Ons streven naar rijkdom is het grootste gevaar voor de wereldvrede. Ondanks het feit dat dit streven al duizenden jaren bestaat is het nog nooit zo groot geweest. Nog nooit zijn er zoveel mensen geweest voor wie de weg open ligt naar extreme rijkdom. Gesteund door politieke partijen en welvaartskerken, die extreme rijkdom goedpraten, verrijken hele bevolkingsgroepen zich. Het gevolg is dat de politieke macht steeds meer naar de superrijken verschuift die zich afwenden van de slachtoffers van het door hen ontketende economisch geweld. De slachtoffers hebben daardoor steeds minder te verliezen en zijn bereid alles wat ze nog bezitten in de waagschaal te stellen tijdens een revolutie of oorlog.
Categorie: superrijken
vrije markt
Geld en macht dienen evenwichtig te worden gespreid. Het is de taak van politici om te zorgen dat dit gebeurt. Zij dienen regels op te stellen die enerzijds het individu de ruimte geven om financiële zekerheid op te bouwen, anderzijds dienen zij ervoor te zorgen dat de financiële middelen en de eraan gekoppelde macht niet bij een kleine groep bevoorrechten belandt. De geschiedenis leert hoezeer dit proces ontspoort wanneer politici regels opstellen die hen en hun achterban bevoordelen. Het communisme is hieraan ten onder gegaan. Hetzelfde lijkt nu te gebeuren met het liberalisme. Met een rigide bevlogenheid hebben liberale politici wereldwijd de economie gedereguleerd ten gunste van de vrije markt. Hierdoor hebben geld en macht zich opgehoopt bij superrijken en multinationals.
Zie ook: Russisch falen
de nieuwe machthebbers
Wereldwijd treden steeds meer alfa mannetjes uit de schaduw van de heersende macht. Wie zijn deze nieuwe machtigen der aarde? Je kunt drie groepen onderscheiden: slinkse bureaucraten die zich met ellebogenwerk een weg naar boven banen, zwarthandelaren en graaiers die zichzelf in politiek onzekere tijden verrijken en superrijken die in economisch welvarende tijden rijkdom en macht vergaren. Tot deze derde groep behoren de eigenaren en directeuren van multinationals die met hun producten en diensten de maatschappij afhankelijk van hen maken. Hun macht reikt tot in de diepste uithoeken van ons persoonlijk leven. Zij zijn daardoor een even groot gevaar als de graaiers die na de val van de Sovjet-Unie op een slinkse manier rijk zijn geworden en de corrupte mannetjesputters die zich via de krochten van geheime diensten en bureaucratische instellingen omhoog hebben gewerkt.
Zie ook:
Russisch gif
de nieuwe fascisten
criminelen onder elkaar
de nieuwe kolonisatoren
the American Bubble
Iedereen die wil werken kan rijk worden. Deze gedachte achter de ‘American Dream’ staat lijnrecht tegenover gedachten als ‘Wanneer je voor een dubbeltje bent geboren dan word je nooit een kwartje.’ Door het verschil in financieel en geestelijk startkapitaal worden de rijken in Amerika rijker en de armen armer. Doordat de rijken de politieke propagandisten zijn geworden van de American Dream wordt de kloof tussen arm en rijk nog groter. De rijken worden superrijken die hun politieke macht misbruiken om gunstige belastingmaatregelen voor zichzelf te realiseren. Zij rechtvaardigen zich met het standpunt dat iedereen dezelfde kansen heeft. Dit is niet waar! De armen in de sloppenwijken en verpauperde middenstandswijken beseffen dit niet. Zij laten zich een worst voorhouden die onbereikbaar voor hen is. Zodra ze dit gaan beseffen spat de American Dream als een zeepbel uit elkaar.
Zie ook:
het Amerika van Trump
de keizer, Rutte en het zelfbeeld van Amerika
resocialisatie
de maakbare mens
politieke slavernij
Er is een nieuwe periode van slavernij aangebroken. Een periode waarin we het eigendom worden van superrijken. Van regeringsleiders als Trump die het geld dat ze hebben vergaard met economische manipulatie en belastingvermijding gebruiken om ons aan hun vermogen toe te voegen. Ze zetten zich niet in voor de politieke zaak vanuit sociale betrokkenheid maar willen de regels zodanig veranderen dat hun vermogen zeker wordt gesteld en kan groeien. Gevoelig als we zijn voor hun economisch succes en voor hun geestelijke manipulatie staan we onze vrijheid aan hen af. Schikken ons als een nieuwe versie van Oom Tom naar hun wensen.
Zie ook: the winner takes it all
in eigen hand
‘Neem de verantwoordelijkheid voor je leven in eigen hand en wacht niet op anderen.’ In de afgelopen decennia hebben we deze wijsheid wereldwijd toegepast in de economie. Helaas zonder de uitvoering te toetsen aan de volgende criteria: Controleer zelfreflecterend of het succes waar je naar streeft niet ten koste gaat van anderen en of je inspanningen behalve dat ze positief zijn voor je eigen ontwikkeling ook positief zijn voor je omgeving. Doordat we hier onvoldoende oog voor hebben gehad hebben we de economie niet meer in de hand en is ze doorgeslagen in zelfverrijking waardoor grote groepen mensen hun vertrouwen erin hebben verloren.
Zie ook: de tol van Trumps verkooptactiek
noblesse oblige
Elke samenleving kent een groep mensen die maatschappelijk en economisch een bevoorrechte positie innemen. Deze elite heeft vaak de neiging zich verheven te voelen boven anderen en dit te vertalen in rechten voor zichzelf. Een oud gezegde ‘noblesse oblige’ ofwel ‘adeldom verplicht’ geeft aan dat een elite zowel rechten als plichten heeft. Zij dient een voorbeeld te zijn van goed gedrag. Anderen te steunen en te helpen om het bestaan te verlichten. Wanneer deze plicht verzandt in normvervaging, zelfgenoegzaamheid en eigenbelang loopt de elite het risico van haar troon te worden gestoten. Geld of macht helpt haar dan niet zelfs niet wanneer de elite bestaat uit landen, superrijken of multinationals.