Categorie: dood

Spreek je over het leven dan spreek je over de dood. Het zijn twee kanten van één medaille.

Zie ook de categorie leven na de dood.

tot aan het einde

Er is iets waar ik tot aan het einde van mijn leven naar wil blijven streven. Ik wil alles waar ik de verantwoordelijkheid voor draag en wat ik creëer zo goed en zo mooi mogelijk achterlaten. Eigenlijk is dit vreemd. Ik weet dat alle concrete dingen die ik achterlaat vergankelijk zijn. Mijn nabestaanden zullen mijn blog misschien nog een tijdje in de lucht houden maar ook dit stopt een keer. Nieuwe eigenaren zullen het huis en de tuin op de schop gooien. Toch leef en werk ik alsof dit niet zal gebeuren. Ik glimlach om de betrekkelijkheid van mijn kwaliteitsstreven en kijk of ik nog iets moet verbeteren aan deze column.

Zie ook:
duurzaam
nalatenschap
ga maar
streven naar volmaaktheid

Waartoe zijn wij op aarde?

Als kind moest ik de katholieke Catechismus kennen. Een klein boekje waarin door middel van vraag en antwoord de leer van de katholieke kerk werd uitgelegd. Ik herinner me nog altijd de eerste vraag ‘Waartoe zijn wij op aarde? Wij zijn op aarde om God te dienen en hier en in het hiernamaals gelukkig te zijn.’ Ik heb hier sinds mijn kindertijd niet meer aan gedacht. Tot vandaag. Plotseling besefte ik dat ik een eigen antwoord heb op de vraag: Waarom ben ik op aarde? Ik ben op aarde om een bijdrage te leveren aan de schepping. Als schepper ervaar ik de liefde van de schepper voor de schepping.

Zie ook:
scheppingskracht
de kleine schepper
de schepper van god
één met de schepping
kunstzinnig
Wat is de zin van het leven?

het is allemaal zo gewoon

Het leven is allemaal zo gewoon, zo nietszeggend. Natuurlijk zijn er mensen die er betekenis aan proberen te geven maar ook zij zitten vast in een vicieuze cirkel van leven en dood. In een leven dat bestaat uit verbeelding, genot, geld en macht. Ik begrijp degenen wel die eruit willen stappen. Hoe lang houd ik het zelf nog vol? Hoe vind ik in deze van doodse stilte vergeven wanhoop de weg terug naar de ziel? Ik laat de stilte op me inwerken, geef me eraan over. De wanhoop verdwijnt. Langzaam komt de stroom van leven en dood weer op gang. Ik kijk om me heen en besef: Er is geen weg naar de ziel. Het leven met al haar hoogte- en dieptepunten is de ziel.

Zie ook:
Job
banaal
een vlakke lijn
recycling

betekenis voltooid

Ik gebruik het woord voltooid vooral in het begrip ‘voltooid leven’. Vanwege de morele en ethische consequenties van het woord voltooid besluit ik me te verdiepen in de betekenis. De etymologische betekenis van voltooien is ‘afmaken, gereed maken’. Iets is voltooid als het ‘af, klaar’ is. Er komt een vraag in me op: Hoe bepaal ik of iets klaar is? Ik besef dat ik naast maatschappelijke en technische normen me vooral laat leiden door gevoelens. Het gevoel dat ik de grens van mijn kunnen heb bereikt, het gevoel dat ik iets anders, iets nieuws wil en het gevoel dat wanneer ik door zou gaan het een herhaling van zetten zou worden. De laatste tijd komt er een nieuw gevoel bij. Het gevoel dat er een einde komt aan een periode van groei en dat ik door mijn leeftijd en ziekte in een periode van krimp beland. Om met de spanning die dit veroorzaakt om te kunnen gaan kies ik steeds vaker voor het hier en nu waar geen begin of einde en geen voltooid of onvoltooid leven bestaat. In het hier en nu zal ik het moment herkennen dat ik klaar ben met leven. Het moment waarop groei en krimp hun functie voor mij hebben verloren. 

Zie ook: voltooid leven

oud worden en oud zijn

Het gezegde luidt ‘oud worden is fijn, oud zijn niet’. Als kind wil je het liefst zo snel mogelijk oud worden om voor vol te worden aangezien en om aan alles deel te kunnen nemen. Maar als je dan uiteindelijk groot en oud bent dan blijkt dat ouderdom gepaard gaat met gebreken, ziektes en eenzaamheid. Niet iedereen ervaart dit zo. Wanneer je bewust leeft ontdek je namelijk de betekenis van een ander gezegde ‘wijsheid komt met de jaren’. Door niet vooruit of achteruit in de tijd te leven maar in de tijd, ervaar je het concept van leven. Het begint ermee dat je ziet hoe het patroon van leven zich in ieder mens en in de tijd herhaalt. Het eindigt ermee dat je met begrip en mededogen naar het leven kijkt en er glimlachend afscheid van neemt.

Zie ook:
wijsheid komt met de jaren
ouderdom komt met gebreken

tussen hoop en verwachting

De betekenis van verwachten is ‘rekenen op de komst of gebeurtenis van iets’. Hopen is ‘verlangen dat er iets goeds zal gebeuren’. Wanneer je zegt ‘Ik verwacht dat er na de dood iets zal zijn.’ dan ben je daar zekerder van dan wanneer je zegt ‘Ik hoop dat er iets zal zijn’. Maar zelfs in het voorbeeld van een verwachting blijkt uit het vage begrip ‘iets’ dat je er niet helemaal zeker van bent. Dit is ook het geval wanneer je het woord ‘iets’ vermijdt en een duidelijker antwoord probeert te geven. Op de vraag wat je verwacht na de dood zou het antwoord kunnen zijn ‘Ik denk dat een mens, afhankelijk van hoe hij heeft geleefd, in de hemel of in de hel komt.’ Wanneer hierop wordt doorgevraagd met ‘Waar denk je zelf in terecht te komen, in de hemel of in de hel?’ dan is het onzekere antwoord ‘Ik hoop in de hemel.’

Zie ook:
hoop
verwachten
verlangen
hoop of overgave
tussen hoop en wanhoop
geloof

dankzij mijn jeugd

Dankzij mijn jeugd en niet ondanks mijn jeugd ben ik geworden die ik ben en heb ik gevonden wat ik zocht. Zoals zoveel anderen heb ook ik in mijn jeugd geworsteld met depressieve gevoelens. Bij mij werden deze versterkt door een strenge opvoeding en doordat ik geen contact had met  leeftijdgenoten. Ik trok me in mezelf terug waar ik reflecteerde op mezelf en op het leven. Dit leverde verhelderende inzichten en gevoelens op. Zonder de druk van mijn depressieve gevoelens en zonder mijn introverte en beschouwelijke aard zou ik dat niet hebben beleefd en was de kans groot geweest dat ik mezelf van kant had gemaakt.

Zie ook:
doorzetter
tot op het bot en ..
losse eindjes
op de grens van ..