Categorie: ondernemer

Enkele columns over ondernemen en ondernemers. De letterlijke betekenis van ondernemen is ‘van onderaf iets oppakken’.

the winner takes it all

Economie kan niet zonder ambitie, zonder mensen die de beste willen zijn. Als beloning krijgt de beste het meeste geld en de meeste macht. ‘The winner takes it all.’ Deze tekst die ABBA gebruikte voor een emotioneel nummer over scheiding, zou je kunnen gebruiken voor de wereldwijde economische scheiding die momenteel plaats vindt. Door de globalisering stromen geld en macht naar een kleine groep superrijken, multinationals en landen. Waar winnaars zijn, zijn echter ook verliezers. De groep verliezers wordt steeds groter. Dit besefte ik toen ik hoorde hoe Trump de Brexiteers steunde. In zijn visie als ondernemer-politicus onderwerp je landen aan je macht door hen tot voorkeursleverancier te benoemen. Dat hij de Britten in armoede stort zodra hij hen heeft losgeweekt van de Europese Unie en een andere leverancier voor de Britten vindt, vertelt hij er niet bij en het is maar de vraag of zij dit beseffen.

Zie ook: politieke slavernij

ontsla die man

Als verkooptrainer heb ik altijd het belang van interesse in de klant benadrukt. Echte interesse begint met zelfreflectie en zelfkritiek. Door je oprecht en onbevooroordeeld in te leven in de klant ontdek je wat het beste aansluit bij zijn behoeften. Wanneer ik naar Trump kijk dan zie ik een slechte verkoper. Een narcist die uit is op persoonlijke roem, zichzelf verheerlijkt door anderen zwart te maken, de kiezer manipuleert met leugens en bedrog en die je iets opdringt waar je later spijt van hebt. Mijn advies is: Ontsla die man! Hij is hoogstens geschikt als kofferbak verkoper. Met Trump als president boekt de kiezer misschien op korte termijn winst maar verliest hij op lange termijn het vertrouwen in de democratische rechtsstaat.

Zie ook:
mijn baas is een narcist
mindfucker

business spiritualiteit

CEO (Central Executive Officer) ofwel algemeen directeur is de hoogste management functie binnen een organisatie, de droom van veel managers. De meesten beseffen echter niet de zwaarte van de functie. Zo ben je, wanneer de bedrijfsresultaten tegenvallen, vaak de eerste die moet vertrekken, denk aan de coach van een voetbalelftal. Voor veel managers is dit ‘all in the game’. Moeilijker wordt het wanneer ze naar een zijspoor worden gerangeerd omdat ze, in de ogen van de raad van bestuur, opgesloten zitten in een ivoren toren van abstracte plannen of omdat ze zich juist te veel bezighouden met de uitvoering. De uitdaging ligt in het midden: centraal, in de balans tussen concreet en abstract.

monetaire unie

Iedere ondernemer weet dat je winsten zo veel mogelijk in je bedrijf moet investeren en dat je met de rest spaarzaam moet omgaan om magere jaren te kunnen overbruggen. Je moet dus financieel kunnen afzien. Hij weet bovendien dat geld alleen niet gelukkig maakt. Je moet plezier kunnen hebben in het verleggen van grenzen: kennis, vaardigheden en prestaties.

Toen destijds werd besloten om landen als Griekenland toe te laten tot de Europese Monetaire Unie werd onvoldoende gekeken of deze landen wel een dergelijke ondernemersmentaliteit hadden. Waren ze bereid om de lage rentes en subsidies die ze ontvingen te investeren in de groei van hun economie en wilden de mensen in deze landen wel grensverleggend bezig zijn?

Het is onvoorstelbaar dat onze politieke leiders zo lichtvaardig met deze vragen zijn omgegaan. Zij hebben gehandeld als een ondernemer die denkt: Ik wil groeien dus laat ik maar zo veel mogelijk mensen aannemen, kwaliteit is niet belangrijk. Iedere goede ondernemer weet dat dit absurd is. Onze Europese politici blijken daar echter anders over te denken. Zij wilden koste wat kost zoveel mogelijk landen bij de unie betrekken.

Dit wordt allemaal begrijpelijk wanneer je bedenkt dat ze zelf misschien dan wel plezier hebben in het verleggen van grenzen maar financieel nooit hebben hoeven afzien. In plaats daarvan gebruiken ze net als de Griekse politici de bijdragen van de lidstaten om hun inkomen veilig te stellen en om politieke steun te kopen voor plannen die hen nog meer invloed en macht geven.

hebzucht

De ex-directeur vastgoedontwikkeling bij het Bouwfonds, verklaarde in het NRC dat hij als projectontwikkelaar mensen had omgekocht. Het mocht van mijn werkgever, die wist ervan. In een interview met Leon de Winter in Elsevier zei hij: Ik had altijd de droom dat ik rijk wilde worden. Dat betekent voor mij: doen en laten wat ik wil. Blind voor zijn omgeving kocht hij mensen om voor macht en persoonlijke rijkdom. Nu hij juridisch wordt vervolgd is zijn verweer: Anderen deden het ook. En klaagt: Wat mij is overkomen is `way over the edge`.

Zie ook: consumptiemaatschappij

zelfstandigen

De jaren zestig werden gekenmerkt door het streven naar zelfstandigheid: verken de wereld en ontdek jezelf. Voortgestuwd door de arbeidsinzet van de oorlogsgeneratie leek niets dit streven in de weg te staan. Nederland was welvarend. Je zou niet meer hoeven te werken voor je levensonderhoud. De technologie zou het ouderwetse handwerk overbodig maken. Er waren al fabrieken waar slechts enkele mensen werkten aan producten die iedereen kende. In de jaren zeventig brokkelden de noodzakelijke financiële voorzieningen af. De banen bleken niet voor het oprapen te liggen. De onafhankelijke geesten werden onderworpen aan de struggle for life. Ze werden conservatief. Hun kreet werd: behoud van werk en inkomen. Niet iedereen deed hieraan mee. Steeds meer mensen namen hun lot in eigen handen. Ze ontdekten dat je van het verleden niet kunt eten. Op dit moment zijn er meer dan 800.000 zelfstandig ondernemers in Nederland, in de bouw alleen al 52.000. In de afgelopen vijf jaar is het aantal zelfstandigen met 14 procent gestegen. Een aantal van deze initiatiefrijke geesten voelt zich hier niet meer thuis. Zij zoeken hun heil elders in de wereld. Het aantal emigranten is de afgelopen vijf jaar met 40% toegenomen.

ondernemer

Toen ik vier jaar geleden begon met Managementplein, deed ik dat uit onvrede over de linkpagina op mijn website. Ik liet een startpagina bouwen. Voegde zelf nieuwe functies toe. Door de groei van het aantal links schoot de pagina haar doel voorbij. De gewenste informatie kon niet snel genoeg meer worden gevonden. Ik besloot een nieuwe startpagina te laten bouwen met betere zoekmogelijkheden. De techniek reikte boven mijn pet. Ik werd afhankelijk van anderen. Wat dreef me toch voort? Ik zette de vraag van me af. Dacht mee over de bouw van de website en richtte me op een nieuw doel: de grootste en beste startpagina voor managers maken. Het bezoekersaantal explodeerde. De prijs die ik moest betalen werd groter. Ik had geen concurrenten meer, werd mijn eigen concurrent, raakte verslaafd aan getallen: aantallen bezoekers, links en kliks. Ik vraag me steeds vaker af waarvoor ik het doe. Voor het geld of de waardering hoef ik het niet te doen. Waardering is, in de anonimiteit van internet, slechts een getal. Waarom laat ik dan niet los, begin aan iets nieuws? Ik ga door met wat ik ben: ondernemer.

(Managementplein is in mei 2013 opgeheven.)