Categorie: einde van een tijdperk

Betekent de opeenvolging van crises in de wereld dat we bezig zijn met een volgende stap in de cultuur of met het einde ervan?

Zie ook de categorieën cultuur en geweten.

teleurgesteld in de mens

Ik voel me teleurgesteld in de mens. Alle hoopvolle verwachtingen die ik in mijn jeugd had over vrede en verantwoord leven zijn niet uitgekomen. Ondanks onze techniek en cultuur zijn we roofdieren die worden geleid door machtshonger, hebzucht en moordzucht. We zijn zelfs erger dan roofdieren. We jagen op elkaar. We zijn een van de meest bedreigde en bedreigende diersoorten op aarde. Niet alleen omdat we elkaar met gesofisticeerde wapens vermoorden maar ook omdat we elkaar fysiek en geestelijk verstikken met onze overconsumptie en digitale technieken. Terwijl ik hierover nadenk begin ik te glimlachen. We zijn zo betrekkelijk. Er zijn in de loop van de tijd al zoveel levensvormen verschenen en verdwenen. Waarom zou het met ons anders gaan?

Zie ook:
het einde der tijden
the downfall of the fittest
Ten onder aan ons succes?
klimaatverandering

de nieuwe kolonisatoren

Veel kolonies begonnen als een versterkte nederzetting voor rooftochten en werden vervolgens handelsposten en uitvalsbases om het omliggende gebied te onderdrukken en uit te buiten. Er ontstaan op dit moment nieuwe kolonies. Achter de misleidende term zijderoute vestigt China kolonies, van Cambodja tot Afrika en van Kazachstan tot diep in Europa. Net als ten tijde van de VOC hebben deze kolonies het karakter van handelsposten. Nu in de vorm van bedrijven, snelwegen, havens, luchthavens en spoorlijnen. Een andere groep kolonisatoren bestaat uit multinationals en overheden die digitale knooppunten bezitten en deze commercieel en ideologisch exploiteren. Wereldwijd trekken deze nieuwe kolonisatoren grondstoffen, voedsel, kennis en informatie naar zich toe. Vormen een nieuwe maatschappelijke bovenlaag van rijke en machtige personen die de brede onderlaag van de bevolking uitbuiten.

Zie ook:
superrijken
consumptiemaatschappij
het China van Xi Jinping
de nieuwe machthebbers
Chinese lankmoedigheid

egoïsme

De wil om te overleven komt voort uit de scheppingskracht. De overlevingsdrang is behalve een bron van creativiteit ook een hindernis voor de schepping. De wil om te overleven gaat namelijk gepaard met egoïsme, het streven om met de inzet van macht en bezit je individuele overlevingskansen te vergroten. Ik verwacht niet dat dit ooit zal verdwijnen. Ook niet wanneer individuele belangen worden vervangen door collectieve belangen. De geschiedenis leert namelijk dat ook collectivisme tot egoïsme leidt. Van fysieke en geestelijke onderdrukking tot corruptie en geweld. De vraag is of egoïsme, behalve dat het de scheppingskracht kan remmen, deze ook tot stilstand kan brengen. Mijn antwoord is: nee. De scheppingskracht zal, net als water dat met zachte aanhoudende druk de kleinste opening in een dijk vindt, openingen blijven zoeken om verder te stromen. Openingen die net als bij een dijkdoorbraak steeds groter worden waarbij de scheppingskracht nieuwe grond creëert waar leven zal ontkiemen en zal proberen te overleven.

Zie ook:
ego
het nieuwe collectivisme
scheppingskracht
uitvoerders
Geloof je in god?
betekenis corrumperen
over leven

het gevecht van de eeuw

Door de klimaatcrisis staan we voor het gevecht van de eeuw. Het gevecht tussen verstand en gevoel. Zullen we ons in deze crisis laten leiden door hebzucht en macht of door een verstandelijke afweging van feiten en mogelijkheden? Het zou mooi zijn wanneer het verstand het gevecht zou winnen maar het is de vraag of dit zal gebeuren. In een crisis slaan we namelijk gemakkelijk emotioneel op tilt waardoor we een situatie verstandelijk niet meer kunnen overzien. De kans is groot dat we wanneer dit gebeurt ons lot in handen van dictators zullen leggen. Wat natuurlijk ook kan is dat we onze handen ineen zullen slaan om de crisis op te lossen. Dit vraagt echter wel een grote offerbereidheid. Misschien niet gelijk in de zin van het offeren van ons leven zoals in een oorlog maar wel van ons eigenbelang. Het is de vraag of we daartoe bereid zullen zijn en of we niet eerst zwaar zullen moeten lijden voordat we bereid zijn dit offer te brengen.

Zie ook:
pragmatisch collectivisme
emotionele bijeffecten angst
een kat in het nauw
Titanic
onheilsprofeet
crisis

onheilsprofeet

De bijbelse onheilsprofeet Jesaja waarschuwde niet alleen voor het onheil dat de Joden te wachten stond maar gaf ook aan dat ze verlost zouden worden wanneer ze trouw zouden blijven aan God. Ben ik een onheilsprofeet? Ook ik waarschuw voor onheil. Voor wat er met het klimaat en de democratie kan gebeuren wanneer we niets doen. In tegenstelling tot Jesaja zeg ik niet dat je trouw moet blijven aan God maar dat je het geluk vindt door je open te stellen voor je goddelijke aard. Je hoeft hier niet mee te wachten. Je kunt dit nu al doen en tegelijkertijd iets doen aan wat de wereld en de mens bedreigt.

Zie ook:
doemdenker
machteloos moedeloos
apocalyps
de ultieme test
drie verantwoordelijkheden
het gevecht van de eeuw

genieten met een zwart randje

Ik vind het soms moeilijk om voluit van iets te genieten. Aan ieder genieten lijkt een zwart randje te zitten. Wanneer ik geniet van een warme zonnige dag denk ik aan het smelten van de permafrost in het noordpoolgebied. Goede politici doen me denken aan politieke onbenullen en dictators. Medische successen doen me denken aan ongrijpbare ziekteverwekkers. Nu weet ik ook wel dat ik dit soort gedachten moet loslaten om voluit te kunnen genieten van het hier en nu maar is dat niet naïef en dom? Door niet over de donkere kanten van het leven na te denken bedenk ik er ook geen oplossingen voor en stimuleer ik anderen niet om oplossingen te bedenken.

Zie ook:
geniet zolang het nog kan
Titanic

de collectieve mens

Door digitale en genetische mogelijkheden wordt de kans groter dat het individu zal moeten wijken voor het collectief. Steeds meer machthebbers gebruiken nu al digitale technieken om de mens in een collectief keurslijf te persen. Genetische modificatie biedt hen straks de mogelijkheid om er een neurologische eenheidsworst van te maken. Stel dat dit gebeurt ben ik dan treurig om het verlies van individualiteit of moet ik er juist blij om zijn omdat het collectief praktisch en geestelijk tot meer in staat zal zijn dan het individu? Maar wat zal er in dat geval met de spirituele beleving gebeuren? Zal de collectieve neurologische computer deze dichterbij brengen of zullen we haar verliezen?

Zie ook:
collectief
het nieuwe collectivisme
Neanderthalers 2.0