Categorie: identiteit

Veel mensen ontlenen hun persoonlijke identiteit aan de groep waar ze bij horen.

Zie ook de categorieën collectivisme , cultuur en zelfvertrouwen.

de film van mijn leven

Op de kunstacademie studeerde ik af met grafiek, muurschilderen en film. De docent grafiek had daar moeite mee omdat ik volgens hem niet een speciale richting had gekozen en een eigen stijl had ontwikkeld. Ik was het daar niet mee eens. Ik was toen al geboeid door de contrasten die ik in en om me heen zie. De film waarmee ik afstudeerde illustreerde dit misschien wel het best. In deze film danste een vrouw gracieus tussen vier in een cirkel geplaatste zwart-wit panelen die diagonaal van plaats verschoven. Terugkijkend op mijn leven symboliseerde deze film mijn leven na de kunstacademie. Ik ben schrijver, producent, regisseur en acteur in de film van mijn leven. Deze film speelt zich af in het dagelijks leven waar ik op zoek ben naar wat de contrasten verbindt. In de wereld van tegenstellingen en tegenstrijdigheden heb ik de scheppingskracht ontdekt. De kracht die bestaat bij de gratie van het manifesteren en loslaten van wie je bent en van wat je kunt.

Zie ook:
stijl
dichterlijke vrijheid
levenskunstenaar
fantasie

het omnidirectionele brein

We denken alsof alles lineair, in een rechte lijn van oorzaak en gevolg, met elkaar is verbonden. Dit terwijl onze hersenen meer kunnen dan alleen lineair denken. De cellen in onze hersenen zijn met hun uitlopers in alle richtingen met elkaar verbonden. Ze zijn niet alleen met elkaar maar ook met ons lichaam en via onze zintuigen met de buitenwereld verbonden. In dit gigantische omnidirectionele netwerk ontstaan naast lineaire verbanden ook dwarsverbanden die zelfs tegenstrijdigheden met elkaar verbinden. Je ontdekt dit door je gedachten, gevoelens en gedrag vragenderwijs te ontleden en niet-reactief te beschouwen. Wanneer je dit doet ontdek je dat wat je jezelf noemt deel is van een bewustzijn waarin alles en iedereen betekenisvol en begripvol met elkaar is verbonden.

Deze column is de derde in een serie van vijf:
1. spiritualiteit en de hersenen
2. de god spot
3. het omnidirectionele brein
4. omnidirectioneel
5. transdimensionale werkelijkheid

Zie ook:
parallel denken
inclusief denken
minimalistisch denken
gyroscopie
visionairs
halve oplossingen
mutatie
de kunst van het denken

zie het lam gods

Een van de essentiële elementen van het christendom is vervat in de uitspraak van Johannes de doper toen hij Christus zag: ‘Zie het lam gods dat de zonde van de wereld wegneemt.’ Christenen gebruiken deze uitspraak om aan te geven dat Christus als zoon van god vrijwillig het lijden van de mens op zich nam. Dit was in lijn met het Joodse geloof in de komst van de Messias die een periode van vrede en welvaart zou brengen. Je kunt de uitspraak van Johannes de Doper ook anders lezen. Hierbij is Christus niet de verlosser maar een mens die met zijn offerbereidheid liet zien hoe we onszelf kunnen bevrijden van de pijn van het bestaan en hoe we, wanneer we bereid zijn om ons ego op te offeren, kunnen terugkeren naar de goddelijke status.

Zie ook:
lijdensverhaal
laatste avondmaal
mens van vlees en bloed
spirituele helden

voldaan

Ik ben geen uitbundig mens. Het gevoel dat hier voor mij het dichtst bij komt is het voldane gevoel na een dag hard werken. Het moment waarop ik me ontspannen, blij, tevreden en gelukkig voel. Het is het gevoel dat ik soms ook beluister in jamsessies of aan het einde van een festival in het afsluitend gezamenlijk optreden. Het moment waarop muzikanten bevrijd van druk en spanning samen een laatste nummer spelen.

Zie ook:
uitbundig
vreugde
opgelucht
opgelucht en blij
de weg en het doel

muzikantennummer
Roy Orbison and friendsPretty Woman
Rowwen Hèze and Los LobosAnselma / Bestel Mar
NightwishI want my tears back
muziekvoorbeelden ‘voldaan’

Ik ben woest!

Ik ben zo godvergeten kwaad, woest ben ik. Hebben we dan helemaal niets geleerd van het verleden? Zagen we dan niet dat Poetin hetzelfde doet als Hitler? Gedreven door machtshonger en grootheidswaan begon hij een veroveringsoorlog in Tsjetsjenië, Georgië, Belarus en nu in Oekraïne. Oorlogen die hij naar het Russische volk toe onderbouwt met leugens en die hij laat uitvoeren met niets en niemand ontziend geweld. Waarom hebben we niet gereageerd toen hij tekeer ging in Syrië? Waren we zo blij met zijn steun in de oorlog tegen terroristen dat we over hem maar zwegen? Maar waarom ben ik zo verschrikkelijk kwaad? Is het alleen vanwege hem of is er nog een andere reden? Ben ik kwaad vanwege onze jarenlange desinteresse in wat er in de Russische politiek plaats vond of ben ik teleurgesteld dat de mens sinds de tweede wereldoorlog nog altijd geen antwoord heeft op het ontstaan van dictatoriale regiems zoals dat van Poetin? Noch in Zuid- en Midden-Amerika, noch in Afrika, China, Noord-Korea, Myanmar, Midden-Oosten, Turkije en zelfs niet in het Amerika van Trump. Waarom heb ik zelf niet veel krachtiger gereageerd? Was ik zo met mezelf bezig dat ik onvoldoende oog had voor het leed van anderen? Of zag ik het wel maar had ik er ook geen oplossing voor? Is dat de diepere oorzaak van mijn woede? Mijn ego en onvermogen? Drukken deze tekortkomingen misschien extra zwaar op me doordat ik door mijn leeftijd nog maar een beperkt aantal jaren heb om een betere wereld achter te laten? Maar is het verlangen naar een betere wereld wel reëel? Moet ik dit verlangen niet loslaten en accepteren dat de mens onvolmaakt is en dat de enige weg naar volmaaktheid het hier en nu is dat boven verlangen, wroeging en wanhoop staat?

Zie ook:
Russisch gif
ongepast
dictator Trump
teleurstelling
groot groter grootst
megalomane beschaving
een wet van Meden en Perzen

egoïsme

De wil om te overleven komt voort uit de scheppingskracht. De overlevingsdrang is behalve een bron van creativiteit ook een hindernis voor de schepping. De wil om te overleven gaat namelijk gepaard met egoïsme, het streven om met de inzet van macht en bezit je individuele overlevingskansen te vergroten. Ik verwacht niet dat dit ooit zal verdwijnen. Ook niet wanneer individuele belangen worden vervangen door collectieve belangen. De geschiedenis leert namelijk dat ook collectivisme tot egoïsme leidt. Van fysieke en geestelijke onderdrukking tot corruptie en geweld. De vraag is of egoïsme, behalve dat het de scheppingskracht kan remmen, deze ook tot stilstand kan brengen. Mijn antwoord is: nee. De scheppingskracht zal, net als water dat met zachte aanhoudende druk de kleinste opening in een dijk vindt, openingen blijven zoeken om verder te stromen. Openingen die net als bij een dijkdoorbraak steeds groter worden waarbij de scheppingskracht nieuwe grond creëert waar leven zal ontkiemen en zal proberen te overleven.

Zie ook:
ego
het nieuwe collectivisme
scheppingskracht
uitvoerders
Geloof je in god?
betekenis corrumperen
over leven

bevoorrecht

Ben ik bevoorrecht? Heb ik in mijn leven meer rechten gehad of zijn mij meer gunsten verleend? Nee, ik heb als Nederlander wel meer mogelijkheden gehad dan veel andere mensen. Ik had de vrijheid en de tijd om geestelijk te groeien en mezelf spiritueel te ontwikkelen. Ik heb ook niet hoeven lijden door onderdrukking, oorlog en honger. Dit betekent niet dat ik geen lichamelijk en geestelijk lijden heb gekend. Doordat ik de mogelijkheden die ik had heb gebruikt om me in het lijden en in de oorzaken te verdiepen heb ik me kunnen bevrijden van de banden waarin mijn geest was gewikkeld. Hierdoor ontdekte ik inzichten en gevoelens die mijn persoon overstijgen en rechtstreeks uit de bron van de schepping lijken te komen. Ik heb dit niet cadeau gekregen. Ik heb er veel voor moeten laten en loslaten. Had ik me niet ingezet en was ik de geestelijke uitdaging niet aangegaan dan had het leven niet de betekenis voor me gehad die het nu heeft en had ik niet zoveel voor anderen kunnen betekenen.

Zie ook:
Etty Hillesum
de ultieme test
ontwikkeling