Categoriearchief: denken – voelen

Denken en voelen, ze hebben meer met elkaar te maken dan we meestal willen toegeven.

rationeel of emotioneel

Wanneer het rationeel te lastig wordt om een keuze te maken, kiezen we voor iets wat een goed gevoel geeft. Een verkoper weet dit en zal daarom op zoek gaan naar wat zijn klant emotioneel raakt. Niet alleen verkopers doen dat. We doen het allemaal. Wanneer een keuze te moeilijk wordt schuiven we rationele argumenten terzijde en richten ons op emotionele argumenten. Politici schuiven rationele argumenten als nepnieuws terzijde en richten zich op de onzekerheid en angst van de kiezer.

Zie ook: backfire effect

 

crisis

Op het moment dat je snel moet reageren, verliest het verstand het vaak van het gevoel maar juist dan bewijst het verstand haar nut. Dit nut komt je niet aanwaaien. Je dient jezelf voor te bereiden, van tevoren na te denken over hoe je het best in een crisis kunt handelen en hoe je een oplossing snel en gedisciplineerd kunt uitvoeren. De inspanning die voor deze voorbereiding nodig is maakt het voor velen onaantrekkelijk om ermee bezig te zijn. Zij denken ‘Ik zie wel wat er gebeurt.’ Ze rechtvaardigen hun gemakzucht met argumenten als: ‘Ik leef nu.’ en ‘Ik ben geen pessimist.’

 

binnenwereld buitenwereld

Zonder een binnenwereld zou ik me niet bewust zijn van de buitenwereld. Maar geldt dit ook omgekeerd? Zou ik zonder de buitenwereld me bewust zijn van mijn binnenwereld? Logisch redenerend zou je kunnen zeggen dat het een niet zonder het ander kan. Hoe logisch dit ook klinkt, het is in strijd met wat ik ervaar. Mijn ervaring zegt me dat mijn bewustzijn onafhankelijk is van binnen- en buitenwereld. Dit zet niet alleen de logica buiten spel maar maakt mijn ervaring ook ongrijpbaar en geheimzinnig. Hier verzet mijn gevoel zich tegen. Het bewustzijn dat ik ervaar is namelijk niet geheimzinnig. Het is helder en fonkelend als glas waar ik doorheen kijk alsof het er niet is en waarvan ik tegelijkertijd weet dat het er wel is.

 

denken en voelen

Om de opvattingen van zijn toehoorders beter te kunnen beïnvloeden zal een politicus aansluiting zoeken bij hun angst, woede, verdriet en enthousiasme. Sektes doen iets soortgelijks. Zij dompelen je onder in een warm bad van aandacht en genegenheid voordat ze je hersenspoelen. Geliefden doen er alles aan om het hun partner naar de zin te maken voordat ze hem of haar proberen te veranderen. Wil je jezelf bevrijden van deze invloeden? Oefen jezelf dan in het bewust worden van de gevoelens achter je gedachten. Door je gevoelens onder ogen te zien blijf je baas over je denken en handelen.

 

denken en geloven

Volgens onderzoekers van Case Western University en British Columbia wordt je vermogen om te geloven verzwakt door je analytisch denken en wordt het versterkt door je empathie. Dit geldt misschien voor de wetenschap en voor de godsdienst maar niet voor de rede en de spiritualiteit. In de wetenschap doe je aannames en toets je deze met je analytisch denken. Om te kunnen geloven dien je precies het tegenovergestelde te doen. Je dient jezelf in te kunnen leven in bepaalde aannames en jezelf er blind aan over te geven zonder ze analytisch te toetsen. Waar wetenschap en godsdienst tegenover elkaar staan, liggen rede en spiritualiteit in elkaars verlengde. Doel van de rede is om vragenderwijs door te dringen in de kern van het bestaan met vragen als: Wie ben ik? Wat ben ik? Waarom leef ik? Op het moment dat je de kern raakt neemt de spirituele ervaring het van je over. Een ervaring waar geen analytische gedachten en empathische gevoelens voor bestaan.

Zie ook:
Wat ben ik?
Wie ben ik?
religie of hedonisme
de drie d’s

 

gespleten persoonlijkheid

We hebben allemaal een gespleten persoonlijkheid, het vermogen om bepaalde gedachten en gevoelens te blokkeren en ruimte te geven aan andere gedachten en gevoelens. We dompelen ons bijvoorbeeld onder in het warme bad van de vriendschap en negeren de irritante eigenschappen van onze vrienden. Ik heb deze gespletenheid altijd willen voorkomen. Ik wilde me niet afsluiten voor onderwerpen en situaties noch op persoonlijk, noch op maatschappelijk vlak. Ik betrap me er echter steeds vaker op dat ik het toch doe. Dit gaat gepaard met gedachten als ‘Je kunt niet met iedereen bevriend zijn.’ en ‘Laat anderen het maar oplossen.’ Dit irriteert me. Ik vind dat ik tot het einde van mijn leven medeverantwoordelijk ben voor de aarde en voor alles wat er leeft.