Categorie: hier en nu

Eigenlijk zijn de woorden hier en nu al te veel om een hier en nu ervaring te beschrijven. Ervaar het hier en nu door je niet te hechten aan het verleden of de toekomst. Lees eerst de column hier en nu

Zie ook de categorie verleden en toekomst.

in het oog van de cycloon

Het is alsof ik gevangen zit in een cycloon waar ik word meegesleurd in een maalstroom van berichten over de oorlog in Oekraïne, stijgende inflatie, klimaatverandering, energietekorten en problemen met mijn gezondheid en huis. Ondanks verwoede pogingen om grip te krijgen op de problemen lukt het me niet om ze allemaal te overzien en te bepalen wat ik zal doen. Het enige dat ik kan doen is de verbetenheid waarmee ik me erin vastbijt loslaten en me overgeven aan het hier en nu. Mezelf overgeven aan de rust en stilte in het oog van de cycloon. Hier, omgeven door het geraas, zal ik de diverse problemen niet-reactief moeten beschouwen, bepalen waar ik grip op heb en wat ik ga doen.

Zie ook:
spinnenweb
stress storm
gewoon lijden
pluk de dag
een feit

het is zonde

Zojuist dacht ik: ‘Het is zonde als dit allemaal verloren gaat.’ Al onze kennis en inzichten en alle hoogte- en dieptepunten van ons gevoel. Op hetzelfde moment dat ik dit dacht corrigeerde ik mezelf: ‘Het is een zonde om zo te denken.’ Wanneer ik zeg ‘Het is zonde als dit allemaal verloren gaat.’ ga ik ervan uit dat het leven haar betekenis ontleent aan de tijd. Dat het leven een doel heeft en dat wanneer dit doel niet wordt gehaald het leven geen zin heeft gehad. De zin ofwel ‘de betekenis’ van het leven is niet afhankelijk van de tijd. Het leven ontleent haar betekenis aan het hier en nu. Het is een zonde om aan het hier en nu een begin- en eindpunt te willen koppelen. Een zonde omdat dit in strijd is met de ware aard van het hier en nu dat geen begin of einde heeft, niet verloren gaat.

Zie ook: bestemming

betekenis voltooid

Ik gebruik het woord voltooid vooral in het begrip ‘voltooid leven’. Vanwege de morele en ethische consequenties van het woord voltooid besluit ik me te verdiepen in de betekenis. De etymologische betekenis van voltooien is ‘afmaken, gereed maken’. Iets is voltooid als het ‘af, klaar’ is. Er komt een vraag in me op: Hoe bepaal ik of iets klaar is? Ik besef dat ik naast maatschappelijke en technische normen me vooral laat leiden door gevoelens. Het gevoel dat ik de grens van mijn kunnen heb bereikt, het gevoel dat ik iets anders, iets nieuws wil en het gevoel dat wanneer ik door zou gaan het een herhaling van zetten zou worden. De laatste tijd komt er een nieuw gevoel bij. Het gevoel dat er een einde komt aan een periode van groei en dat ik door mijn leeftijd en ziekte in een periode van krimp beland. Om met de spanning die dit veroorzaakt om te kunnen gaan kies ik steeds vaker voor het hier en nu waar geen begin of einde en geen voltooid of onvoltooid leven bestaat. In het hier en nu zal ik het moment herkennen dat ik klaar ben met leven. Het moment waarop groei en krimp hun functie voor mij hebben verloren. 

Zie ook: voltooid leven

Ik ben woest!

Ik ben zo godvergeten kwaad, woest ben ik. Hebben we dan helemaal niets geleerd van het verleden? Zagen we dan niet dat Poetin hetzelfde doet als Hitler? Gedreven door machtshonger en grootheidswaan begon hij een veroveringsoorlog in Tsjetsjenië, Georgië, Belarus en nu in Oekraïne. Oorlogen die hij naar het Russische volk toe onderbouwt met leugens en die hij laat uitvoeren met niets en niemand ontziend geweld. Waarom hebben we niet gereageerd toen hij tekeer ging in Syrië? Waren we zo blij met zijn steun in de oorlog tegen terroristen dat we over hem maar zwegen? Maar waarom ben ik zo verschrikkelijk kwaad? Is het alleen vanwege hem of is er nog een andere reden? Ben ik kwaad vanwege onze jarenlange desinteresse in wat er in de Russische politiek plaats vond of ben ik teleurgesteld dat de mens sinds de tweede wereldoorlog nog altijd geen antwoord heeft op het ontstaan van dictatoriale regiems zoals dat van Poetin? Noch in Zuid- en Midden-Amerika, noch in Afrika, China, Noord-Korea, Myanmar, Midden-Oosten, Turkije en zelfs niet in het Amerika van Trump. Waarom heb ik zelf niet veel krachtiger gereageerd? Was ik zo met mezelf bezig dat ik onvoldoende oog had voor het leed van anderen? Of zag ik het wel maar had ik er ook geen oplossing voor? Is dat de diepere oorzaak van mijn woede? Mijn ego en onvermogen? Drukken deze tekortkomingen misschien extra zwaar op me doordat ik door mijn leeftijd nog maar een beperkt aantal jaren heb om een betere wereld achter te laten? Maar is het verlangen naar een betere wereld wel reëel? Moet ik dit verlangen niet loslaten en accepteren dat de mens onvolmaakt is en dat de enige weg naar volmaaktheid het hier en nu is dat boven verlangen, wroeging en wanhoop staat?

Zie ook:
Russisch gif
ongepast
dictator Trump
teleurstelling
groot groter grootst
megalomane beschaving
een wet van Meden en Perzen

meditatief proces

Ik heb nooit actief gemediteerd zoals anderen dat doen. Een rustige plek opzoeken, jezelf ontspannen en de gedachten en gevoelens die opborrelen laten komen en gaan zonder er iets mee te doen. Dat is niets voor mij. De drang om iets te doen met wat er in mijn geest speelt is te groot. Ik mediteer op een andere manier. Het begint ermee dat ik vragenderwijs een onderwerp tot op de bodem onderzoek. Hier vind ik rust waardoor ik het onderwerp los kan laten. Vaak leidt dit tot inzichten en gevoelens die diep in het leven reiken. Grote maatschappelijke problemen los ik er niet mee op. Hierdoor blijven ze soms emotioneel op me inwerken, zoals de oorlog in Oekraïne. Wanneer dat gebeurt doe ik iets wat het meest op mediteren lijkt. Ik ontspan me en zie de gevoelens in de ogen en onder ogen. Hierdoor lossen ze op en onderga ik de rust van het hier en nu.

Zie ook:
mediteren
meditatief
van losmaken naar loslaten
crisisgevoel

duurzaam

Ons lichaam is geen perpetuum mobile dat energie hergebruikt. Het vraagt voortdurend om nieuwe energie die het slechts voor een deel nuttig gebruikt en voor het grootste deel verspilt aan nutteloze activiteiten en een berg afval. Zelfs onze geest is niet duurzaam. De letterlijke betekenis van duurzaam is ‘de neiging hebbend te duren’. Alhoewel onze geest de drager is van de drang om lang te blijven leven zijn al haar initiatieven en plannen gedoemd te verdwijnen in de tijd. Wanneer je door de bril van het heden naar het verleden kijkt dan is alles wat je geest heeft geproduceerd nu al uit de tijd. Het enige wat blijft is het nu dat zich onttrekt aan de tijd.

Zie ook:
hier en nu
het holografisch nu
perpetuum mobile
betrekkelijk
tot aan het einde

herinneren

De betekenis van herinneren is ‘in het geheugen terugroepen, opdiepen uit het geheugen’. Etymologisch stamt herinneren van het Duitse ‘erinneren’. Het grondwoord ‘inner’ in ‘erinneren’ komt bij ons nog voor in het woord ‘innerlijk’. Dit woord werd oorspronkelijk in de mystieke literatuur gebruikt om het wezenlijke, het diepste in het gemoed van een mens aan te geven. In de column ‘jeugdherinnering’ heb ik onbewust een verband gelegd met deze betekenis. In deze column beschrijf ik hoe een hier en nu ervaring tijdens het fietsen een andere hier en nu ervaring opdiepte uit het geheugen van mijn ziel.

Zie ook:
jeugdherinnering
moed