Categorie: hartslag

Scheppingskracht is de kracht tussen iets en niets. De hartslag waarmee alle tegenstellingen elkaar afwisselen en in elkaar opgaan. Lees eerst de columns de schepping en de hartslag van de schepping.

Zie ook de categorieën scheppingskracht, iets en niets, en orde en wanorde.

de schepping

De schepping begint in de ruimtetijd waar iets nog niets is ‘niet iets’. Hier in het spanningsveld tussen iets en niets schuilt de scheppingskracht. Zij vormt de hartslag van de schepping, de onophoudelijke cyclische omzetting van vrije energie in vrij beschikbare energie. De vrij beschikbare energie volgt binnen deze cyclus een evolutionaire cyclus van orde en wanorde, van leven en dood. Door jezelf niet-reactief open te stellen voor deze cyclus ervaar je de kracht en het vormend vermogen van de schepping. Je mist deze ervaring wanneer je jezelf slechts open stelt voor één van beide aspecten. Wanneer je jezelf alleen richt op orde en niet op wanorde, op groei en niet op sterven.

Zie ook:
slim gevoel
over leven

de hartslag van de schepping

Herhaling is de hartslag van de schepping. Vergelijk het met de slinger van een klok. De heen en weer gaande beweging van de slinger doseert de in de klok opgeslagen energie en creëert minuten, uren en dagen. Zonder herhaling zou ons hart ons bloed niet kunnen rondpompen en zouden we niets creëren. Door niet-reactief je aandacht te richten op de hartslag van de schepping creëer je niet alleen woorden en beelden op grond waarvan je kunt handelen maar je ontdekt ook inzichten en gevoelens die niet in woorden en beelden zijn te vatten.

Zie ook:
de schepping
leven is lijden
herhalen
surfen op de golf van leven
singulariteit
recycling
over leven

singulariteit

In de kosmologie is een singulariteit een verschijnsel waar bekende natuurwetten niet op kunnen worden toegepast. Bijvoorbeeld, een zwart gat is een singulariteit. Het is een punt met een oneindig klein volume en dichtheid waar ruimte en tijd ophouden te bestaan. Ondanks al onze kennis begrijpen we niet wat er gebeurt met de materie die in een zwart gat verdwijnt. We kunnen het wel aanvoelen. Met de bijna oneindige verbindingsmogelijkheden van onze hersenen kunnen we namelijk een zwart gat simuleren. Door aandachtig en zonder te oordelen gedachten en gevoelens in jezelf te laten opkomen en te laten gaan ervaar je hoe de scheppingskracht als een kloppend hart vanuit de leegte verschijnt en verdwijnt, verschijnt en verdwijnt ..

Zie ook:
mutatie
de hartslag van de schepping

recycling

Soms zou ik de tijd stil willen zetten en hard roepen: Waar zijn we nou allemaal mee bezig? We daveren maar door, walsen over alles en iedereen heen. Natuurlijk, leven is behalve een zelfstandig naamwoord ook een werkwoord. Maar na gedane arbeid is het ook goed rusten. We hebben rust nodig om te beseffen dat we niet eindeloos door kunnen gaan. Zelfs de golf die eindeloos in hoogte lijkt toe te nemen valt uiteindelijk uiteen als gevolg van de cyclische wet van groeien, bloeien en sterven. Na de dood valt ons lichaam uiteen in atomen die tot voedsel zullen dienen voor nieuwe planten, mensen en dieren. We zijn slechts een tijdelijke fase in een eindeloze cyclus. Pas wanneer we dit beseffen zullen we ons niet meer op één fase van de cyclus richten maar op de gehele cyclus en op de duurzame constante in de cyclus, de as van het wiel zonder welke geen cyclus mogelijk is.

Zie ook:
de schepping
statisch en dynamisch
tot de dood ons scheidt
de hartslag van de schepping
over leven
selffulfilling prophecy
het is allemaal zo gewoon

tussen leven en dood

Ik ben vandaag diep geraakt door het stervensproces van mijn broer. Terwijl het leven rond zijn bed doorging in fluisterende gesprekken en lange stiltes kwam de tijd bij mij tot stilstand. Mezelf concentrerend op zijn in- en uitademing, was ik getuige van de moeizame hartslag van het leven, van de strijd tussen leven en dood. Met ingehouden adem zag ik hoe zijn leven langzaam oplost in de stilte. Heel even werd ik meegevoerd in zijn sterven maar toen zette de adem van het leven mij terug op aarde.