Categoriearchief: armoede

Er zijn twee invalshoeken om het probleem van de armoede in de wereld te beschrijven, de menselijke kant en de politieke. Zoals je in deze columns kunt lezen kies ik vaak voor de politieke invalshoek.

fascisme

Alhoewel de nazi’s al in 1923 probeerden de macht te grijpen, lukte dit pas tijdens de economische depressie van de jaren dertig. Sociale wanhoop, ontstaan door werkloosheid en armoede, bleek de perfecte voedingsbodem voor hun nationalistische politiek met een absoluut heerser die beloofde een einde te maken aan de armoede. Dat hij tegenstanders liet opsluiten nam men op de koop toe. Hoe zou hij immers veranderingen kunnen doorvoeren als hij werd tegengewerkt? De geschiedenis lijkt zich te herhalen. Trump kwam aan de macht door werkloosheid en armoede onder de Amerikaanse middenklasse. Zij omarmen zijn autoritaire nationalistische politiek omdat hij concrete oplossingen zegt te hebben voor hun werkloosheid en armoede. Dat hij daarbij minderheden demoniseert neemt men op de koop toe. Ook in China kwam na jarenlange armoede een nationalistisch regime aan de macht met een autoritaire leider die de economie deed opbloeien. Dat dit regime tegenstanders digitaal muilkorft en in kampen opsluit neemt men ook hier op de koop toe.

Zie ook: de nieuwe fascisten

the winner takes it all

Economie kan niet zonder ambitie, zonder mensen die de beste willen zijn. Als beloning krijgt de beste het meeste geld en de meeste macht. ‘The winner takes it all.’ Deze tekst die ABBA gebruikte voor een emotioneel nummer over scheiding, zou je kunnen gebruiken voor de wereldwijde economische scheiding die momenteel plaats vindt. Door de globalisering stromen geld en macht naar een kleine groep superrijken, multinationals en landen. Waar winnaars zijn, zijn echter ook verliezers. De groep verliezers wordt steeds groter. Dit besefte ik toen ik hoorde hoe Trump de Brexiteers steunde. In zijn visie als ondernemer-politicus onderwerp je landen aan je macht door hen tot voorkeursleverancier te benoemen. Dat hij de Britten in armoede stort zodra hij hen heeft losgeweekt van de Europese Unie en een andere leverancier voor de Britten vindt, vertelt hij er niet bij en het is maar de vraag of zij dit beseffen.

Zie ook: politieke slavernij

oorlogsdreiging

Uit angst haar welvaart te verliezen zal het westen zich wel twee keer bedenken voordat ze nucleaire wapens inzet in een gewapend conflict. Het regiem in Noord Korea heeft minder te verliezen. Bovendien heeft het een externe vijand nodig om de steun van de eigen bevolking te kunnen behouden. Een vijand die zich niet vijandig gedraagt kan echter niet eindeloos als vijand worden gepresenteerd. Dit leidt tot provocaties die het beeld van Amerika als vijand moeten bevestigen. Zij vergroten het risico dat Amerika ook daadwerkelijk aanvalt zoals ze in Irak heeft gedaan na een soortgelijke voorgeschiedenis van dreiging en geweld door Saddam Hoessein. China en Rusland zullen in dit geval niet stil blijven zitten. Beide landen grenzen aan Noord Korea. Net als Noord Korea onderdrukken ook zij hun bevolking. Wanneer ze niet opkomen voor hun vroegere bondgenoten in Noord Korea dan kan dat door de eigen bevolking als zwakte worden beschouwd. Dit wekt bij minderheden in deze landen de indruk dat er ruimte is om in opstand te komen. Daarnaast geldt voor China dat wanneer in een oorlog Noord Korea wordt ingelijfd door Zuid Korea dit grote gevolgen heeft voor haar positie in de regio. Dit zal China niet over haar kant laten gaan. Zijn er andere oplossingen? Onderhandelen misschien? Waarover? Noord Korea die haar kernwapenarsenaal opgeeft? In de woorden van Poetin ‘Ze eten liever gras.’ Economische sancties? Door extra economische sancties zal de armoede in Noord Korea groter worden. Hierdoor groeit de kans op binnenlandse onrust waardoor de positie van de elite in gevaar komt. Dit kan het regiem naar de onderhandelingstafel brengen maar het kan haar er ook toe aanzetten om de onrust om te buigen naar oorlogsbereidheid. Opheffen van de bestaande economische sancties? Dit zal de oorlogsdreiging niet doen afnemen. Het regiem zal dit als een overwinning beschouwen en doorgaan met provocaties en misschien zelfs met een rechtstreekse aanval. Bovendien zal dit als winst worden gezien door regiems in andere landen die hun bevolking onderdrukken. Dit zal ertoe leiden dat ook zij een nucleaire macht willen worden, eventueel met de hulp van Noord Korea.

Zie ook: wie dreigt ..

een wet van Meden en Perzen

Waarom leiden volksopstanden in landen als Turkije, Venezuela, Egypte en Syrië tot armoede en dictatuur? Zijn de hebzucht en machtshonger die bij een revolutie vrijkomen zo groot dat ze per definitie de wet die dit zou moeten beteugelen buiten spel zetten? Hoe vaak wordt in landen waar politieke omwentelingen plaats vinden de wet wel niet verkracht en vernietigd om het geweld en de corruptie van nieuwe machthebbers te rechtvaardigen? Waarom is niet overal de wet van Meden en Perzen van toepassing? Het gegeven dat een wet onveranderbaar en onherroepelijk dient te zijn zoals de wetten van de Meden en Perzen rond 500 v. Chr. Wetten waar zelfs de Medische koningen zich aan dienden te houden. Is mijn verlangen naar een wet van Meden en Perzen trouwens wel realistisch? Zijn immers ook hun wetten niet weggespoeld in een vloedgolf van opstanden?

Ten onder aan ons succes?

Volgens de wetenschap zijn de dinosaurussen uitgestorven door een plotselinge klimaatverandering. Ook nu verandert het klimaat. Ook deze keer gaat het snel. Nu als gevolg van ons succes. Door de industrialisatie leven we met bijna 7 miljard mensen op de aarde. We betalen hier een hoge prijs voor. De bodemschatten raken uitgeput, de aarde raakt vervuild en grote groepen mensen leven in armoede en ontvluchten hun traditionele woongebieden. Als we deze veranderingen willen overleven dan zullen alleen wetenschap en techniek ons niet verder helpen. We zullen harde afspraken moeten maken over het bestrijden van armoede en over het duurzaam omgaan met de aarde. Dat is in deze tijd van politieke onrust een hele kunst. We kunnen namelijk fantastische gevoelens met elkaar delen en misschien zelfs gezamenlijk iets afspreken maar wanneer we de politici niet vertrouwen die er wetten van moeten maken dan wordt iedere wet een wegwerpzakdoek waarin we onze neus snuiten.

Zie ook:
klimaatverandering
het einde der tijden

de gebeten hond

De olieopbrengsten in het Midden Oosten zijn in handen van een kleine groep dictators en hun families en vrienden. Dit veroorzaakte in de afgelopen jaren armoede en sociale onrust welke als een brandend vuur de sporen volgde die de godsdienst in het gebied heeft nagelaten. Oude tegenstellingen tussen soennieten en sjiieten werden erdoor aangewakkerd. In deze sektarische twisten hadden diverse groepen er belang bij om zoveel mogelijk mensen aan zich te binden. De beste manier om dat te realiseren was door een zondebok aan te wijzen: de ongelovigen in het Westen. Wanneer het zou lukken om hen tegen je in het harnas te jagen was er een grote kans dat alle moslims je zouden steunen. Wat het betekent om de gebeten hond te zijn besefte ik in de afgelopen dagen na de aanrandingen en berovingen van vrouwen in Keulen. Ik merkte dat ik twijfelde tussen ‘Laten we rustig blijven.’ en ‘Blijf van onze vrouwen en dochters af of ik v… je!’ En dan te bedenken dat ik een softie ben. Wat gebeurt er op dit moment dan wel niet met de macho’s in het Westen?

Zie ook: achterlijk

zeventig jaar later

Joseph Goebbels gebruikte eerst als uitgever en later als minister van propaganda pers, radio en film om zijn nazi ideeën te verkondigen. Er is sinds de tweede wereldoorlog veel veranderd. Er zijn nieuwe communicatiemiddelen gekomen: televisie, internet en de sociale media. En niet te vergeten de vakantieganger die met zijn gedrag en fysieke presentatie een beeld opdringt van rijkdom en vrijheid. De informatie die op deze manier over de wereld wordt verspreid bereikt hen die in armoede leven en worden onderdrukt. Zij willen ook putten uit wat een onuitputtelijke bron van welvaart en welzijn lijkt te zijn. Hebben niet in de gaten dat hun verlangen via de media wordt misleid en misbruikt door een nieuwe generatie propagandisten.

Zie ook: zestig jaar later