Categorie: voelen

‘Voelen’ is misschien wel het meest discutabele begrip dat ik op dit weblog gebruik. Emoties zijn duidelijk, tastbaar, hebben een fysieke component: liefde, angst, machteloosheid, woede. De grote vraag is: Waar gaan emoties over in gevoel en zijn er wel gevoelens die helemaal los staan van emoties?

Zie ook de categorie emotioneel zelfonderzoek.

zie het lam gods

Een van de essentiële elementen van het christendom is vervat in de uitspraak van Johannes de doper toen hij Christus zag: ‘Zie het lam gods dat de zonde van de wereld wegneemt.’ Christenen gebruiken deze uitspraak om aan te geven dat Christus als zoon van god vrijwillig het lijden van de mens op zich nam. Dit was in lijn met het Joodse geloof in de komst van de Messias die een periode van vrede en welvaart zou brengen. Je kunt de uitspraak van Johannes de Doper ook anders lezen. Hierbij is Christus niet de verlosser maar een mens die met zijn offerbereidheid liet zien hoe we onszelf kunnen bevrijden van de pijn van het bestaan en hoe we, wanneer we bereid zijn om ons ego op te offeren, kunnen terugkeren naar de goddelijke status.

Zie ook:
lijdensverhaal
laatste avondmaal
mens van vlees en bloed
spirituele helden

Ik ben woest!

Ik ben zo godvergeten kwaad, woest ben ik. Hebben we dan helemaal niets geleerd van het verleden? Zagen we dan niet dat Poetin hetzelfde doet als Hitler? Gedreven door machtshonger en grootheidswaan begon hij een veroveringsoorlog in Tsjetsjenië, Georgië, Belarus en nu in Oekraïne. Oorlogen die hij naar het Russische volk toe onderbouwt met leugens en die hij laat uitvoeren met niets en niemand ontziend geweld. Waarom hebben we niet gereageerd toen hij tekeer ging in Syrië? Waren we zo blij met zijn steun in de oorlog tegen terroristen dat we over hem maar zwegen? Maar waarom ben ik zo verschrikkelijk kwaad? Is het alleen vanwege hem of is er nog een andere reden? Ben ik kwaad vanwege onze jarenlange desinteresse in wat er in de Russische politiek plaats vond of ben ik teleurgesteld dat de mens sinds de tweede wereldoorlog nog altijd geen antwoord heeft op het ontstaan van dictatoriale regiems zoals dat van Poetin? Noch in Zuid- en Midden-Amerika, noch in Afrika, China, Noord-Korea, Myanmar, Midden-Oosten, Turkije en zelfs niet in het Amerika van Trump. Waarom heb ik zelf niet veel krachtiger gereageerd? Was ik zo met mezelf bezig dat ik onvoldoende oog had voor het leed van anderen? Of zag ik het wel maar had ik er ook geen oplossing voor? Is dat de diepere oorzaak van mijn woede? Mijn ego en onvermogen? Drukken deze tekortkomingen misschien extra zwaar op me doordat ik door mijn leeftijd nog maar een beperkt aantal jaren heb om een betere wereld achter te laten? Maar is het verlangen naar een betere wereld wel reëel? Moet ik dit verlangen niet loslaten en accepteren dat de mens onvolmaakt is en dat de enige weg naar volmaaktheid het hier en nu is dat boven verlangen, wroeging en wanhoop staat?

Zie ook:
Russisch gif
ongepast
dictator Trump
teleurstelling
groot groter grootst
megalomane beschaving
een wet van Meden en Perzen

meditatief proces

Ik heb nooit actief gemediteerd zoals anderen dat doen. Een rustige plek opzoeken, jezelf ontspannen en de gedachten en gevoelens die opborrelen laten komen en gaan zonder er iets mee te doen. Dat is niets voor mij. De drang om iets te doen met wat er in mijn geest speelt is te groot. Ik mediteer op een andere manier. Het begint ermee dat ik vragenderwijs een onderwerp tot op de bodem onderzoek. Hier vind ik rust waardoor ik het onderwerp kan loslaten. Vaak leidt dit tot inzichten en gevoelens die diep in het leven reiken. Doordat ik met mijn onderzoek maatschappelijke problemen niet kan oplossen blijven deze soms wel emotioneel op me inwerken, zoals de oorlog in Oekraïne. Deze maakt me zo nu en dan angstig en onzeker. Wanneer dat gebeurt doe ik iets wat het meest op mediteren lijkt. Ik ontspan me en zie de gevoelens in de ogen en onder ogen. Hierdoor lossen ze op en onderga ik de rust van het hier en nu.

Zie ook:
mediteren
meditatief
in de ogen en onder ogen zien
crisisgevoel

bevoorrecht

Ben ik bevoorrecht? Heb ik in mijn leven meer rechten gehad of zijn mij meer gunsten verleend? Nee, ik heb als Nederlander wel meer mogelijkheden gehad dan veel andere mensen. Ik had de vrijheid en de tijd om geestelijk te groeien en mezelf spiritueel te ontwikkelen. Ik heb ook niet hoeven lijden door onderdrukking, oorlog en honger. Dit betekent niet dat ik geen lichamelijk en geestelijk lijden heb gekend. Doordat ik de mogelijkheden die ik had heb gebruikt om me in het lijden en in de oorzaken te verdiepen heb ik me kunnen bevrijden van de banden waarin mijn geest was gewikkeld. Hierdoor ontdekte ik inzichten en gevoelens die mijn persoon overstijgen en rechtstreeks uit de bron van de schepping lijken te komen. Ik heb dit niet cadeau gekregen. Ik heb er veel voor moeten laten en loslaten. Had ik me niet ingezet en was ik de geestelijke uitdaging niet aangegaan dan had het leven niet de betekenis voor me gehad die het nu heeft en had ik niet zoveel voor anderen kunnen betekenen.

Zie ook:
Etty Hillesum
de ultieme test
ontwikkeling

ongepast

Ik schaam me dat ik over het mooie wil schrijven dat ik zojuist heb meegemaakt. De zon die schijnt en het koekje bij de koffie. Dit lijkt zo ongepast nu anderen middenin een oorlog zitten. Maar is het wel ongepast? Mag door de oorlog het mooie ineens niet meer naast het lelijke bestaan? En hoe zit het dan met de slachtoffers in Oekraïne? Hebben zij geen mooie momenten meer? Wat te denken van de momenten dat ze iemand meelevend zien glimlachen wanneer ze er zelf even helemaal doorheen zitten? Schamen zij zich daarvoor? Waarom zou ik me dan schamen voor het moment dat ik mijn woede en verontwaardiging over het onrecht dat hen wordt aangedaan laat oplossen in de zon en een koekje bij de koffie? Is het juist nu niet belangrijk om licht in de duisternis te laten schijnen? Om mooi en lelijk als twee kanten van de medaille te blijven zien?

Zie ook:
verklaring
insluiten
Ik ben woest!

zelfverkozen aanklagers

Ik erger me aan mensen die, wanneer ze horen dat iemand iets heeft misdaan, roepen ‘Dat zouden ze zwaarder moeten bestraffen!’ Willen ze delen in de sociale woede of zoeken ze aansluiting bij de groep brave burgers? Wanneer ze zeggen dat ze gerechtigheid willen dan erger ik me daar ook aan. Ze zeggen namelijk niet wat ze ermee bedoelen en tonen geen zelfreflectie en zelfkritiek.

Zie ook:
ik ook
gerechtigheid
wie zonder zonde is
zelfverkozen helden
spagaat

dankzij mijn jeugd

Dankzij mijn jeugd en niet ondanks mijn jeugd ben ik geworden die ik ben en heb ik gevonden wat ik zocht. Zoals zoveel anderen heb ook ik in mijn jeugd geworsteld met depressieve gevoelens. Bij mij werden deze versterkt door een strenge opvoeding en doordat ik geen contact had met  leeftijdgenoten. Ik trok me in mezelf terug waar ik reflecteerde op mezelf en op het leven. Dit leverde verhelderende inzichten en gevoelens op. Zonder de druk van mijn depressieve gevoelens en zonder mijn introverte en beschouwelijke aard zou ik dat niet hebben beleefd en was de kans groot geweest dat ik mezelf van kant had gemaakt.

Zie ook:
doorzetter
tot op het bot en ..
losse eindjes
op de grens van ..