Categoriearchief: herkennen en erkennen

Om te kunnen (door-)vragen dien je eerst je gedachten, gevoelens en gedrag te herkennen en erkennen, te benoemen en te accepteren dat ze van jou zijn.

apocalyps

Een apocalyps was in het oude testament een goddelijke openbaring aan een profeet. De zwaarbeladen betekenis die we er tegenwoordig aan geven komt voort uit de Openbaring van Johannes. In dit laatste boek van het nieuwe testament beschrijft Johannes het einde der tijden waarin god de goede mens beloont en de slechte mens bestraft. Het boek is ontstaan in een tijd waarin christenen werden vervolgd. Dit heeft ongetwijfeld bij de een kwaad bloed gezet en bij een ander tot wanhoop geleid. In plaats van deze gevoelens te herkennen en erkennen projecteerde Johannes ze op een zwart-wit beeld van het goddelijke. Wanneer hij in plaats daarvan de christelijke visie van mededogen had toegepast dan had het boek niet het karakter van een doemscenario gekregen maar was het de getuigenis geworden van een goddelijke visie die goed en kwaad met elkaar verbindt.

Zie ook:
doemdenker
schuld en boete

emotioneel instabiel

Hoe langer de onzekerheid door de coronacrisis duurt hoe groter de kans dat je emotioneel instabiel raakt. Herken en erken tijdig dat je emotioneel aan je grens zit:

  1. Stemmingswisselingen, je voelt je nu eens hoopvol dan weer wanhopig, nu eens blij dan weer verdrietig.
  2. Verstoppen, je zou in een hoekje willen wegkruipen.
  3. Angst, je bent bang ziek te worden en dood te gaan, bang dat je geen inkomen meer zult hebben.
  4. Verlies, je bent bang vrienden en familie te verliezen.
  5. Twijfel, je twijfelt of er nog wel een positieve toekomst voor je is.
  6. Relatiestress, je raakt gestrest door je partner en kinderen.
  7. Eenzaamheid, je hebt het gevoel volledig op jezelf te zijn aangewezen.
  8. Controle, je hebt het gevoel de controle over jezelf kwijt te raken.
  9. Impulsief, je reageert steeds vaker impulsief, ongeremd.
  10. Dissociatie, je hebt het gevoel dat wat je denkt, voelt en doet niet van jezelf is.

Zie ook: Hoe overleven we de coronacrisis?

de yoga van het vragen

Er zijn heel wat mensen die vastzitten in beklemmende en repeterende gevoelens. Wanneer je een van deze personen bent dan kun je het volgende doen om jezelf te bevrijden. Herken en erken het gevoel van beklemming, richt er niet-reactief je aandacht op, ontspan je en verstil de gedachten die in je opkomen met een vast woord, gebed of koan totdat de beklemming oplost. Zelf hanteer ik de yoga van het vragen. Ik ontspan me, richt mijn aandacht op het gevoel dat me beklemt en vraag door op de gedachten die bij me opkomen totdat ik het geluk en inzicht ervaar die achter de beklemming verborgen liggen.

Zie ook:
de yoga van het denken
niet-reactief
onthecht handelen

haatdragend

Veel mensen zijn haatdragend, dragen een bijna ondraaglijke last van haat, wrok en venijn met zich mee. Ik heb medelijden met hen. Maar hoe ik ook met hen lijd, ik kan ze niet helpen. Ze kunnen alleen zichzelf helpen door de emotionele bom te herkennen en erkennen waarop ze leven. De last zal op hun schouders blijven drukken totdat ze beseffen dat ze zelf de bron van hun haat zijn.

Zie ook:
genoegdoening
overlevers
anonieme vuilspuiters
traumaverwerking

filmgeweld

Een schiet- of vechtscène in een film verdraag ik goed, vooral als de held opkomt voor de zwakkeren. Scènes worden lastiger om naar te kijken wanneer ze mijn angst opwekken. Het moeilijkst om naar te kijken zijn scènes waarin de dader zijn slachtoffer op een sadistische manier mishandelt. Fysieke en geestelijke mishandeling zijn hierbij voor mij hetzelfde. Ik heb met beide vormen van geweld evenveel moeite. Ik vraag me af waarom ik juist hier de meeste moeite mee heb. Vormen deze scènes een spiegel voor de geniepigheid die ik in me heb en probeer ik deze te ontkennen? Botsen ze met de liefde die ik voel en met mijn behoefte aan liefde? Heb ik er moeite mee omdat ik me machteloos zou voelen wanneer het mij zou overkomen? Of probeer ik de pijn te vermijden die ik voel wanneer ik ernaar kijk?

Zie ook:
true crime
horror vacui

 

leven en geleefd worden

Veel mensen worden geleefd door hun werk, familie, vrienden, verslavingen, trauma’s en dogma’s. Een van de belangrijke keuzes in je leven is: Wil ik dit? Wil ik geleefd worden of wil ik leven? Wil ik een leven leiden dat bepaald wordt door de druk van anderen en van mezelf of wil ik een leven leiden dat vrij is van druk? Wanneer je voor dit laatste kiest herken en erken dan de drukpunten in je leven zonder jezelf te veroordelen.

verwijten

Wanneer iemand je iets verwijt dan heeft dit meestal betrekking op gedrag dat als ongepast of slecht wordt ervaren. Wij zijn sociale wezens. Verwijten geven ons het gevoel dat we buitengesloten worden. De angst om te worden buitengesloten is soms zo groot dat je jezelf al bij voorbaat iets verwijt. Hierdoor escaleert de angst. Wil je dit voorkomen? Herken en erken dan de angst om buitengesloten te worden en vraag jezelf af: Hoor ik er eigenlijk al niet bij zonder dat een ander dit voor me bevestigt?