Voor de maatschappelijke elite is cultuur een verzamelterm voor diverse vormen van kunst. Andere groepen gebruiken het begrip cultuur om er hun tradities, normen en waarden mee aan te geven. Met een beroep op hun cultuur zetten ze zich af tegen degenen die hen niet lijken te respecteren. Deze houding sluit aan bij die van de elite. Zij zetten zich af tegen degenen die geen respect tonen voor de kunst.
Categorie: respect
eindeloze beweging
We hebben als mens een sterke behoefte aan erkenning. We willen gehoord en gezien worden en we willen horen en zien dat we worden opgemerkt. Niet zomaar opgemerkt, we willen dat anderen ons bijzonder vinden. Het risico van deze behoefte aan erkenning is dat het je eigenwaan versterkt. Dat je, wanneer je de erkenning krijgt, zelfgenoegzaam denkt dat je het hoogste hebt bereikt, dat je niet verder hoeft te zoeken. Je kunt dan wel denken dat je klaar bent met zoeken maar het leven gaat eindeloos door. Dit stopt niet met de beslissing dat je klaar bent of met het beeld dat anderen van je hebben. Dit beeld vergaat met de tijd, de beweging blijft. Het is aan jou of je daar actief aan blijft deelnemen.
Zie ook:
veranderen doet pijn
bijzonder
lafbekken
Ik erger me aan mensen die anoniem hun gal spuwen op internet. Die de etter van haat en wrok in grote bakken opsparen en over ons uitstorten. Ze doen me denken aan criminelen die nadat ze zijn betrapt niet kwaad worden op zichzelf maar op de politie omdat die geen respect voor hen zou hebben. Net als deze criminelen roepen de anonieme etterbakken om het hardst om respect maar missen zelfrespect. Hadden ze dat wel gehad dan zouden ze zichzelf niet angstig verstoppen in de anonimiteit. Door voor de anonimiteit te kiezen plaatsen ze zichzelf bij de groep lafbekken waar ik geen respect voor heb en waar ik hoogstens mededogen mee heb omdat ze in een verwrongen wereld leven waar ze zichzelf traumatiseren.
familiebanden
Hoe meer ik me verdiep in de Nederlandse cultuur hoe meer ik me bewust word van het belang van onze maatschappelijke opvangmogelijkheden. Deze zorgen ervoor dat we knellende familiebanden kunnen loslaten. Dit betekent niet dat we onze familie niet belangrijk vinden. We zijn er alleen niet van afhankelijk. In veel andere landen ben je als individu door je praktische afhankelijkheid gedwongen om je aan je familie te conformeren. Dit is misschien wel een van de belangrijke redenen waarom terroristen zo gemakkelijk lijken te denken over hun eigen dood en die van anderen. Het belang van hun individualiteit verzinkt in het niet vergeleken met dat van hun familie, volk en religieuze clan. Hierin vinden ze de zekerheid en het respect welke ze niet vinden in de westerse wereld waar een leger van individualisten op hen neer lijkt te kijken.
Zie ook:
familie
familieleed
barbaars
Je schaamt je rot wanneer je ziet hoe sommige westerlingen zich gedragen. Zij die niet genieten van een fijne vrijpartij en een glas bier maar die zichzelf laveloos drinken, de ene na de andere vrouw ‘palen’, brallen, een grote bek hebben en dan nog vinden dat anderen geen respect voor hen hebben. Hier is maar één woord voor: barbaars. Barbaars betekent onbeschaafd, wreed. Een barbaar was voor de oude Grieken iemand die brabbelde, die een onverstaanbare taal sprak. Die in de taal van de Romeinen de bestaande ‘mores’, de maatschappelijke en religieuze zeden, niet deelde: een heiden. Is het, wanneer je dit overdenkt, vreemd dat islamitische extremisten ons barbaren vinden? Ons mores willen leren? Hoe kunnen we, wanneer zij dit beeld van ons hebben, hen er ooit van overtuigen dat zij met hun wreedheid barbaren zijn?
Zie ook: streven naar vrijheid
levenslang
jongensdroom
Veel jongens willen later een stoer beroep uitoefenen. Beroepen waarmee ze anderen kunnen helpen en beschermen. Deze stoerheid is een geliefd thema in de filmindustrie waar de held zijn dapperheid en vaardigheid inzet voor de bescherming van vrouw en kinderen. Vanaf de pubertijd verandert deze droom in een droom over succes. De jongen wil zijn kracht inzetten om geld en aanzien te verwerven. Met het verdiende geld wil hij een gezin onderhouden en beschermen. Helaas wordt bij veel jongens hun droom al in een vroegtijdig stadium verbrijzeld. Zij kunnen hun ouders niet beschermen tegen een scheiding, krijgen geen respect van hen, vinden geen partner of baan. Op dat soort momenten bundelen sommigen hun krachten en vormen een jeugdbende. Hier vinden ze het respect en de geborgenheid die ze anders in hun werk of gezin zouden hebben ervaren.
Zie ook:
buitengesloten
testosteronbel
agressie
Gevaar!
Zie ook de speciale column selectie: het geweld in ons