Slecht voorbeeld doet slecht volgen. Neem Trump, het slechte voorbeeld dat hij geeft als autocratisch leider van de Verenigde Staten vindt navolging onder dictators als Poetin, Erdogan, Bolsonaro, Orbán, Xi Jinping en Duterte. Wanneer we het gedrag van Trump niet ter discussie stellen moeten we het ergste vrezen voor de democratie. Wanneer we zijn gedrag goedpraten of erover zwijgen dan doen we dat indirect ook ten aanzien van deze dictators. Goedpraten doe je niet alleen door Trump te steunen maar ook door jezelf te laten misleiden door de momenten dat hij zich ‘presidentieel’ lijkt te gedragen. Kijk naar de manier waarop hij probeert zijn macht te consolideren: angst en haat onder de bevolking aanwakkeren door minderheden te demoniseren en door ‘fake news’ en complottheorieën te verspreiden. Bedenk dat zijn voorbeeld een steeds grotere impact zal krijgen wanneer we ons niet uitspreken tegen zijn gedrag. Door je uit te spreken breng je de uitdrukking tot leven ‘goed voorbeeld doet goed volgen’.
Categorie: Poetin en Rusland
Make America great again!
Het is maar de vraag of Trump zijn slogan ‘Make America great again!’ zal kunnen waarmaken. Het tegenovergestelde van great lijkt waarschijnlijker: small, unimportant, ordinary, loser. De invloedssfeer van Amerika krimpt doordat ze zich binnen haar landsgrenzen terugtrekt. Rusland en China nemen de economische en politieke ruimte over die Amerika achterlaat. Echte grootsheid ontstaat in de geest van de mens. Om Amerika weer groots te maken zal Trump iets moeten doen aan de politieke en economische polarisatie die de Amerikaanse geest splijt. Gelet op zijn karakter gaat hem dit waarschijnlijk niet lukken. Hij is geen John F. Kennedy of Martin luther King. Hierdoor is de kans groot dat zijn presidentschap straks bekend zal staan als: How America made itself insignificant.
kantelpunt in de democratie
Er is een kantelpunt in de democratie waarop de kans groot is dat het volk haar invloed op de macht kwijt raakt. Dit punt wordt bereikt wanneer een politicus 50% van de stemmen + 1 krijgt. Het gevaar is dat hij vanaf dat moment alle macht naar zich toe trekt. Ieder democratisch bestel kent regels om dit te voorkomen. Bijvoorbeeld: Wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht dienen gescheiden te zijn en een meerderheid van minimaal 75% van het parlement moet instemmen met een grondwetswijziging. In veel landen krijgen radicale autocraten echter nadat ze door meer dan 50% van de kiezers zijn gekozen de macht om op eigen houtje wetten te veranderen en rechters te benoemen. Zie Trump in Amerika, Orbán in Hongarije, Erdogan in Turkije en Poetin in Rusland. De Europese ervaring met fascisme laat zien wat de gevolgen hiervan kunnen zijn.
Zie ook: misbruik van het recht
machismo politiek
Agressie, onverzettelijkheid en dominantie zijn eigenschappen waar politici zich enkele jaren geleden nog voor schaamden maar waar ze nu openlijk voor uit komen. Het zijn al lang niet meer clowns als Berlusconi en Zuid-Amerikaanse generaals die in de afgelopen decennia hun machismo tentoon spreidden. Zelfs apparatsjiks als Poetin en Xi Jinping stellen tegenwoordig ongegeneerd hun machismo tentoon. Zij verwijzen de democratische grenzen van de macht naar de prullenbak en dwingen het volk tot dienstbaarheid en onderdanigheid. Ook het westen kent machismo leiders met Trump als dominant voorbeeld. Waarom reageren we niet met de hashtag, #stopmachismopolitiek ? Is de invloed van deze politieke leiders intussen zo groot geworden dat we bang voor hen zijn of bewonderen we hun daadkracht? Zijn we in de fase beland van ‘Geen woorden maar daden.’ en ‘Laat de echte kerels nu opstaan.’ ?
Zie ook: monniken
de nieuwe machthebbers
Wereldwijd treden steeds meer alfa mannetjes uit de schaduw van de heersende macht. Wie zijn deze nieuwe machtigen der aarde? Je kunt drie groepen onderscheiden: slinkse bureaucraten die zich met ellebogenwerk een weg naar boven banen, zwarthandelaren en graaiers die zichzelf in politiek onzekere tijden verrijken en superrijken die in economisch welvarende tijden rijkdom en macht vergaren. Tot deze derde groep behoren de eigenaren en directeuren van multinationals die met hun producten en diensten de maatschappij afhankelijk van hen maken. Hun macht reikt tot in de diepste uithoeken van ons persoonlijk leven. Zij zijn daardoor een even groot gevaar als de graaiers die na de val van de Sovjet-Unie op een slinkse manier rijk zijn geworden en de corrupte mannetjesputters die zich via de krochten van geheime diensten en bureaucratische instellingen omhoog hebben gewerkt.
Zie ook:
Russisch gif
de nieuwe fascisten
criminelen onder elkaar
de nieuwe kolonisatoren
oorlogsdreiging
Uit angst haar welvaart te verliezen zal het westen zich wel twee keer bedenken voordat ze nucleaire wapens inzet in een gewapend conflict. Het regiem in Noord Korea heeft minder te verliezen. Bovendien heeft het een externe vijand nodig om de steun van de eigen bevolking te kunnen behouden. Een vijand die zich niet vijandig gedraagt kan echter niet eindeloos als vijand worden gepresenteerd. Dit leidt tot provocaties die het beeld van Amerika als vijand moeten bevestigen. Zij vergroten het risico dat Amerika ook daadwerkelijk aanvalt zoals ze in Irak heeft gedaan na een soortgelijke voorgeschiedenis van dreiging en geweld door Saddam Hoessein. China en Rusland zullen in dit geval niet stil blijven zitten. Beide landen grenzen aan Noord Korea. Net als Noord Korea onderdrukken ook zij hun bevolking. Wanneer ze niet opkomen voor hun vroegere bondgenoten in Noord Korea dan kan dat door de eigen bevolking als zwakte worden beschouwd. Dit wekt bij minderheden in deze landen de indruk dat er ruimte is om in opstand te komen. Daarnaast geldt voor China dat wanneer in een oorlog Noord Korea wordt ingelijfd door Zuid Korea dit grote gevolgen heeft voor haar positie in de regio. Dit zal China niet over haar kant laten gaan. Zijn er andere oplossingen? Onderhandelen misschien? Waarover? Noord Korea die haar kernwapenarsenaal opgeeft? In de woorden van Poetin ‘Ze eten liever gras.’ Economische sancties? Door extra economische sancties zal de armoede in Noord Korea groter worden. Hierdoor groeit de kans op binnenlandse onrust waardoor de positie van de elite in gevaar komt. Dit kan het regiem naar de onderhandelingstafel brengen maar het kan haar er ook toe aanzetten om de onrust om te buigen naar oorlogsbereidheid. Opheffen van de bestaande economische sancties? Dit zal de oorlogsdreiging niet doen afnemen. Het regiem zal dit als een overwinning beschouwen en doorgaan met provocaties en misschien zelfs met een rechtstreekse aanval. Bovendien zal dit als winst worden gezien door regiems in andere landen die hun bevolking onderdrukken. Dit zal ertoe leiden dat ook zij een nucleaire macht willen worden, eventueel met de hulp van Noord Korea.
van kwaad tot erger
Ik denk wel eens: Laat ieder volk haar eigen problemen oplossen. Er zijn echter situaties waarin de bevolking van een land zodanig wordt onderdrukt dat ze alleen nog maar kan denken: Hoe krijg ik te eten en hoe kan ik voorkomen dat ik word gemarteld en vermoord? Wanneer je vanaf je geboorte onder een dictatuur hebt geleefd verdwijnt het besef dat je jezelf ertegen kunt en moet verzetten. Het meest schrijnende voorbeeld hiervan is Noord Korea. Hier heeft de huidige generatie niets anders dan onderdrukking gekend. Los daarvan zijn er tal van landen zoals Rusland en Turkije waar de bevolking uit gemakzucht en economisch belang het kwaad lijkt te accepteren. Ze reageert niet wanneer het kwaad zich nestelt in politiek en religie. Van hen denk ik: los je problemen zelf maar op. Tegelijkertijd besef ik dat wanneer we niet onze uiterste best doen om hen bewust te laten worden van wat er in hun land gebeurt dat we dan straks worden opgezadeld met problemen zoals in het Midden Oosten.