Categorie: oud worden en oud zijn

Hoe vaak heeft mijn overleden buurman Ed niet gezegd: Willem, oud worden is leuk, oud zijn niet. Dit klinkt overtuigend maar is het ook waar? Lees eerst de column oud worden en oud zijn.

omnidirectioneel

Vanaf de conceptie vindt er een explosieve groei plaats van cellen, fysieke functies en psychische eigenschappen. Deze op vooruitgang gerichte kracht vertraagt met het ouder worden. Ze vertraagt nog meer wanneer je jezelf verdiept in wat en wie je bent. Wanneer je dat doet is het alsof de kracht tot stilstand komt totdat je beseft dat dit een illusie is en dat de kracht nooit stopt. Ze gaat in tegenstelling tot wat je rationele brein je voorspiegelt niet slechts voor- of achteruit. Ze is omnidirectioneel. Haar bestemming ligt niet aan het begin of einde van ruimte en tijd maar in een richtingloze en tijdloze stilte die fonkelt van leven.

Deze column is de vierde in een serie van vijf:
1. spiritualiteit en de hersenen
2. de god spot
3. het omnidirectionele brein
4. omnidirectioneel
5. transdimensionale werkelijkheid

Zie ook: statisch en dynamisch

betekenis voltooid

Ik gebruik het woord voltooid vooral in het begrip ‘voltooid leven’. Vanwege de morele en ethische consequenties van het woord voltooid besluit ik me te verdiepen in de betekenis. De etymologische betekenis van voltooien is ‘afmaken, gereed maken’. Iets is voltooid als het ‘af, klaar’ is. Er komt een vraag in me op: Hoe bepaal ik of iets klaar is? Ik besef dat ik naast maatschappelijke en technische normen me vooral laat leiden door gevoelens. Het gevoel dat ik de grens van mijn kunnen heb bereikt, het gevoel dat ik iets anders, iets nieuws wil en het gevoel dat wanneer ik door zou gaan het een herhaling van zetten zou worden. De laatste tijd komt er een nieuw gevoel bij. Het gevoel dat er een einde komt aan een periode van groei en dat ik door mijn leeftijd en ziekte in een periode van krimp beland. Om met de spanning die dit veroorzaakt om te kunnen gaan kies ik steeds vaker voor het hier en nu waar geen begin of einde en geen voltooid of onvoltooid leven bestaat. In het hier en nu zal ik het moment herkennen dat ik klaar ben met leven. Het moment waarop groei en krimp hun functie voor mij hebben verloren. 

Zie ook: voltooid leven

oud worden en oud zijn

Het gezegde luidt ‘oud worden is fijn, oud zijn niet’. Als kind wil je het liefst zo snel mogelijk oud worden om voor vol te worden aangezien en om aan alles deel te kunnen nemen. Maar als je dan uiteindelijk groot en oud bent dan blijkt dat ouderdom gepaard gaat met gebreken, ziektes en eenzaamheid. Niet iedereen ervaart dit zo. Wanneer je bewust leeft ontdek je namelijk de betekenis van een ander gezegde ‘wijsheid komt met de jaren’. Door niet vooruit of achteruit in de tijd te leven maar in de tijd, ervaar je het concept van leven. Het begint ermee dat je ziet hoe het patroon van leven zich in ieder mens en in de tijd herhaalt. Het eindigt ermee dat je met begrip en mededogen naar het leven kijkt en er glimlachend afscheid van neemt.

Zie ook:
wijsheid komt met de jaren
ouderdom komt met gebreken

tijdsdruk

Wanneer je zeventig bent dan heb je niet zoveel jaar meer te leven. Globaal gerekend heb ik zeventig procent van mijn tijd erop zitten. Dit blijkt een voordeel te zijn. Ik ervaar steeds minder de druk van de tijd. De tijd vervaagt. Ik leef steeds meer in het hier en nu waar dagen voorbijvliegen en verdwijnen alsof ze nooit hebben bestaan.

Zie ook: geduld

zongerijpt fruit

Fruit is het lekkerst wanneer het is gerijpt in het licht en de warmte van de zon. Zo is het ook met het leven. Na een doorleefd leven proef je de rijke smaak van de in het licht en warmte van je bewustzijn gerijpte inzichten en gevoelens.

losse eindjes

Nu ik zeventig ben begin ik steeds meer de losse eindjes van mijn persoon te ontleden. Onlangs was mijn perfectionisme aan de beurt. Deze eigenschap wordt sterk bepaald door mijn introverte en analytische aard. Terugkijkend op mijn leven besef ik dat mijn perfectionisme is uitvergroot door gebeurtenissen in het laatste jaar van de lagere school toen ik bij mijn vader in de klas zat. De druk om te presteren was traumatiserend. Ik had als kind geen moment rust, moest altijd presteren en was bang voor zijn oordeel. Ik herinner me hoe ik met trucs probeerde mijn falen te verbergen en hoe ik mijn stinkende best deed om aan zijn strenge eisen en verwachtingen te voldoen. Ik besef nu hoe deze ervaring niet alleen mijn leef- en werkstijl heeft bepaald maar ook het feit dat ik door mijn perfectionisme niet van spelletjes houd. Ik kan niet tegen mijn verlies. In al mijn werkzaamheden streefde ik naar perfectie en was ik bang voor het oordeel van anderen. Dit heeft me niet alleen belast maar ook veel gegeven. De maatschappelijke successen in mijn leven zouden er niet zijn geweest zonder mijn streven naar perfectie.

Zie ook:
begrip mededogen en vergeving
rafels
dankzij mijn jeugd

ik moet er niet aan denken

Volgens sommige wetenschappers worden op dit moment de eerste mensen geboren die 120 jaar zullen worden. Stel dat ik zelf 120 jaar zou kunnen worden, zou ik daar dan voor kiezen? Nee, ik moet er niet aan denken. Ik ben ervan overtuigd dat je alles uit het leven kunt halen in minder dan 120 jaar. Voor de elementaire inzichten en gevoelens in het leven heb je geen 120 jaar nodig. Langer leven dan nodig is biedt alleen maar meer van hetzelfde. De enige reden waarom je toch langer zou willen leven is dat je ervoor kiest om iets voor anderen te betekenen. Maar zelfs in dat geval komt er een moment waarop je klaar bent met leven.