Categorie: vanzelfsprekend

Het begrip vanzelfsprekend heeft behalve de alledaagse betekenis ‘duidelijk, logisch, ontegenzeglijk’ ook een diepere betekenis. Ontdek in deze columns de spirituele ervaring die achter het woord verscholen ligt. Lees eerst de column betekenis vanzelfsprekend.

onzelfzuchtig

De betekenis van onzelfzuchtig is ‘zonder eigenbelang, zonder verlangen naar iets ter versterking van je ego’. Ik ken veel onzelfzuchtige personen. Zij die zich volledig wegcijferen in bijvoorbeeld de zorg voor anderen. Voor sommigen van hen betekent dit dat hun ego niet de kans krijgt om te groeien in een maatschappelijke carrière. Dit confronteert me met een vraag: Je moet je ego loslaten om jezelf spiritueel te bevrijden. Wat moeten zij loslaten? Hun onzelfzuchtigheid? Dit is krankzinnig! Ik denk aan een uitspraak van Christus ‘Wanneer je een aalmoes geeft, laat dan je linkerhand niet weten wat je rechterhand doet.’ Onzelfzuchtige mensen laten hun ego niet weten wat ze doen, ze voeden het niet. Ze hoeven het daarom niet los te laten. Het verdwijnt vanzelf.

Zie ook:
ego
zelfzucht
van losmaken naar loslaten

anomalie

Een anomalie is een verschijnsel dat een theorie op z’n kop zet en een andere kijk op de werkelijkheid biedt. Soms ervaar ik het hele leven als een anomalie. Dit gebeurde vandaag nadat ik de afgelopen dagen meerdere keren was geconfronteerd met andere visies en manieren van leven. Plotseling ervaarde ik de werkelijkheid op een andere manier, verfrissender en helderder. Alles was mogelijk en iedere mogelijkheid had haar eigen vanzelfsprekendheid. Het enige dat ik een volgende keer hoefde te doen om dit te ervaren was de caleidoscoop van het leven honderdtachtig graden draaien. De gedachte dat de wereld een caleidoscoop is die je ter hand zou kunnen nemen deed me lachen omdat het zo ongerijmd leek. Nu ik eraan terugdenk besef ik dat je je beeld van de werkelijkheid al op z’n kop zet door je te verdiepen in afwijkende standpunten en gevoelens.

Zie ook:
ik wil verwarring zaaien
in de maling nemen
persoonlijke levenssfeer
vervagend leven

superpositivisten

Ik heb moeite met superpositivisten. Met mensen die menen dat je met een positieve instelling elke tegenslag kunt overwinnen en maatschappelijk succesvol kunt zijn. Wanneer je geen succes hebt of gekweld wordt door lijden dan heb je dat in hun ogen aan jezelf te wijten. ‘Dan had je maar positiever moeten zijn.’ Laat ik vooropstellen dat ik geloof in de kracht van positief denken en ‘er voor gaan’. Lijden hoort echter bij het leven. Je hebt het niet altijd in de hand. Je kunt het niet altijd in iets positiefs omzetten. Soms moet je het aanvaarden. Wanneer je dat doet ontdek je de ware rijkdom van het leven, de spirituele beleving die je de vanzelfsprekendheid van positieve en negatieve ervaringen laat zien.

Zie ook:
lijdensverhaal
onthecht handelen
Boeddha
betekenis vanzelfsprekend
aanvaarden

vereenzelvigen

Sommige woorden zijn zo mooi. Neem het woord vereenzelvigen. De eerste betekenis is ‘je met iets of iemand vereenzelvigen, als één geheel beschouwen’. De tweede betekenis is ‘jezelf afzonderen, je op jezelf terugtrekken’. Ik zie veel mensen die zich vereenzelvigen met anderen. Die hun eigenwaarde ontlenen aan de waarde die anderen hen toekennen. Er is ook een grote groep mensen die zich met zichzelf vereenzelvigt. Die hun eigenwaarde ontlenen aan hun ego. Er zijn maar weinig mensen die zichzelf vereenzelvigen met het naamloze zelf dat niets of niemand nodig heeft.

Zie ook:
betekenis vanzelfsprekend
ik ben omdat wij zijn
kijken en zien

spiritualiteit en de hersenen

De prefrontale cortex is een van de twee hersengebieden die van invloed zijn op je bewustzijn. Door de prefrontale cortex kunnen we abstract denken en mentaal switchen tussen een feitelijke en een denkbeeldige situatie. Hadden we de prefrontale cortex niet dan hadden we geen vrije wil, zouden we ons niet kunnen concentreren, niet op een gebeurtenis kunnen anticiperen en geen geweten hebben. Deze functies zijn nuttig voor de vorming van zelfbewustzijn. Het zelf dat je vormt staat echter het bewustzijn, de vrije spirituele beleving, in de weg. Je moet dit zelf loslaten voordat je ontdekt wat het betekent om bewust te zijn.

De hersenstam is het tweede gebied in je hersenen dat betrokken is bij de vorming van je zelfbewustzijn en dat een belemmering vormt voor je bewustzijn. Het bevat het reticulair activatie systeem dat de stroom zintuiglijke data die je dagelijks ontvangt filtert op het belang ervan voor het in stand houden van het lichaam. Informatie die voorkomt dat je lichaam in wanorde vervalt wordt van een positief gevoel voorzien. Ondanks het belang van dit systeem voor je overlevingskansen belemmert het je ook. Het richt je aandacht eenzijdig op gevoelens die je als prettig ervaart. Door niet-reactief je aandacht te richten op alle gevoelens, prettig en onprettig, doorbreek je deze eenzijdigheid en word je jezelf spiritueel bewust van de verbondenheid van positief en negatief.

Dit was de eerste in een serie van vijf geselecteerde columns in de categorie ‘onze hersenen’.
1. spiritualiteit en de hersenen
2. de god spot
3. het omnidirectionele brein
4. omnidirectioneel
5. transdimensionale werkelijkheid

Zie ook:
mutatie
Wat blijft er van mij over?
cogito ergo sum
contrasten
mijn gevoel zegt me ..
ontstaan en groei van de vrije wil

outside the box

Onze hersenen zijn een black box vol geconditioneerde reflexen. Je kunt jezelf hieruit bevrijden door niet-reactief de emotionele en rationele processen te observeren en te analyseren. Zodra je hiermee de bodem van je kennis hebt bereikt en je aandacht weet vast te houden betreed je de ruimte buiten de muren van de black box en ontdek je dat de muren ‘one-way mirrors’ zijn. Door deze spiegels heen kijkend besef je hoe betrekkelijk en vanzelfsprekend de programma’s zijn die in de black box draaien en hoe anderen dit ook zouden beseffen wanneer ze ‘outside the box’ zouden leren denken.

Zie ook:
black box
glimlach van betrekkelijkheid

krimpende wereld

Ik heb me altijd verantwoordelijk gevoeld voor de wereld om me heen. Ik zocht antwoorden op levensvragen en deelde de antwoorden die ik vond met anderen. Dit verantwoordelijkheidsgevoel neemt af. Ik zoek en vind nog wel antwoorden maar sluit me af voor zwart-wit discussies waarin de drang naar nuancering en verdieping ontbreekt. Het gevolg is dat mijn wereld krimpt. Het is de prijs die ik bereid ben te betalen omdat ik merk dat met het krimpen van de ene wereld zich een andere wereld voor me opent. Een wereld waarin ik de vanzelfsprekendheid van zwart-wit standpunten begrijp en waar ik geen antwoorden hoef te geven omdat ze besloten liggen in begrip en mededogen.

Zie ook:
zoek het allemaal zelf maar uit
plattegrond