De aantrekkingskracht van een stelling is omgekeerd evenredig aan de energie die het vraagt om de stelling toe te passen.
Het vraagt minder energie om te stellen dat je geen mogelijkheden hebt gehad in het leven dan om de mogelijkheden te herkennen en te benutten. Het is gemakkelijker om te stellen dat je geen tijd hebt om een gedicht te lezen dan om je erin te verdiepen.
ga
langs de witte randen van het geluk
de dorre vlakte van de woestijn
de statige cactus van het venijn
zuig met de scherpe punten van het bestaan
de streling van de maan
voel het zwart van de nacht
haar ongrijpbare pracht
Dit gedicht ontvouwt zich wanneer je de inspannende weg van de beschouwing bewandelt. Het is gemakkelijker om hem niet tot je door te laten dringen. Daarmee bevestig je de stelling.
Zie ook: stelling-tegenstelling