter voor het eerst in mijn armen had. Het beschermersinstinct dat ik toen ervoer maakte me bewust van de zin, het nut van geweld. Deze herinnering roept een vraag bij me op: Is de zin van het leven niet altijd verbonden met passie/agressie? De passie waarmee de schilder aan een schilderij werkt. De agressie waarmee de drummer zijn drumstel bespeelt. Is de verbondenheid met passie, agressie en in het verlengde daarvan met geweld de reden dat er zoveel detectiveseries zijn waarin het geweld van psychopaten centraal staat? Worden we getriggerd door het idee dat de zin van het leven misschien niet alleen te vinden is in een liefdevolle harmonische afstemming maar ook in een flow van passie, agressie en geweld?

Zie ook:
een zinvolle dood
een zinvol leven
radicalisering

Dit was de zesde van een selectie van vijftien columns over de zin van het leven.

Dit was de laatste van vijfentwintig geselecteerde columns in de categorie geweld.

hoogtepunt

Een van de hoogtepunten in mijn leven was de geboorte van mijn kinderen. Niet de geboorte zelf, een moment van spanning en opluchting, maar het moment waarop ik hen voor het eerst vast hield. Hun hoofdje in de palm van mijn hand, hun lichaam op mijn onderarm. Dat was voor mij het wonder van de geboorte. Gevoelens van tederheid en bescherming vermengden zich met elkaar. Als een kostbare glazen bol hield ik hen vast. Ik zag wie ze waren en niet waren. Ik keek om hen heen en door hen heen. Dit moment creëerde een band die nooit zal verdwijnen. Ik begreep wat mijn moeder ooit zei: Voor mij blijf je altijd Wimke, dat lieve manneke. Ik zou je zo weer willen oppakken en knuffelen zoals ik deed toen je klein was.

Zie ook:
dieptepunt
een vlakke lijn

zoeken vinden loslaten

'Waar het denken eindigt, begint het zien.'