communiceren

Voor veel mensen is communiceren het uitwisselen van regelmatig terugkerende informatie. In onze van oorsprong agrarische cultuur gingen deze gesprekken vaak over ‘koetjes en kalfjes’.

Ik vermijd dit soort gesprekken. Een gesprek met mij wordt al snel serieus. In dialogen verdiep ik me bijvoorbeeld in de oorspronkelijke betekenis van uitdrukkingen en woorden.

Zo is de samengestelde betekenis van dialoog: dia ‘doorheen’ en logos ‘woord’. De betekenis van communiceren is ‘gemeenschappelijk maken, delen’.

Voor mij is communiceren: Zelfreflecterend samen een onderwerp uitdiepen tot voorbij rationele en emotionele grenzen en de inzichten en gevoelens die dit oplevert met elkaar delen.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

ergernis

Een van de dingen waar ik me in de communicatie het meest aan erger is een gebrek aan zelfreflectie en zelfkritiek. Ik erger me niet aan degenen die er de noodzakelijke vaardigheden voor missen of degenen die liefdevol in het leven staan. Ik heb vooral moeite met degenen die er uit gemakzucht niet mee bezig zijn. Die bijvoorbeeld in een gesprek niet zelf iets naar voren brengen maar slechts reageren op wat anderen zeggen en dan nog het liefst negatief. Die zichzelf tot slachtoffer benoemen en hier bevestiging voor zoeken. Die anderen manipuleren om zichzelf superieur en machtig te kunnen voelen.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

Leve het denken!

In de ogen van veel meditatie beoefenaars staat het denken de spirituele beleving in de weg. ‘Stop met denken!’ is hun credo. Dit standpunt doet geen recht aan een van de meest bijzondere instrumenten waarover we als mens beschikken: het denken. Het denken is een bron van spirituele scheppingskracht waarmee we vorm geven aan het leven. Door het op de juiste manier toe te passen wordt de spirituele beleving manifest. Er zijn twee belangrijke regels: Hecht je niet aan afzonderlijke gedachten en vraag door tot je het mysterie van het leven toucheert. Door deze regels in acht te nemen krijgt het denken de plaats die het verdient. Helaas maken veel mensen een rommeltje van hun denken, dolen rond in gedachten die ze eindeloos herhalen zonder tot op de kern door te vragen.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

vicieuze gedachtecirkel

Veel mensen creëren een eigen rationele werkelijkheid. Binnen deze werkelijkheid geloven ze eerder de standpunten die aansluiten bij hun reeds bestaande standpunten dan standpunten die daarvan afwijken. Wanneer ze geen argumenten hebben voor een standpunt dan zoeken ze net zolang totdat ze deze hebben gevonden. Afwijkende argumenten negeren ze, ontkennen ze of interpreteren ze totdat die hun standpunt lijken te ondersteunen. Wanneer dit allemaal niet lukt vervangen ze afwijkende argumenten door leugens die ze kneden en herhalen totdat ze er zelf in geloven.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

exclusief denken

Ik heb op YouTube naar filmpjes zitten kijken over hoe er wordt gefolterd in Syrië. Wat me opviel was dat sommige folteraars glimlachten naar hun collega’s. Ze deden me denken aan nazi kampbeulen die overdag mensen vermoordden en ’s avonds gezellig aan tafel schoven bij hun gezin. Hoe kan de mens toch in twee zulke verschillende werelden leven? Het antwoord ligt in ons denken waarmee we de wereld verdelen in goed en kwaad. We vinden dat we zelf aan de goede kant staan. Dat we de waarheid in pacht hebben. Dat we bijzonder zijn, exclusief. Op grond daarvan sluiten we anderen buiten die niet aan onze kant staan, die niet passen binnen onze waarheid. Sommigen proberen deze waarheid zelfs met geweld aan anderen op te leggen. Een voorbeeld hiervan vind je in het volgende filmpje: Bashar al-Assad is my God

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

denken en voelen

Om de opvattingen van zijn toehoorders beter te kunnen beïnvloeden zal een politicus aansluiting zoeken bij hun angst, woede, verdriet en enthousiasme. Sektes doen iets soortgelijks. Zij dompelen je onder in een warm bad van aandacht en genegenheid voordat ze je hersenspoelen. Geliefden doen er alles aan om het hun partner naar de zin te maken voordat ze hem of haar proberen te veranderen. Wil je jezelf bevrijden van deze invloeden? Oefen jezelf dan in het bewust worden van de gevoelens achter je gedachten. Door je gevoelens onder ogen te zien blijf je baas over je denken en handelen.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

religieuze samenzang

Ik heb moeite met religieuze dogma’s. Toch zijn er miljarden mensen die ze blind accepteren. Wat trekt hen erin aan? Worden ze aangetrokken door het kant en klare karakter van dogma’s waardoor het lijkt alsof ze zich er niet in hoeven te verdiepen? Of worden ze aangetrokken door het saamhorigheidsgevoel dat ontstaat doordat je iets met anderen deelt? Terwijl ik me dit afvraag moet ik denken aan godsdienstige bijeenkomsten waar een gevoel van saamhorigheid wordt opgewekt door samen te zingen, bidden en bewegen. Dit beeld roept op haar beurt weer een ander beeld bij me op. Soldaten die marcherend en zingend zichzelf en anderen overtuigen van hun kameraadschap, kracht en macht. Plotseling besef ik dat ik niet alleen moeite heb met dogma’s maar ook met het idee dat de dogma’s die je deelt met anderen beter zijn dan je eigen inzichten en gevoelens.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

betekenis overtuigen

Ik denk terug aan een documentaire over de Hillsong Church, evangelisten die in massabijeenkomsten duizenden toehoorders overtuigen van hun interpretatie van de bijbel. De herinnering roept een vraag bij me op. Wat is de betekenis van overtuigen? De stam van het woord overtuigen ofwel ‘het met argumenten en verklaringen doen geloven’ is tuych ‘wapenuitrusting van een paard of soldaat’. Dit woord is afgeleid van tijgen ‘trekken’. Deze oorspronkelijke betekenis zie je nog in de woorden optuigen en paardentuig ‘het geheel van riemen en koorden waarmee een paard met een rijtuig is verbonden en vooruit trekt’. De evangelisten van de Hillsong Church pakken met hun persoonlijke getuigenis het publiek in. Dit doen ze niet alleen met argumenten en verklaringen maar ook met muzikaal versterkte collectieve emoties die het zelfstandig denken uitschakelen. Het aldus beteugelde publiek spannen ze voor hun karretje van hebzucht en machtswellust.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

de prijs van vrijheid

Stel dat God bestaat en dat ik hem een vraag zou mogen stellen. Dan zou mijn vraag zijn: God, je hebt Adam en Eva geschapen. Toen ze niet deden wat je wilde zei je: Zoek het zelf maar uit. Lukt het niet? Eigen schuld dikke bult! Is dat nou de befaamde goddelijke wijsheid en liefde? Het antwoord van God: Wanneer je wilt zeggen dat het resultaat verre van ideaal is dan heb je gelijk. Als schepper diende ik echter de vrijheid van de schepping te respecteren door Adam en Eva vrij te laten. Hierdoor konden ze een eigen leven leiden en de vrijheid benutten om te leren wat het betekent om deel te nemen aan de schepping. Wanneer ze de vrijheid niet respecteren door zichzelf klem te zetten met dogma’s, haat en geweld dan is dat hartverscheurend maar het is de prijs die je als schepper betaalt voor de vrijheid die je creëert.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

Socrates

Zo’n 2400 jaar geleden werd door de Griekse filosoof Socrates één van de belangrijkste pijlers van onze westerse cultuur geslagen: het kritisch doorvragen op je gedachten en gevoelens. Dit kritisch doorvragen trotseert al eeuwenlang allerlei politieke en religieuze stormen. Periodes waarin dogma’s hoogtij vierden. Tijden waarin men liever koos voor de ogenschijnlijke zekerheid van het verworven antwoord dan voor de moeilijke weg van het doorvragen. Bij het doorvragen moet je je eigen onzekerheid onder ogen zien. Of zoals Socrates zei: Ik weet maar één ding, dat ik niets weet. Ook zul je, wanneer je de weg van het kritisch doorvragen bewandelt, jezelf moeten verweren tegen iedereen die de waarheid denkt te hebben gevonden. Tegen Socrates werd een rechtszaak aangespannen omdat hij met zijn vragen de jeugd liet twijfelen aan het geloof in goden en in de kinderen van goden. Hij werd door de rechtbank van vrije burgers ter dood veroordeeld. Misschien had hij nooit zo’n grote impact op onze cultuur gehad als hij de vluchtmogelijkheden die hem werden geboden had aangegrepen. Hij onderging echter zijn straf en stierf in 399 voor Christus door het drinken van de gifbeker.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

eudaimonía

Doorvragend op de opvattingen van zijn gesprekspartners legde Socrates de essentie van hun moraal en opvattingen bloot. Voor hemzelf leidde deze reflectie tot de uitspraak ‘Het enige wat ik weet, is dat ik niets weet.’ Zijn leerling Plato ging minder ver. Volgens hem leven we in een ruimtelijk gebonden wereld die de schaduw is van de echte wereld, een wereld van ongebonden abstracte ideeën. Volgens Aristoteles was de natuur de enige werkelijkheid en waren abstracties het product van de manier waarop we de natuur waarnemen en met ons denken categoriseren. Moderne wis- en natuurkundigen gaan verder op de door deze filosofen ingeslagen weg. Zij onderzoeken empirisch en logisch redenerend de natuur en proberen de abstracties te benoemen van waaruit de natuur zich heeft gevormd. Waar zij zich voor lijken af te sluiten is wat Aristoteles eudaimonía een ‘goede ziel’ ofwel geluk noemt. Volgens hem kan het geluk worden gevonden door rationeel de wereld tussen uitersten te verkennen. Wanneer ik dit leg naast het doorvragen tot op de grens van mijn denken en voelen, dan voel ik op de grens staand, het geluk dat Aristoteles eudaimonía noemde en begrijp ik waarom Socrates zei ‘Het enige wat ik weet is dat ik niets weet’.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

de yoga van het vragen

Er zijn heel wat mensen die vastzitten in beklemmende en repeterende gevoelens. Wanneer je een van deze personen bent dan kun je het volgende doen om jezelf te bevrijden. Herken en erken het gevoel van beklemming, richt er niet-reactief je aandacht op, ontspan je en verstil de gedachten die in je opkomen met een vast woord, gebed of koan totdat de beklemming oplost. Zelf hanteer ik de yoga van het vragen. De oorspronkelijke betekenis van vragen is te herleiden naar de betekenissen ‘informeren, verzoeken, onderzoeken’. Ik ontspan me, richt mijn aandacht op het gevoel dat me beklemt en vraag door op de gedachten die bij me opkomen totdat ik het geluk en inzicht ervaar die achter de beklemming verborgen liggen.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

van losmaken naar loslaten

Je maakt los wat vast zit. In je hersenen liggen gedachten vast, dogma’s die een belemmering vormen voor je aandacht ‘het gericht over iets denken’.

Om je aandacht te bevrijden, dien je de dogma’s los te laten. Je kunt dit doen door ze vragenderwijs tot op de bodem te onderzoeken. Hierbij ontdek je dat gedachten vaak gekoppeld zijn aan gevoelens. Door de gevoelens ‘in de ogen en onder ogen te zien’ verliezen ze hun grip op je en kun je ze loslaten.

Van ‘gericht over iets denken’ transformeert aandacht in beschouwen. Beschouwen heeft behalve de betekenis ‘oplettend bezien’ ook de overdrachtelijke betekenis ‘jezelf openstellen voor en het tot je door laten dringen van wat je zintuigen kunnen registreren en je hersenen kunnen vertalen maar niet kunnen bevatten’.

Door jezelf en de wereld te beschouwen wordt kennis inzicht en gevoel liefde.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

vragen staat vrij

Een groter recht dan het recht op vrije meningsuiting is het recht op het stellen van vragen. Vragen reiken dieper dan standpunten. Ze voeren je voorbij beklemmende standpunten naar een vrije wereld van mogelijkheden. Het is niet voor niets dat dictators niet willen dat hen vragen worden gesteld. Vragen brengen niet alleen henzelf maar ook hun aanhangers aan het twijfelen. Die kunnen zich gaan afvragen of ze wel vrij zijn. Een nog groter recht dan het recht op het stellen van vragen is het recht jezelf vragen te stellen. Vragen over wat je denkt, voelt en doet. Door op de antwoorden die je vindt door te vragen ontdek je een wereld van mogelijkheden en werkelijkheden. Toen ik mezelf vragen stelde over het recht op vrije meningsuiting ontstond naast het gezegde ‘Vragen staat vrij en het weigeren erbij.’ een nieuw gezegde ‘Vragen staat vrij met alle mogelijkheden erbij.’

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

de kunst van het denken

Ons denken is onderdeel van een simpel proces. Je ervaart iets, vormt er een gedachte over en deelt deze met anderen. Kritische denkers verfijnen het proces. Voordat ze de gedachte met anderen delen onderzoeken ze de ervaring en de eruit voortkomende gedachten door zich er zelfreflecterend en vragenderwijs in te verdiepen. Dit is een kunst, een vaardigheid waarvoor discipline, aandacht en doorzettingsvermogen nodig is. De meeste mensen hebben dit er niet voor over. Zij reflecteren niet en vragen niet door. Zij hechten meer belang aan een gevoel, een eerste indruk en de mening van anderen. Ze missen daardoor de verhelderende inzichten en bevrijdende gevoelens die de kunst van het denken oplevert.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

filosofie of wijsbegeerte

We gebruiken de begrippen filosofie en wijsbegeerte naast elkaar alsof ze hetzelfde zijn. Maar zijn ze wel hetzelfde? Filosofie betekent letterlijk vriend van de wijsheid, wijsbegeerte betekent begeerte naar wijsheid. Anders gezegd: De wijsgeer reikt begerig naar de wijsheid en de filosoof is er in vriendschap mee verbonden. Wanneer ik dit tot me door laat dringen en mijn aandacht richt op de vragen waarmee zowel de filosoof als de wijsgeer zich verbonden voelt, dan kom ik tot de volgende uitspraak: De kunst van denken is hartstochtelijk verlangen en zoeken naar wijsheid in de vragen die je jezelf stelt.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

minimalistisch denken

Een rechte lijn is de kortste afstand tussen twee punten. Veel van ons denken volgt rechte wiskundige lijnen: Twee appels plus twee peren is vier stuks fruit. Daarnaast is er ook een associatieve vorm van denken: De appels en peren in de fruitautomaat bij de boer leveren geld op dat hij verspeelt in de fruitautomaat in het casino. Ik hanteer nog een derde vorm van denken: Voortgestuwd door een onderwerp dat op mijn pad komt en dat mij persoonlijk raakt ga ik door met denken totdat ik het onderwerp heb teruggebracht tot een enkele gedachte of gevoel. Door hier niet-reactief mijn aandacht op te richten komt er een stroom van inzichten op gang. Eigenlijk is deze vorm van denken een middenweg tussen rechtlijnig en associatief denken, een weg die het denkvermogen overstijgt.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

parallel denken

Veel van onze problemen worden veroorzaakt doordat we sequentieel ofwel lineair denken. Denken in nullen en enen, iets is goed of fout. Dit heeft grote gevolgen. Een misrekening in het begin leidt tot een foute conclusie aan het einde. In plaats van lineair te denken zouden we vaker parallel moeten denken. Hierbij overzie en volg je gelijktijdig meerdere gedachtelijnen naast elkaar. Nieuwe computers, met de gecombineerde kracht van kwantum- en bio technologie, zullen dit kunnen. De vraag is of zij ons daardoor zullen overvleugelen. Dit hoeft niet te gebeuren. Grote denkers hebben in het verleden laten zien dat ook de menselijke geest in staat is om een breed aandachtsgebied te overzien. Om dit vermogen te versterken zullen we onszelf moeten trainen. Bijvoorbeeld door gedachten en gevoelens niet-reactief te beschouwen, erop door te vragen en te vertalen naar voorbeelden of metaforen.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

inclusief denken

Wij zijn goed en zij zijn slecht. Wie slecht is moet worden gestraft. Het is dit denken in tegenstellingen dat uitmondt in politieke polarisatie en geweld. Het denken in tegenstellingen zit diep in onze genen verankerd. We zullen daarom met de gevolgen geconfronteerd blijven worden totdat we inclusief leren denken. Met het denken tegenstellingen leren overbruggen. Wetenschap en media spelen hierin een belangrijke rol. Helaas moeten zij op dit moment het veld ruimen voor polariserende politici. Dit vergroot de kans dat we te maken gaan krijgen met geweld.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

insluiten

Op zoek naar geestelijke bevrijding sluiten velen zich af voor gedachten en gevoelens die de bevrijding in de weg staan. Sekteleden sluiten zich zelfs af voor familie en vrienden. Door je af te sluiten voor gedachten en gevoelens breng je de bevrijding niet dichterbij maar word je de gevangene van jezelf. Om dit te voorkomen dien je jezelf niet af te sluiten voor gedachten en gevoelens maar ze in te sluiten door ze met begrip en mededogen te beschouwen. Dit betekent niet dat je maatschappelijk alle gedachten en emoties moet accepteren. Je kunt ze met begrip en mededogen beschouwen en ze tegelijkertijd maatschappelijk afwijzen.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

contemplatie

Ik ben een contemplatief persoon. Het woord contemplatie ofwel beschouwing komt van het Latijnse contemplari. Dit woord verwijst naar het werk van de augur, een priester in het oude Rome, die met zijn staf een gewijde ruimte afbakende in de lucht waarbinnen aan de hand van de bewegingen van de vogels de wil van de goden werd bepaald. In het Nederlands heeft het woord contemplatie de betekenis gekregen van het overdenken van religieuze en spirituele zaken. Voor mij is contemplatie het bestuderen van een afgebakend onderwerp waar ik diepgaand vragen over stel, deze beantwoord en me open stel voor wat achter de antwoorden verborgen ligt. Door het leven op deze manier te beschouwen ontdek ik de diepere zin ervan.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

mogelijkheden

Wij denken in feiten en vergeten dat feiten ontstaan uit mogelijkheden. Om de mogelijkheden te ontdekken zul je de feiten moeten loslaten en je openstellen voor de hypothesen die de feiten in je oproepen. Onderzoek deze vragenderwijs tot zover als je kunt. Aangekomen op de bodem van je denkvermogen ontdek je de mogelijkheden. Terwijl je deze stil en aandachtig beschouwt ontdek je dat je deel bent van de schepping, van een eindeloze stroom mogelijkheden die transformeren in feiten.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

gyroscopie

Een gyrokompas is een kompas dat in alle richtingen vrij kan ronddraaien en ongevoelig is voor ijzer en magnetische velden. Het is een toepassing van de gyroscoop, een instrument waarvan de as een vaste positie houdt. Het woord gyroscoop is afgeleid van het Latijnse woord gyrare: ronddraaien en het Griekse woord skopein: bekijken.

Gyroscopie is het vanuit een vaste, neutrale positie beschouwen van jezelf en van de wereld. Een gyroscopist handelt pas wanneer hij zich één weet met de balans die ontstaat zodra hij alle rationele en emotionele elementen van een zaak overziet.

De Israëlische koning Salomon gaf een goed voorbeeld van gyroscopie in zijn beroemd geworden Salomonsoordeel. Twee vrouwen gaven aan de moeder te zijn van een pasgeboren kind. Salomon stelde voor om het kind in tweeën te hakken en de helften te verdelen. Ondanks de logica van zijn voorstel was Salomon zich gelijktijdig bewust van de emoties. Want toen een van de vrouwen aangaf dat hij het kind dan maar aan de andere vrouw moest geven gaf hij het kind aan de vrouw die het wilde redden.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

visionairs

Waar de wereld behoefte aan heeft zijn visionairs. Denkers die maatschappelijke processen kunnen doorzien en overzien en die de inzichten die ze krijgen helder en duidelijk kunnen communiceren. Geen denkers die tegenstellingen versterken maar die met een open geest in het leven staan. Die inclusief, parallel en voor- en achteruit in de tijd kunnen denken.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

het omnidirectionele brein

We denken alsof alles lineair, in een rechte lijn van oorzaak en gevolg, met elkaar is verbonden. Dit terwijl onze hersenen meer kunnen dan alleen lineair denken. De cellen in onze hersenen zijn met hun uitlopers in alle richtingen met elkaar verbonden. Ze zijn niet alleen met elkaar maar ook met ons lichaam en via onze zintuigen met de buitenwereld verbonden. In dit gigantische omnidirectionele netwerk ontstaan naast lineaire verbanden ook dwarsverbanden die zelfs tegenstrijdigheden met elkaar verbinden. Je ontdekt dit door je gedachten, gevoelens en gedrag vragenderwijs te ontleden en niet-reactief te beschouwen. Wanneer je dit doet ontdek je dat wat je jezelf noemt deel is van een bewustzijn waarin alles en iedereen betekenisvol en begripvol met elkaar is verbonden.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

vertrouwen op kennis en ervaring

Ik ben altijd iemand geweest die diep, breed en ver vooruit dacht. Door mijn ziekte en ouderdom wordt dit steeds moeilijker. Ik besefte dit toen ik de afgelopen dagen met diverse technische vragen in mijn huis te maken kreeg. Vroeger zou ik zijn gaan zitten en ze letterlijk hebben overdacht. Toen ik dit zojuist probeerde lukte dat niet en voelde ik me bezorgd omdat ik niet alles in de hand had. Geleidelijk drong het besef tot me door dat ik vaker stap voor stap te werk zal moeten gaan, erop vertrouwen dat het allemaal wel goed komt. Dat ik gewoon moet beginnen en erop vertrouwen dat ik na jaren van kennis en ervaring intuïtief de juiste stappen zal zetten. Welbeschouwd doe ik dit eigenlijk al heel lang. Neem dit blog. Ik schrijf zonder na te denken of de column die ik schrijf wel aansluit bij de andere columns die ik heb geschreven. Wanneer ik ze, zoals nu, in één blik probeer te overzien blijken ze een samenhangend geheel te vormen. Eigenlijk is dit logisch omdat ik door mijn spirituele ervaring weet dat ook mijn persoon een samenhangend geheel vormt met alles wat is en leeft.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

mijn innerlijke stem

Hoe vaak heb ik wel niet horen mompelen: ’ik moet nog..’ Ik doe het zelf ook, maar stel mezelf dan meestal ook de vraag ‘Moet ik of wil ik het?’ Door zelfreflecterend vragen te stellen voorkom ik dat ik mentaal klem kom te zitten.

Door door te vragen ‘Wie ben ik?’ en ’Wat is willen?’ groeit mijn bewustzijn. Door vragen te blijven stellen zie ik mezelf uiteindelijk in spiritueel perspectief. Op die momenten besef ik dat ik geen deuren hoef te openen waar geen muren zijn. Er is alleen de vibrerende kracht tussen mogelijkheid en werkelijkheid.

Hier maakt mijn innerlijke stem plaats voor scheppingskracht. Door ermee te resoneren in wat ik denk, voel en doe, deel ik er een bestaan mee. Een bestaan waarin scheppingskracht, schepper en schepping één zijn.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

resoneren met de scheppingskracht

Resoneren is een natuurkundig fenomeen waarbij de trilling van het ene object via een tussenstof wordt doorgegeven aan een ander object. Mijn columns vormen de tussenstof waarlangs mijn inzichten resoneren met die van anderen en soms zelfs met de scheppingskracht, de kracht die me voortstuwt in het scheppingsproces.

Resoneren met de scheppingskracht begint met de drang om er iets mee te willen doen. Ik geef er vorm aan door er zelfreflecterend over te schrijven en te publiceren. Uitdrukking gevend aan de scheppingskracht, resoneren haar oneindig aantal mogelijkheden met de vrijwel oneindig aantal verbindingen in mijn hersenen.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

verzadigingspunt

In mijn geest bewegen drie begrippen zich in kleiner wordende cirkels naar elkaar: bingewatchen, opwinden en snaartheorie.

Bij bingewatchen denk ik aan het jezelf doordrenken met beelden en verhalen. Bij opwinden aan de draaiende beweging waarmee je de veer van een klok op spanning brengt. Bij de snaartheorie aan energie lusjes die met hun trilling deeltjes veroorzaken.

Ik beschouw, lees en herlees wat ik heb geschreven en zie hoe zich een concept vormt dat op spanning komt. Een tegelijkertijd nauwer en wijder wordende beweging die de essentie vormt van wat wordt en is.

Ik beschouw het concept en zie hoe ik al schrijvend en resonerend de trilling van de schepping tot aan haar verzadigingspunt heb versterkt met als resultaat deze column die haar kracht in de tijd zal ontladen.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.

de waarheid in pacht hebben

Ik heb niet de vaste overtuiging van iemand die de waarheid in pacht denkt te hebben. De betekenis van waarheid is ‘wat met de werkelijkheid overeenstemt’. De betekenis van werkelijkheid is ‘wat met feiten, argumenten en/of redeneringen kan worden aangetoond’. De betekenis van in pacht hebben is ‘exclusief inzicht hebben in de waarheid’. Mijn diepste overtuiging kan niet in de werkelijkheid worden aangetoond, bewezen. Zij is verbonden met mijn spirituele beleving waarbij ik meerdere mogelijkheden zie die soms wel en soms niet oplichten in de werkelijkheid van ruimte en tijd. Mijn spirituele inzicht is ook niet exclusief van mij. Ieder mens die ernaar zoekt en zich ervoor openstelt kan haar ervaren.

Bekijk deze column met links naar verwante columns ↗
Opent in een nieuw tabblad.