Categoriearchief: beschaving

Beschaving komt van het woord schaven. Je schaaft wat ruw is.

democratische waarden en voorwaarden

Een democratie houdt op te bestaan wanneer ze haar innerlijke beschaving verliest die bestaat uit met elkaar gedeelde waarden als: vrijheid, gelijkheid, verdraagzaamheid, zeggenschap, inclusief denken en de bereidheid compromissen te sluiten. De overheid dient deze waarden te beschermen. Hiervoor dient zij aan de volgende voorwaarden te voldoen: openheid, toegankelijkheid, vrije verkiezingen, scheiding van kerk en staat en scheiding van wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht. Ook dient zij ruimte en bescherming te bieden aan onafhankelijke kennisontwikkeling en waarheidsvinding. Wanneer een democratie deze waarden en voorwaarden laat verslappen wordt zij een prooi van graaiers, narcisten en machtswellustelingen.

Zie ook:
inclusief denken
de ondergang van onze democratie

de gewone mens

Ik heb me altijd aangetrokken gevoeld tot de oprechte en pure levensstijl van de gewone mens. Miskend en buitengesloten door de politieke elite heeft hij dankzij de sociale media eindelijk een stem gekregen in de politieke arena. Met zijn ongepolijste standpunten dringt hij daar de elite in de verdediging. Deze is hier met haar beschaafde instrumentarium niet tegen opgewassen. De politieke standpunten verharden en polariseren daardoor. Op dit moment voel ik me vooral aangetrokken tot degenen die met begrip en mededogen een brug proberen te slaan tussen beide groepen.

Zie ook:
drie-eenheid
begrip

het politieke bed

Er zijn drie hoofdpijndossiers waar de politiek mee worstelt: klimaatverandering, immigratie en globalisatie. Ook de burger worstelt met deze problemen. Hij heeft daarnaast echter nog een ander probleem, de onoverzichtelijke bureaucratische regelgeving waarmee politici de dossiers te lijf gaan. De burger wil heldere simpele oplossingen waarover hij zich het hoofd niet hoeft te breken. Aangezien het hem niet lukt om deze zelf te bedenken zoekt hij zijn heil bij politici als Thierry Baudet. Deze lijkt intellectueel tegengas te kunnen geven aan de bureaucratische haarklovers. De kans is echter groot dat hij niet alleen het politieke bed opschudt maar ook een stofwolk van negatieve emoties zal doen opwaaien, van opgekropte frustraties tot woede, haat en venijn. Ben ik bang dat dit gebeurt? Nee, waarom zou ik? Is het vrijkomen van emoties niet een onvermijdelijk gevolg van de cyclus van vastzitten en loslaten? Maak ik me zorgen? Ja, maar ik hoop dat onze beschaving de emoties zal kunnen beteugelen en ten goede zal keren.

politieke beschaving

Onze politieke beschaving lijkt te verdwijnen in een put van misleiding en rauwe emoties. Moet ik me daarbij neerleggen of moet ik strijden voor het behoud van de beschaving? Terwijl ik hierover nadenk besef ik dat ook een beschaving aan haar eind komt. Het leven en alles wat we creëren is gebonden aan een cyclus van begin en einde. Na mijn dood zullen anderen doorgaan met leven. Nadat er een einde is gekomen aan de manier waarop we met elkaar omgaan, zullen er nieuwe omgangsvormen ontstaan die op hun beurt ook weer zullen worden verfijnd en zullen verdwijnen. Dit ontslaat me echter nu niet van mijn plicht om me op zijn minst uit te spreken voor het behoud van beschaafde omgangsvormen.

Zie ook:
beschaving
kleineren

tabloid talkshows

Ik heb in de loop van de jaren diverse talkshows gezien van: Geraldo Rivera, Jenny Jones, Jerry Springer, Maury Povich en Jeremy Kyle. In tegenstelling tot de talkshows waarin bekende Nederlanders andere bekende Nederlanders aftroeven met hun deskundigheid en verbale vermogens, staan in deze talkshows onbekende personen centraal met hun controversiële levenswijzen en opvattingen. De tabloid talkshows bieden hen een platform waarin ze zichzelf gedurende hun ‘vijftien minuten roem’ ongeremd kunnen presenteren aan een groot publiek. Ik kijk naar deze shows omdat ze me laten zien waar beschaving mee begint: schreeuwerige communicatie, rauwe emoties en ongepolijste opvattingen over verraad, vooroordelen, leugens en geweld. Wanneer ik me hiervoor zou afsluiten sluit ik me ook af voor wat gepolijst en ongepolijst, beschaafd en onbeschaafd met elkaar verbindt en overtreft.

Zie ook: contrasten

rauwe emoties

Rauwe melk is melk die geen bewerking zoals pasteuriseren heeft ondergaan. Er zijn mensen die erbij zweren. Rauwe melk zou gezonder zijn omdat het meer natuurlijke antilichamen, eiwitten en bacteriën bevat. Uit onderzoek blijkt echter dat de kans op een voedselinfectie groter is dan bij gepasteuriseerde melk. Ook bij emoties heb je rauwe emoties en verfijnde, bewerkte emoties. De een heeft voorliefde voor de rauwe onbewerkte vorm vanwege het natuurlijke karakter. Een ander houdt meer van de door de geest geschaafde en gebottelde emoties. Ook aan de rauwe en de bewerkte emoties zijn risico’s verbonden. Rauwe emoties zijn gevaarlijk door hun soms ongecontroleerde karakter. Bewerkte emoties lijken net als gepasteuriseerde melk beter maar creëren een vals gevoel van veiligheid. Je emotionele immuunsysteem wordt er niet door uitgedaagd.

megalomane beschaving

Een megalomaan persoon is iemand die denkt dat hij belangrijker is dan andere mensen en daarom boven de wet staat. Hitler was met zijn fascistische opvattingen en grootse plannen een voorbeeld van een megalomaan persoon. Megalomanie beperkt zich niet tot personen. Er zijn ook megalomane beschavingen. Landen waar de inwoners menen dat alleen zij beschaafd zijn en daarom boven  anderen zijn verheven. Als inwoner van een dergelijk land is het moeilijk om je bijdrage aan de grootheidswaanzin te herkennen. Dit is extra moeilijk wanneer de grootheidswaan heeft geleid tot groepscensuur en de vrije meningsuiting heeft beperkt. Wil je voorkomen dat de cultuur waarin je leeft ineenstort onder het gewicht van een dergelijke grootheidswaanzin dan dien je niet alleen te strijden voor het recht op vrije meningsuiting. Je dient ook je meningen, gevoelens en gedrag te onderwerpen aan zelfreflectie en zelfkritiek. De eerste zelfkritische vraag die je zou kunnen stellen is: Leef ik in een megalomane beschaving en in hoeverre ben ik medeverantwoordelijk voor het megalomane karakter?

Zie ook:
beschaving
een megalomane staat