Venus van Milo

Veertig jaar geleden zag ik voor het eerst de Venus van Milo in het Louvre. Een Hellenistisch beeld van een vrouw, zonder armen, een doek om de heupen en ontbloot bovenlichaam.

Ik was in de luxe positie dat ik in alle rust en stilte een uur lang kon genieten van de tijdloze schoonheid: het vrouwelijke, de schitterend gebeeldhouwde rug …

Tegenwoordig zwermen er hordes toeristen en gidsen omheen. Hoe interessant hun kennis ook is, ze leidt je af. Brengt je niet dichter bij de godin van de liefde en de schoonheid.