Categorie: Christendom

Christendom, een van de wereldgodsdiensten. In een tijd van globalisatie vergeet ik mijn eigen christelijke achtergrond nog wel eens.

onzelfzuchtig

De betekenis van onzelfzuchtig is ‘zonder eigenbelang, zonder verlangen naar iets ter versterking van je ego’. Ik ken veel onzelfzuchtige personen. Zij die zich volledig wegcijferen in bijvoorbeeld de zorg voor anderen. Voor sommigen van hen betekent dit dat hun ego niet de kans krijgt om te groeien in een maatschappelijke carrière. Dit confronteert me met een vraag: Je moet je ego loslaten om jezelf spiritueel te bevrijden. Wat moeten zij loslaten? Hun onzelfzuchtigheid? Dit is krankzinnig! Ik denk aan een uitspraak van Christus ‘Wanneer je een aalmoes geeft, laat dan je linkerhand niet weten wat je rechterhand doet.’ Onzelfzuchtige mensen laten hun ego niet weten wat ze doen, ze voeden het niet. Ze hoeven het daarom niet los te laten. Het verdwijnt vanzelf.

Zie ook:
ego
zelfzucht
van losmaken naar loslaten

mystieke verbondenheid

Mystiek is het verlangen naar eenwording met het goddelijke. Bij veel christelijke mystici heeft de eenwording met het goddelijke het karakter van mededogen met het lijden van Christus. Door hun oprechte getuigenissen zou je bijna vergeten dat er nog een andere weg is. Dat je niet hoeft te verlangen of te streven naar een band met Christus om de eenwording met het goddelijke te ervaren. Er is namelijk al een band. We zien en ervaren deze echter niet doordat het lijden ons ervan afsluit. Door de oorzaak van het lijden, de pijn van het bestaan teder, met begrip en mededogen, tegemoet te treden word je één met het goddelijke.

Zie ook:
heiligen
verlangen naar verlichting
goddelijke liefde

Waartoe zijn wij op aarde?

Als kind moest ik de katholieke Catechismus kennen. Een klein boekje waarin door middel van vraag en antwoord de leer van de katholieke kerk werd uitgelegd. Ik herinner me nog altijd de eerste vraag ‘Waartoe zijn wij op aarde? Wij zijn op aarde om God te dienen en hier en in het hiernamaals gelukkig te zijn.’ Ik heb hier sinds mijn kindertijd niet meer aan gedacht. Tot vandaag. Plotseling besefte ik dat ik een eigen antwoord heb op de vraag: Waarom ben ik op aarde? Ik ben op aarde om een bijdrage te leveren aan de schepping. Als schepper ervaar ik de liefde van de schepper voor de schepping.

Zie ook:
scheppingskracht
de kleine schepper
de schepper van god
één met de schepping
kunstzinnig
Wat is de zin van het leven?

zie het lam gods

Een van de essentiële elementen van het christendom is vervat in de uitspraak van Johannes de doper toen hij Christus zag: ‘Zie het lam gods dat de zonde van de wereld wegneemt.’ Christenen gebruiken deze uitspraak om aan te geven dat Christus als zoon van god vrijwillig het lijden van de mens op zich nam. Dit was in lijn met het Joodse geloof in de komst van de Messias die een periode van vrede en welvaart zou brengen. Je kunt de uitspraak van Johannes de Doper ook anders lezen. Hierbij is Christus niet de verlosser maar een mens die met zijn offerbereidheid liet zien hoe we onszelf kunnen bevrijden van de pijn van het bestaan en hoe we, wanneer we bereid zijn om ons ego op te offeren, kunnen terugkeren naar de goddelijke status.

Zie ook:
lijdensverhaal
laatste avondmaal
mens van vlees en bloed
spirituele helden

met hart en ziel

Ik besefte vandaag pas dat het gezegde ‘met hart en ziel’ is gebaseerd op Mattheüs 22:37 ‘Gij zult liefhebben den Here uwen God met geheel uw hart, en met geheel uw ziel, en met geheel uw verstand.’ Ik gebruik het gezegde ‘met hart en ziel’ alleen in de uitdrukking ‘Je met hart en ziel voor iets inzetten.’ en ’Je met hart en ziel aan iets geven.’ De kunstenaar die zich met geheel zijn liefde en met heel zijn wezen overgeeft aan iets buiten hemzelf. Ik heb geen naam voor dit iets. Het enige dat ik kan bedenken is ‘goddelijke inspiratie’. Terwijl ik dit schrijf moet ik glimlachen omdat ik besef dat het niet afwijkt van de uitspraak van Mattheüs.

Zie ook:
passie
windvlaag

Wat zou ik doen?

Wat zou ík doen wanneer ik in een land woon waar ik word vervolgd? Zou ik me verzetten of zou ik vluchten? Ik denk dat ik me zou verzetten. Terwijl ik dit zeg besef ik dat ik als individu niet opgewassen ben tegen het geweld van een groep. Om de strijd te kunnen winnen heb ik medestanders nodig. Maar wat doe ik als ik die niet vind? Zou ik er dan alsnog voor kiezen om te vluchten? Stel dat ik dat doe, ga ik me dan niet vreselijk schuldig voelen omdat ik het onrecht laat voortbestaan en potentiële medestanders in de steek laat? Stel dat ik niet vlucht, houd ik me dan gedeisd met de kans anoniem aan het geweld te bezwijken of kies ik ervoor om me openlijk te verzetten met de kans ten onder te gaan? Te sterven als martelaar in de hoop dat anderen zich bewust worden van de onvrijheid waarin ze leven. Zou ik met andere woorden doen wat Christus deed? ‘Hij die vrijwillig het lijden van de wereld op zich nam om de mens te verlossen van het kwaad?’

Zie ook:
op zoek naar rust
ich habe es nicht gewusst
historische verantwoordelijkheid
spirituele helden

je eigen graf graven

Ik heb op YouTube een groot aantal niet-christelijke getuigenissen van bijna-doodervaringen gezien. Wat mij opviel was dat er in veel filmpjes sprake was van een hel. Het is riskant om op grond daarvan conclusies te trekken aangezien de selectie van filmpjes niet is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek. Toch kan ik het niet laten om over een verklaring na te denken. In tegenstelling tot sommige andere godsdiensten stelt het christendom de liefde centraal. Christus predikt geen schuld en boete maar begrip en mededogen. Mijn conclusie: Wanneer je in de liefde gelooft zal het beeld dat je tijdens een bijna dood ervaring hebt eerder positieve gevoelens van liefde bevatten dan negatieve helgevoelens.

Zie ook:
bijna dood ervaring
vervolgverhaal
CBDE
de zandloper
stel dat ..