Door de economische groei en het neerhalen van maatschappelijke zuilen hebben we na de tweede wereldoorlog in West Europa een krachtig zelfbewustzijn ontwikkeld. De ontwikkeling van dit zelfbewustzijn is echter blijven steken in een hautaine houding naar andere landen. Dit heeft niet alleen veel kwaad bloed gezet maar heeft ons ook geïsoleerd. Momenteel worden we links en rechts ingehaald door nieuwe economieën met superrijken en niet-democratische regeringen. Wanneer we met onze democratische verworvenheden nog iets willen betekenen in de wereld dan zullen we een halt moeten toeroepen aan de zelfverrijking door superrijken en zullen we moeten laten zien dat we over een levendige democratie beschikken die niet wordt verstikt door onderling gekissebis en stroperige procedures. Bovendien zullen we het idee los moeten laten dat je in de politiek meer bereikt met woorden dan met daden. Wanneer we dit doen hoeven we andere landen niet meer te zeggen wat ze moeten doen maar zal onze democratie een vanzelfsprekend voorbeeld zijn.
Categorie: superrijken
de rede
Ik heb het regelmatig over de rede maar wat betekent de rede voor mij? De rede helpt mij om tot een breder en dieper inzicht te komen in de wisselwerking tussen binnen- en buitenwereld. Doorvragen is de belangrijkste techniek die ik hiervoor gebruik. Vragen als: Wat weet ik? Hoe zou ik op basis van deze kennis kunnen handelen? Wat zijn de mogelijke gevolgen van mijn handelen? Een voorbeeld waar deze vragen toe hebben geleid: Er zijn arme en rijke mensen in de wereld. De cultuur zoekt, net als vloeistof in een communicerend vat, naar een balans. De druk die daarbij ontstaat verdeelt zich gelijkmatig in de tijd of hoopt zich op en veroorzaakt een drukgolf, een plotselinge doorbraak. Wanneer ik de armen geen toegang geef tot de rijkdom in de wereld dan is de kans groot dat zij een schokgolf zullen veroorzaken onder de rijken. Je hoeft geen idealist te zijn om dit te beseffen.
Zie ook:
doorvragen
sociale en religieuze idealisten
een kat in het nauw
Maakt geld gelukkig?
Geld kan je rust geven waardoor je beseft hoe gelukkig je bent. Dit is iets anders dan jezelf gelukkig prijzen op grond van wat je hebt. Geluk dat afhankelijk is van bezit maakt ontevreden. Je wilt steeds meer. Er zijn maar weinig rijken die dit verlangen kunnen loslaten. Het liefst zouden ze als een Egyptische farao, Franse koning of Arabische sjeik hun bezit vast willen houden tot in de grafkamer van een piramide of in een dynastie van erfgenamen.
Zie ook: dynastie