Categorie: volmaaktheid

Volmaaktheid is een tussenstap in een voortdurend veranderingsproces.

tot aan het einde

Er is iets waar ik tot aan het einde van mijn leven naar wil blijven streven. Ik wil alles waar ik de verantwoordelijkheid voor draag en wat ik creëer zo goed en zo mooi mogelijk achterlaten. Eigenlijk is dit vreemd. Ik weet dat alle concrete dingen die ik achterlaat vergankelijk zijn. Mijn nabestaanden zullen mijn blog misschien nog een tijdje in de lucht houden maar ook dit stopt een keer. Nieuwe eigenaren zullen het huis en de tuin op de schop gooien. Toch leef en werk ik alsof dit niet zal gebeuren. Ik glimlach om de betrekkelijkheid van mijn kwaliteitsstreven en kijk of ik nog iets moet verbeteren aan deze column.

Zie ook:
duurzaam
nalatenschap
ga maar
streven naar volmaaktheid

episch verhaal

De queeste, zoals de Odyssee van Homerus, is een geliefd thema in de literatuur. Epische verhalen over de zoektocht naar volmaaktheid met eindeloze uitdagingen en een onzekere afloop. Een zoektocht waar de held ontberingen moet doorstaan en volledig is aangewezen op zijn doorzettingsvermogen en passie. In onze tijd zetten fantasy schrijvers en game ontwikkelaars de traditie van het epische verhaal voort. Nog altijd worden we geboeid door de onmogelijkheid om volmaaktheid te realiseren en door het lijden van de mens die dat toch probeert. Doordat we ons laten meeslepen door het dramatisch karakter van een episch verhaal vergeten we soms dat voor de held na de ontberingen de rust volgt, in het leven of in de dood. Rust waarin het niet uitmaakt of iets volmaakt is, waar alles is zoals het is, volmaakt en onvolmaakt tegelijk.

Zie ook:
epos
episch
queeste
held
een leven van hard werken

streven naar volmaaktheid

Spiritualiteit is de drang om voorbij instinct en intuïtie op zoek te gaan naar zuiver weten en voelen. Op de grens van volmaaktheid en onvolmaaktheid ontdek je dat volmaakt en onvolmaakt in een dynamische harmonie met elkaar zijn verbonden. Ieder streven om aan de harmonie vorm te geven strandt in de vorm. Maar door te blijven streven naar volmaaktheid en de vorm steeds weer los te laten ontdek je het zuivere weten en voelen.

Zie ook:
de harmonie van de ziel
levensfasen
fouten maken mag
eigen schuld, dikke bult
ouderdom komt met gebreken
tot aan het einde

Zie ook het onderdeel ‘dynamische balans’ in het gratis e-book ik wil iets anders, iets nieuws.

betekenis voltooid

Ik gebruik het woord voltooid vooral in het begrip ‘voltooid leven’. Vanwege de morele en ethische consequenties van het woord voltooid besluit ik me te verdiepen in de betekenis. De etymologische betekenis van voltooien is ‘afmaken, gereed maken’. Iets is voltooid als het ‘af, klaar’ is. Er komt een vraag in me op: Hoe bepaal ik of iets klaar is? Ik besef dat ik naast maatschappelijke en technische normen me vooral laat leiden door gevoelens. Het gevoel dat ik de grens van mijn kunnen heb bereikt, het gevoel dat ik iets anders, iets nieuws wil en het gevoel dat wanneer ik door zou gaan het een herhaling van zetten zou worden. De laatste tijd komt er een nieuw gevoel bij. Het gevoel dat er een einde komt aan een periode van groei en dat ik door mijn leeftijd en ziekte in een periode van krimp beland. Om met de spanning die dit veroorzaakt om te kunnen gaan kies ik steeds vaker voor het hier en nu waar geen begin of einde en geen voltooid of onvoltooid leven bestaat. In het hier en nu zal ik het moment herkennen dat ik klaar ben met leven. Het moment waarop groei en krimp hun functie voor mij hebben verloren. 

Zie ook: voltooid leven

Ik ben woest!

Ik ben zo godvergeten kwaad, woest ben ik. Hebben we dan helemaal niets geleerd van het verleden? Zagen we dan niet dat Poetin hetzelfde doet als Hitler? Gedreven door machtshonger en grootheidswaan begon hij een veroveringsoorlog in Tsjetsjenië, Georgië, Belarus en nu in Oekraïne. Oorlogen die hij naar het Russische volk toe onderbouwt met leugens en die hij laat uitvoeren met niets en niemand ontziend geweld. Waarom hebben we niet gereageerd toen hij tekeer ging in Syrië? Waren we zo blij met zijn steun in de oorlog tegen terroristen dat we over hem maar zwegen? Maar waarom ben ik zo verschrikkelijk kwaad? Is het alleen vanwege hem of is er nog een andere reden? Ben ik kwaad vanwege onze jarenlange desinteresse in wat er in de Russische politiek plaats vond of ben ik teleurgesteld dat de mens sinds de tweede wereldoorlog nog altijd geen antwoord heeft op het ontstaan van dictatoriale regiems zoals dat van Poetin? Noch in Zuid- en Midden-Amerika, noch in Afrika, China, Noord-Korea, Myanmar, Midden-Oosten, Turkije en zelfs niet in het Amerika van Trump. Waarom heb ik zelf niet veel krachtiger gereageerd? Was ik zo met mezelf bezig dat ik onvoldoende oog had voor het leed van anderen? Of zag ik het wel maar had ik er ook geen oplossing voor? Is dat de diepere oorzaak van mijn woede? Mijn ego en onvermogen? Drukken deze tekortkomingen misschien extra zwaar op me doordat ik door mijn leeftijd nog maar een beperkt aantal jaren heb om een betere wereld achter te laten? Maar is het verlangen naar een betere wereld wel reëel? Moet ik dit verlangen niet loslaten en accepteren dat de mens onvolmaakt is en dat de enige weg naar volmaaktheid het hier en nu is dat boven verlangen, wroeging en wanhoop staat?

Zie ook:
Russisch gif
ongepast
dictator Trump
teleurstelling
groot groter grootst
megalomane beschaving
een wet van Meden en Perzen

jeugdherinnering

Zijn er momenten in mijn leven die ik over zou willen doen omdat ik spijt heb van hoe ik ermee om ben gegaan? Nee, alle momenten, zowel de leuke als minder leuke momenten, gaven zin aan mijn leven. Ik ben niet volmaakt en word dat niet, zelfs niet als ik iets over zou kunnen doen. Dit betekent niet dat ik geen herinneringen heb aan bepaalde momenten. Vandaag herinnerde ik me bijvoorbeeld een moment in mijn jeugd dat ik in het gras lag en me verbonden voelde met het gras, de bomen en de lucht. Deze herinnering kwam naar boven terwijl ik aan het fietsen was. Plotseling vergat ik de waakzaamheid en inspanning die bij het fietsen hoort en voelde me één met de natuur. Het heden verbond zich met het verleden waarbij ik hetzelfde gevoel van vreugde en dankbaarheid ervaarde als in mijn jeugd.

Zie ook:
herinneren
fouten maken mag
gevoel van dankbaarheid
herhalen
spijt