Categorie: zijn

Het woord ‘zijn’ komt in Google 164.000.000 keer voor als werkwoord en als zelfstandig naamwoord. Is het alleen een werkwoord en een zelfstandig naamwoord of is het meer?

existentie en essentie

Vanaf het begin van onze existentie ‘ons bestaan’ gaan we op zoek naar de essentie van het bestaan ‘het wezen en de zin van het zijn’. De vraag is: Geef ik met mijn bestaan zin aan ‘het zijn’ of ligt het wezen en de zin van het zijn al bij mijn geboorte vast in mijn bestaan? Deze vraag roept een andere vraag op: Moet het zijn in mij en in anderen existeren om zin en betekenis te krijgen? Het duurt even maar dan besef ik dat ik de vraag niet hoef te stellen. Ik heb haar al vaak beantwoord, zoals in de columns over de scheppingskracht. Je herkent de essentie van de scheppingskracht door je in de schepping in te leven en je eraan over te geven. Kijk bijvoorbeeld niet-reactief naar de natuur en je ziet de essentie van de scheppingskracht in de existentie van alles wat is en leeft.

Zie ook:
filosofische middenweg
protestgeneratie
keuzestress
denken en geloven
universum
the ballad of Lucy Jordan
schaduwwereld
Wat is de zin van het leven?
le moment suprême

puzzel leggen

Ik heb altijd veel geduld gehad. Technische problemen loste ik op alsof ik een puzzel aan het leggen was. Met eindeloos geduld zoek je het juiste stukje, probeert het aan te leggen, je legt het terug wanneer het niet blijkt te passen en gaat op zoek naar een nieuw stukje waarbij soms blijkt dat je hetzelfde stukje opnieuw probeert aan te leggen. Technische problemen zoals met de computer loste ik op deze manier op. Met kalme volharding en met vallen en opstaan zocht ik een oplossing totdat het probleem was opgelost. Ik heb hier steeds minder geduld voor. Het is alsof ik het zonde van mijn tijd vind. Maar waarom zou het zonde van mijn tijd zijn? Iedere activiteit die ik met overgave, geduld en discipline uitvoer zonder obsessief op het eindresultaat gericht te zijn brengt mij waar ik het liefst ben, in het hier en nu.

Zie ook:
geduld
wie gelooft, haast zich niet
concentratie en overgave
tot op het bot en ..
de drie d’s

energie

Volgens wetenschappers zijn energie en materie twee kanten van één en dezelfde medaille. Energie verdwijnt niet maar neemt verschillende vormen aan. Wanneer bijvoorbeeld deeltje en antideeltje elkaar vernietigen dan komt er een hoeveelheid energie vrij die overeenkomt met de massa van beide deeltjes. De eerste ons bekende vormen van energie zoals waterstof en helium ontstonden tijdens de big bang. Vervolgens ontstond in de botsing van sterrenstelsels het element ijzer. Zonder waterstof en ijzer zou de mens niet bestaan. IJzer is bijvoorbeeld nodig om je hart te laten functioneren. Misschien zullen we ooit het hele proces van de big bang tot aan de mens determinerend kunnen beschrijven. We zullen echter nooit de volledige manifestatiekracht van de oer energie kunnen beschrijven. Je kunt haar wel ervaren door niet-reactief je aandacht te richten op je gedachten, gevoelens en gedrag. Wanneer je deze aandacht weet vast te houden ontdek je de diepere betekenis van het begrip bewustzijn. Je wordt je bewust van het ‘zijn’, van de werkzame kracht in je. Het woord energie stamt van het Griekse enérgeia ‘werkzaamheid’.

Zie ook:
Is er leven na de dood?
gewaarzijn
Was dit alles?

Wat blijft er van mij over?

Wat blijft er van mij over wanneer ik een solitair dier zou zijn? Zou ik dan nog altijd liefde en verbondenheid voelen? Anders gezegd: Wat is het gevoel dat onafhankelijk is van alles en iedereen? Is het woord gevoel trouwens wel het juiste woord? Dekt bewustzijn niet beter de lading? Bewustzijn ofwel het weten dat ik ben. Bewustzijn stamt van ‘bewissen’ (weten, zich vergewissen). Weten is verwant aan het Latijnse werkwoord ‘videre’ (zien). In de filosofie van de taal gaan we er blijkbaar vanuit dat je iets moet kunnen zien om je er bewust van te kunnen zijn. Maar wanneer er niets is in mijn omgeving dan kan ik ook niets zien. Moet ik misschien het woord ‘bewust’ weglaten en me richten op het laatste deel van het woord bewustzijn, ‘zijn’? De drang om te willen weten loslaten en accepteren dat ik niets weet en toch ben?

Zie ook:
Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.
spiritualiteit en de hersenen

samenzijn

In de relatie met onze partner proberen we het grote geluk te realiseren door zoveel mogelijk samen te genieten van het mooie dat op ons pad komt en door verdriet met elkaar te delen. We ervaren daarmee echter nog niet het hoogste geluk. Dat bereik je door in stilte samen te ‘zijn’. De band die daardoor ontstaat overtreft de band van het samen delen van ervaringen.

bezield

Er is een groot verschil tussen bezield worden en bezield zijn. Wanneer je bezield wordt, loop je het risico dat er met de bezielende kracht vervuilende elementen bij je naar binnen sluipen zoals godsdienstige en sociale dogma’s. Beter is het om onafhankelijk van de buitenwereld op zoek te gaan naar je ziel. Je ontdekt deze door gedisciplineerd je talenten te ontplooien. Gedisciplineerd in de zin van aandachtig en doelgericht bezig zijn zonder je doel los te laten. Het doel verdwijnt terwijl je aandachtig bezig bent. Bijvoorbeeld de muzikant die opgaat in de muziek en tijdens het spelen beseft dat hij niet de bespeler van zijn instrument is maar dat hij zelf het instrument en de muziek is. Het moment waarop hij niet bezield wordt maar de ziel is.

Zie ook: één met de schepping