Categorie: crisis

Een crisis is een ‘beslissend stadium, krritische fase’ bij veranderingen op het gebied van gezondheid, financiën, omgeving, politiek enz. Lees hier over de gevolgen van een crisis en hoe je ermee om kunt gaan.

Zie ook de categorie coronacrisis.

de weg tussen leven en dood

Wanneer de ene crisis zich op de andere stapelt is het belangrijk om ervoor te zorgen dat je niet wordt meegezogen in een draaikolk van ellende. Je kunt dit doen door je open te stellen voor de tegenstellingen in het leven. Tegenstellingen als goed en kwaad, mooi en lelijk, volmaakt en onvolmaakt. Door beide aspecten van een tegenstelling te accepteren en met mededogen te beschouwen vind je de rust en de kracht om verder te gaan. De weg te vervolgen op het evenwichtskoord tussen leven en dood. Een weg die leven en dood met elkaar verbindt, die als een slang in haar eigen staart bijt.

Zie ook:
de slang die in haar eigen staart bijt
cirkel
draaikolk van geweld

als vanouds

Ik heb me op dit blog al enkele keren afgevraagd wat de effecten van de verschillende crises op ons zullen zijn. De afgelopen zomer werd ik me sterk bewust van een van deze effecten. Na de lockdown zochten we bezigheden en vertier waaraan we gewend waren. Leefden ons leventje als vanouds. Lieten ons leiden door het verlangen naar de periode waarin we vrijuit konden genieten en door de veronderstelling dat we een nieuwe crisis wel weer zullen oplossen als ze op ons pad komt.

Zie ook:
zeven magere jaren
retraite
Hoe overleven we de coronacrisis?
machteloos moedeloos
Gevaar!

het gevecht van de eeuw

Door de klimaatcrisis staan we voor het gevecht van de eeuw. Het gevecht tussen verstand en gevoel. Zullen we ons in deze crisis laten leiden door hebzucht en macht of door een verstandelijke afweging van feiten en mogelijkheden? Het zou mooi zijn wanneer het verstand het gevecht zou winnen maar het is de vraag of dit zal gebeuren. In een crisis slaan we namelijk gemakkelijk emotioneel op tilt waardoor we een situatie verstandelijk niet meer kunnen overzien. De kans is groot dat we wanneer dit gebeurt ons lot in handen van dictators zullen leggen. Wat natuurlijk ook kan is dat we onze handen ineen zullen slaan om de crisis op te lossen. Dit vraagt echter wel een grote offerbereidheid. Misschien niet gelijk in de zin van het offeren van ons leven zoals in een oorlog maar wel van ons eigenbelang. Het is de vraag of we daartoe bereid zullen zijn en of we niet eerst zwaar zullen moeten lijden voordat we bereid zijn dit offer te brengen.

Zie ook:
pragmatisch collectivisme
emotionele bijeffecten angst
een kat in het nauw
Titanic
onheilsprofeet
crisis

Gevaar!

Er zijn drie primaire emoties die ons helpen bij gevaar: vechten, vluchten en verbinden. Gevaar is meer dan alleen de dreiging van lichamelijk geweld. Het is ook psychisch geweld zoals in China en Japan waar jongeren onder druk worden gezet om zich te conformeren aan collectieve ambities. Bij ons in Nederland, waar individuele vrijheid tot enkele jaren geleden vanzelfsprekend leek, voelen jongeren zich door de coronacrisis onder druk gezet om hun vrijheid op te geven. In China en Japan reageert een groeiende groep jongeren door zich sociaal te isoleren en activiteiten tot een minimum te beperken. Bij ons uit het zich in vechten, van openlijk verzet tot agressie en geweld. Gelukkig gaat dit niet voor iedereen op. De meesten vinden bescherming binnen hun sociale netwerk. Wanneer echter de druk groter wordt is de kans groot dat ook zij zullen reageren door te vechten of te vluchten. Dit gebeurt niet wanneer ze erin slagen om de kracht die het gevaar in hen losmaakt om te zetten in geestelijke verdieping, maatschappelijke ambities en/of de vorming van een gezin.

Zie ook:
testosteronbel
jongensdroom
pragmatisch collectivisme
emotioneel instabiel
een kat in het nauw
als vanouds

crisisgevoel

Hoe ga je om met een aanhoudend gevoel van crisis? Laat ik vertellen hoe ik met de coronacrisis omga. De belangrijkste stap heb ik eigenlijk al gezet voordat de crisis begon. Ik heb altijd alles wat mij emotioneel en verstandelijk in de weg stond proberen te begrijpen en los te laten. Dit helpt me nu bij de verwerking van de stortvloed van informatie over de crisis. Daarnaast richt ik me gevoelsmatig zo min mogelijk op het verleden of op de toekomst en zoveel mogelijk op het hier en nu, op het kleine dat me doet genieten van het moment. Dit lukt me niet altijd maar voor nu red ik me ermee.

Zie ook: meditatief proces

groepsimmuniteit en economie

Bij groepsimmuniteit is een grote groep mensen door een virus besmet en heeft er weerstand tegen opgebouwd. Hierdoor kan het virus zich niet verder verspreiden en verdwijnt. Zolang er geen vaccin is realiseer je groepsimmuniteit door iedereen in lockdown te plaatsen of door het virus zijn gang te laten gaan. In het eerste geval lijdt de economie op korte termijn schade. In het tweede geval sterft een grote groep mensen en groeit de doodsangst bij degenen die dan nog leven. Dit remt de economie op lange termijn doordat consumenten minder durven uit geven. De vraag welke prijs wij in de coronacrisis willen betalen wordt bepaald door onze cultuur. Het leven van een mens weegt daarin zwaarder dan de economische schade door een lockdown. Historisch gezien is dit bijzonder. In de eerste wereldoorlog werden de levens van miljoenen mensen opgeofferd om het virus van het kwaad, de vijand te bestrijden. Toen er na de oorlog een pandemie uitbrak die aan nog eens miljoenen mensen het leven kostte veroorzaakte de angst een wereldwijde economische recessie. Angst als gevolg van het verlies van mensenlevens leidt echter niet altijd tot een recessie. Ook dit blijkt uit de geschiedenis. Na de tweede wereldoorlog schoven de overlevenden hun angst terzijde en richtten zich, met de trots van de overwinnaar en met het schuldgevoel van de verliezer, op de wederopbouw. Onze economie teert nog altijd op hun inzet.

geen optelsom

Ik schrik wanneer ik denk aan de mogelijke gevolgen van de coronacrisis, zoals: een muterend virus waar geen vaccin tegen opgewassen is, veranderde arbeidsmarkt, inflatie, recessie, een groeiende kloof tussen arm en rijk, opkomst van autocratische leiders. Ik laat de schrik bezinken en denk aan de geschiedenis van de mensheid, oorlogen, natuurrampen en ziektes die hele volken naar de afgrond hebben gevoerd. Waarom zou ons lot anders zijn? Dan bedenk ik: Jij hebt makkelijk praten, je bent zeventig maar al die jonge mensen dan die de schoonheid van het leven nog willen ervaren? Onzin, zelfs een kind kan deze schoonheid ervaren. Zij is geen optelsom van kennis en ervaring, je ervaart haar ieder moment dat je je gedachten loslaat en je openstelt voor het hier en nu. Ik glimlach, stap uit de stroom van gedachten en geniet van de tuin.

Zie ook:
de hoop op meer
gewoon ‘n verhaal
le moment suprême