leedvermaak

Ik kijk met leedvermaak naar de Brexit. Niet naar het drama dat het voor veel Britten is maar naar de puinhoop die ontstaat wanneer je het democratisch proces misbruikt en het niet goed toepast. Het begon toen Cameron het referendum misbruikte om zijn macht in het parlement te vergroten. Daarna werd het ingezet voor een probleem dat er te complex voor is. Niet alleen voor de bevolking maar zelfs voor politici die hun gebrek aan kennis opvulden met leugens. Zij reduceerden de Brexit tot een enkele ja-nee vraag terwijl de diverse aspecten feitelijk om aparte referenda vroegen. Ook is het statistisch raar om de uitslag van een ja-nee referendum rechtsgeldig te laten zijn bij 50% van de stemmen + 1. Je zou er een statistische afwijking van tenminste 5% bij op moeten tellen. Gelet op het ingrijpende gevolg van de beslissing dien je jezelf af te vragen of de uitslag zelfs niet 75% had moeten zijn zoals bij een grondwetsherziening in onze eerste en tweede Kamer.

Zie ook: referendum