Categoriearchief: herkennen en erkennen

Om te kunnen (door-)vragen dien je eerst je gedachten, gevoelens en gedrag te herkennen en erkennen, te benoemen en te accepteren dat ze van jou zijn. Met andere woorden, je moet ze ‘in de ogen zien en onder ogen zien’. In de ogen zien’ betekent ‘aandachtig beschouwen, in je opnemen’. ‘Onder ogen zien’ betekent ‘erkennen en toegeven dat je de gevoelens hebt’.

Zie ook de categorie emotioneel zelfonderzoek.

eigenwijs

Ik kan me mateloos ergeren aan eigenwijze personen. Niet wanneer ze vol overtuiging hun persoonlijke wijsheid, de door hen ervaren inzichten en gevoelens, met me willen delen maar wanneer ze stijfkoppig vasthouden aan een ondoordacht standpunt. Ik wil dat gesprekspartners voordat ze een standpunt innemen er eerst goed en diep over hebben nagedacht. In plaats daarvan baseren veel eigenwijze personen zich op vage gevoelens. Niet op door hen herkende en erkende gevoelens maar op onderbuik gevoelens waar ze zich niet in hebben verdiept maar die ze desondanks voor waar aannemen en als wijsheid aan mij proberen te verkopen.

Zie ook:
principieel
ze moeten me maar nemen zoals ik ben
onderbuikgevoel
buiksprekers
authentieke wijsheid
wijsheid komt met de jaren
Hoe waar is de waarheid?

emotionele bijeffecten angst

Maatschappelijke onrust veroorzaakt meer dan alleen angst. Ze wekt emoties op die we het liefst ontkennen, zoals woede, wraak, jaloezie en hebzucht. Met woede en wraak richten we ons op de echte en vermeende veroorzakers van onze angst. Met jaloezie richten we ons op degenen die er geen last van lijken te hebben of die ervan lijken te profiteren. Met hebzucht proberen we de praktische gevolgen van een leven in angst ten gunste van onszelf te keren. Alleen door je angst en de emotionele bijeffecten te herkennen en erkennen voorkom je dat je persoonlijk en maatschappelijk wordt meegesleept in een emotionele draaikolk.

Zie ook:
de mens is van nature goed
consumptiemaatschappij
het gevecht van de eeuw

het kwaad in ons

De duivel is niet het kwaad. Het kwaad is geen bovenmenselijke persoon die ons bestookt. De duivel dat zijn we zelf. Het is onze persoonlijke honger naar macht. Het verlangen om anderen te laten doen wat we willen. Dit verlangen, versterkt door fysieke en emotionele kicks, is de voedingsbodem voor geweld. Alleen door je verlangen naar macht te herkennen en erkennen voorkom je dat je wordt meegesleept in een draaikolk van duivels geweld.

Zie ook:
van kwaad tot erger
macht corrumpeert
anarchist
duivels

sterktes en zwaktes

Tegenover iedere sterke eigenschap staat een zwakke eigenschap. Laat ik mezelf als voorbeeld nemen. Ik ben een serieus mens en een doorzetter. Nadeel is dat ik verbeten en streng kan overkomen. Ik heb moeite om luchtig te reageren. Wanneer ik bijvoorbeeld een klacht heb dan heb ik de neiging er ‘met gestrekt been in te gaan’. Ook heb ik de neiging om van elk gesprek een serieus gesprek te maken. Ik praat niet gemakkelijk over ‘koetjes en kalfjes’. Hiermee ben ik de tegenpool van degenen die minder zwaar denken en opgewekt en luchtig in het leven staan. Door me voor hen open te stellen en me in hen te verdiepen ben ik mijn eigen mogelijkheden en beperkingen beter gaan herkennen en erkennen. Hierdoor kan ik nu vaker en gemakkelijker luchtig op iets reageren.

Zie ook: doorzetter

Zie ook pagina: artikelen

segregatie

Tot mijn negentiende kende ik eigenlijk alleen Nederlanders die via een lange lijn van voorouders waren geworteld in de Nederlandse cultuur. De nationale kleur die ik daardoor heb gekregen vermengt zich steeds meer met die van Nederlanders met historisch minder diepe wortels. Deze integratie gaat niet vanzelf. Ik kies ervoor om de angst voor het onbekende en de eruit voortkomende weerzin onder ogen te zien. Anderen kiezen voor de gemakkelijke weg van humanistische eigenwaan en cultuurrelativisme of voor de conservatieve wereld van hun roots. Het gevolg is segregatie, naast elkaar levende bevolkingsgroepen die elkaar discrimineren en vervolgen.

Zie ook:
integratie
integratieproces
soort zoekt soort
kosmopolitische idealisten

vragen totdat

Het proces van vragen stellen begint vaak met vragen als “Wat vind ik lekkerder .. of ..?” In de loop van de tijd loop je tegen de grens aan van deze vragen en stel je steeds meer vragen als “Waarom leef ik?”, “Wie ben ik?” en “Wat voel ik?” Door op de antwoorden op deze vragen door te vragen bereik je het punt waarop je beseft dat er geen antwoorden meer zijn. Door vervolgens je aandacht vast te houden, zonder een antwoord te willen forceren, wellen emoties in je op, van lachen en huilen tot wanhoop. Door deze emoties niet uit de weg te gaan maar ze te herkennen en erkennen bereik je het moment van zuiver weten. Een moment dat gepaard gaat met gevoelens van nederigheid, dankbaarheid en liefdevolle verbondenheid.

Zie ook:
Wat ben ik?
gevoel van dankbaarheid

opruimen

In het woord opruimen zit het woord ruim. Door je geest op te ruimen schep je ruimte voor spirituele beleving. In de loop van de tijd raakt je geest namelijk vervuild met dogma’s en trauma’s die je gevangen houden. Door de beklemming die ze op je uitoefenen te herkennen en te erkennen bevrijd je jezelf van de druk. Je kunt dit op twee manieren doen. Je kunt een meditatie techniek gebruiken. De kans bestaat echter dat dit een nieuwe beklemmende band wordt. Je kunt ook reflecteren op het dagelijks leven, op de steeds veranderende werkelijkheid. Soms ontdek je daarbij een bepaalde samenhang in je gedachten, gevoelens en gedrag. Door deze niet-reactief te beschouwen en los te laten ervaar je de bevrijdende glimlach van nederigheid, begrip en mededogen.

Zie ook:
er is niets
ontheemd
gebed zonder end
het fort