Categorie: voelen

‘Voelen’ is misschien wel het meest discutabele begrip dat ik op dit weblog gebruik. Emoties zijn duidelijk, tastbaar, hebben een fysieke component: liefde, angst, machteloosheid, woede. De grote vraag is: Waar gaan emoties over in gevoel en zijn er wel gevoelens die helemaal los staan van emoties?

Zie ook de categorie emotioneel zelfonderzoek.

mystieke verbondenheid

Mystiek is het verlangen naar eenwording met het goddelijke. Bij veel christelijke mystici heeft de eenwording met het goddelijke het karakter van mededogen met het lijden van Christus. Door hun oprechte getuigenissen zou je bijna vergeten dat er nog een andere weg is. Dat je niet hoeft te verlangen of te streven naar een band met Christus om de eenwording met het goddelijke te ervaren. Er is namelijk al een band. We zien en ervaren deze echter niet doordat het lijden ons ervan afsluit. Door de oorzaak van het lijden, de pijn van het bestaan teder, met begrip en mededogen, tegemoet te treden word je één met het goddelijke.

Zie ook:
heiligen
verlangen naar verlichting
goddelijke liefde

dissonanten en consonanten

Veel mensen hebben hun leven doordrenkt met woede, haat, hebzucht, macht en/of genot. Hoe meer ik me in deze gevoelens verdiep, hoe meer ik me bewust word van de machtswellustelingen en roofdieren onder ons. Maatschappelijk veroordeel ik hen. Spiritueel wekken ze een gevoel van betrekkelijkheid in me op. Voor mij is ieder mens een bijzondere compositie van gevoelens. Zelfs wanneer een compositie uit dissonanten bestaat. De negatieve waarde die ik aan dissonanten verbind is namelijk betrekkelijk. Zij wordt bepaald door mijn waardering voor consonanten als harmonie, passie en tederheid. Door me open te stellen voor dissonanten en consonanten word ik me bewust van de dynamiek van de schepping, haar verscheidenheid en veranderlijkheid.

Zie ook:
cognitieve dissonantie
de harmonie van de ziel
valse klanken
bijzonder
passie
teder

vertrouwen

Hechten is de derde primaire emotie van de mens. Door een band aan te gaan met een groep kun je gebruikmaken van de bescherming en kennis van de groep. Dit vergroot je overlevingskans. Hier zijn echter wel regels en voorwaarden aan verbonden. Je dient je met je denken, voelen en handelen over te geven aan wat er in de groep leeft. Velen vertrouwen er blind op dat, wanneer ze dit doen, de groep hun problemen oplost. Of, als het de groep niet lukt, dat dan in ieder geval de leider van de groep ze voor hen oplost. Voor gelovigen is God de hoogste leider aan wie ze zich overgeven en op wie ze hun vertrouwen stellen. De etymologische betekenis van geloven is ‘vertrouwen in, op’.

Zie ook:
de derde emotie
bedrog en vertrouwen
blind vertrouwen
denken en geloven
wie gelooft, haast zich niet

superpositivisten

Ik heb moeite met superpositivisten. Met mensen die menen dat je met een positieve instelling elke tegenslag kunt overwinnen en maatschappelijk succesvol kunt zijn. Wanneer je geen succes hebt of gekweld wordt door lijden dan heb je dat in hun ogen aan jezelf te wijten. ‘Dan had je maar positiever moeten zijn.’ Laat ik vooropstellen dat ik geloof in de kracht van positief denken en ‘er voor gaan’. Lijden hoort echter bij het leven. Je hebt het niet altijd in de hand. Je kunt het niet altijd in iets positiefs omzetten. Soms moet je het aanvaarden. Wanneer je dat doet ontdek je de ware rijkdom van het leven, de spirituele beleving die je de vanzelfsprekendheid van positieve en negatieve ervaringen laat zien.

Zie ook:
lijdensverhaal
onthecht handelen
Boeddha
betekenis vanzelfsprekend
aanvaarden

zie het lam gods

Een van de essentiële elementen van het christendom is vervat in de uitspraak van Johannes de doper toen hij Christus zag: ‘Zie het lam gods dat de zonde van de wereld wegneemt.’ Christenen gebruiken deze uitspraak om aan te geven dat Christus als zoon van god vrijwillig het lijden van de mens op zich nam. Dit was in lijn met het Joodse geloof in de komst van de Messias die een periode van vrede en welvaart zou brengen. Je kunt de uitspraak van Johannes de Doper ook anders lezen. Hierbij is Christus niet de verlosser maar een mens die met zijn offerbereidheid liet zien hoe we onszelf kunnen bevrijden van de pijn van het bestaan en hoe we, wanneer we bereid zijn om ons ego op te offeren, kunnen terugkeren naar de goddelijke status.

Zie ook:
lijdensverhaal
laatste avondmaal
mens van vlees en bloed
spirituele helden

Ik ben woest!

Ik ben zo godvergeten kwaad, woest ben ik. Hebben we dan helemaal niets geleerd van het verleden? Zagen we dan niet dat Poetin hetzelfde doet als Hitler? Gedreven door machtshonger en grootheidswaan begon hij een veroveringsoorlog in Tsjetsjenië, Georgië, Belarus en nu in Oekraïne. Oorlogen die hij naar het Russische volk toe onderbouwt met leugens en die hij laat uitvoeren met niets en niemand ontziend geweld. Waarom hebben we niet gereageerd toen hij tekeer ging in Syrië? Waren we zo blij met zijn steun in de oorlog tegen terroristen dat we over hem maar zwegen? Maar waarom ben ik zo verschrikkelijk kwaad? Is het alleen vanwege hem of is er nog een andere reden? Ben ik kwaad vanwege onze jarenlange desinteresse in wat er in de Russische politiek plaats vond of ben ik teleurgesteld dat de mens sinds de tweede wereldoorlog nog altijd geen antwoord heeft op het ontstaan van dictatoriale regiems zoals dat van Poetin? Noch in Zuid- en Midden-Amerika, noch in Afrika, China, Noord-Korea, Myanmar, Midden-Oosten, Turkije en zelfs niet in het Amerika van Trump. Waarom heb ik zelf niet veel krachtiger gereageerd? Was ik zo met mezelf bezig dat ik onvoldoende oog had voor het leed van anderen? Of zag ik het wel maar had ik er ook geen oplossing voor? Is dat de diepere oorzaak van mijn woede? Mijn ego en onvermogen? Drukken deze tekortkomingen misschien extra zwaar op me doordat ik door mijn leeftijd nog maar een beperkt aantal jaren heb om een betere wereld achter te laten? Maar is het verlangen naar een betere wereld wel reëel? Moet ik dit verlangen niet loslaten en accepteren dat de mens onvolmaakt is en dat de enige weg naar volmaaktheid het hier en nu is dat boven verlangen, wroeging en wanhoop staat?

Zie ook:
Russisch gif
ongepast
dictator Trump
teleurstelling
groot groter grootst
megalomane beschaving
een wet van Meden en Perzen

meditatief proces

Ik heb nooit actief gemediteerd zoals anderen dat doen. Een rustige plek opzoeken, jezelf ontspannen en de gedachten en gevoelens die opborrelen laten komen en gaan zonder er iets mee te doen. Dat is niets voor mij. De drang om iets te doen met wat er in mijn geest speelt is te groot. Ik mediteer op een andere manier. Het begint ermee dat ik vragenderwijs een onderwerp tot op de bodem onderzoek. Hier vind ik rust waardoor ik het onderwerp los kan laten. Vaak leidt dit tot inzichten en gevoelens die diep in het leven reiken. Grote maatschappelijke problemen los ik er niet mee op. Hierdoor blijven ze soms emotioneel op me inwerken, zoals de oorlog in Oekraïne. Wanneer dat gebeurt doe ik iets wat het meest op mediteren lijkt. Ik ontspan me en zie de gevoelens in de ogen en onder ogen. Hierdoor lossen ze op en onderga ik de rust van het hier en nu.

Zie ook:
mediteren
meditatief
van losmaken naar loslaten
crisisgevoel