Categorie: Xi Jinping en China

Xi Jinping, de dictator die de Chinese bevolking onderdrukt, digitaal monddood maakt en die van China een economische en militaire wereldmacht wil maken. Om de bedreiging te begrijpen die hij en het communistisch regime voor de wereldvrede vormen moet je jezelf verdiepen in de Chinese geschiedenis en cultuur.  Lees eerst de columns het China van Xi Jinping en Chinese lankmoedigheid.

streven naar vrijheid

Sinds de val van de Berlijnse Muur in 1989 denken we dat maatschappelijke problemen verdwijnen wanneer iedereen de vrijheid krijgt om zich te ontwikkelen. We dachten zelfs dat andere landen ons automatisch zouden volgen wanneer ze het economische succes van deze vrijheid zouden zien. Terwijl we ons zelfvoldaan wentelden in welvaart ontstonden er echter machtsblokken van landen die, onder de dekmantel van economische vrijheid, met onderdrukking en militaire inzet hun macht en invloedssfeer vergrootten. Om daar tegenwicht aan te bieden hadden we collectief de geestelijke weerbaarheid moeten tonen die voortkomt uit het streven naar vrijheid in plaats van wereldwijd onze individuele welvaart uit te stallen.

Zie ook:
hautaine democratie
consumptiemaatschappij
zeventig jaar later
noblesse oblige
barbaars
religie of hedonisme

kennis is macht

Waar kennis in het verleden nog tot de verbeelding sprak door de vermenging met verhalen over goden en geesten is het nu een ondoordringbaar wetenschappelijk oerwoud geworden waarin de menselijke maat is verdwenen. Zelfs filosofen, theologen en kunstenaars die ooit onze kennis verbonden met levensvragen als ‘Waarom leef ik?’ hebben er geen grip meer op. Hun rol is overgenomen door complotdenkers en wetenschap ontkenners. Net als bij voedsel en natuurlijke grondstoffen is kennis een product geworden waar jacht op wordt gemaakt. Grote landen als China stelen kennis om meer macht en rijkdom te vergaren. Verblind door eigenwaan en bekeringsdrift stelt het westen haar kennis zelfs vrij ter beschikking via universiteiten en wetenschappelijke tijdschriften. Wat daardoor mis kan gaan zien we in landen als Noord-Korea waar met in het westen ontwikkelde kennis wapensystemen worden ontwikkeld die tegen ons kunnen worden gebruikt.

Zie ook:
de nieuwe kolonisatoren
netwerk van vertrouwen

Chinese lankmoedigheid

Om inzicht te krijgen in de Chinese lankmoedigheid, het vermogen van de bevolking om onderdrukking geduldig te verdragen zonder vragen te stellen en zonder kwaad te worden, moet je iets weten van de Chinese geschiedenis. China was van 1989 v.Chr. tot 221 v.Chr. verdeeld in onafhankelijke vorstendommen. Vanaf 221 v.Chr. tot aan de communistische revolutie werden deze vorstendommen door verschillende keizers samengevoegd tot één groot rijk. Een rijk van rangen en standen met aan het hoofd een absoluut heerser en daaronder een brede laag ondergeschikten en lijfeigenen. In 1912 deed de laatste keizer afstand van de troon.

Na een revolutionaire periode vanaf 1912 kwam in 1949 de communistische leider Mao aan de macht. In 1978 werd hij opgevolgd door Deng Xiaoping die de economie hervormde. Dit was nodig na het debacle van het centraal aangestuurde economische plan van Mao ‘de grote sprong voorwaarts’ en de daaropvolgende ‘culturele revolutie’. De ronduit stompzinnige opdrachten, die massaal werden uitgevoerd, veroorzaakten een hongersnood met tussen de 25 en 45 miljoen doden. Vanaf 2018 is Xi Jinping de absolute heerser van China. Hij is bekend om de strijd tegen corruptie, de digitale onderdrukking van de bevolking en zijn streven om van China een economische en militaire wereldmacht te maken.

Naast absolute leiders heeft China drie invloedrijke wijsgeren gekend: Lau-Tse 604-507 v.Chr., Confucius 551-479 v.Chr. en Boeddha 450-370 v.Chr. Lau-Tse gaf met semantische paradoxen, zoals ‘Tau is eeuwig niet-doende en toch is er niets, dat het niet doet.’, inzicht in de spirituele bron van alle tegenstellingen in de wereld, zoals goed en kwaad, mooi en lelijk. Je ontdekt deze bron door onthecht te handelen. Confucius was vooral een moreel adviseur en leraar. Hij benadrukte het belang van respect en solidariteit binnen de familie en binnen de samenleving. Deze deugden waren volgens hem belangrijk voor stabiliteit en continuïteit. Boeddha gaf inzicht in de oorzaak van het menselijk lijden en hoe je hiermee om kunt gaan. Lijden ontstaat door begeerte en gehechtheid aan voorspoed en tegenslag, vreugde en verdriet. Door inzicht in de oorzaak en er onthecht en met mededogen mee om te gaan bevrijd je jezelf van het lijden.

Gelet op de geschiedenis van gedwongen arbeid is de inzet waarmee Chinezen de huidige economische vrijheid omarmen niet vreemd. Ook de angst om zich te verzetten tegen een totalitaire macht is verklaarbaar vanuit de geschiedenis. De lankmoedigheid is te verklaren vanuit de spirituele en sociaal-filosofische erfenis. Spiritueel de opvatting dat het leven lijden is en dat leven en dood, vreugde en verdriet elkaar afwisselen zonder dat je daar als mens wezenlijk iets aan kunt veranderen. Sociaal-filosofisch de opvatting dat je gezichtsverlies van jezelf en van anderen dient te vermijden en dat het collectief belangrijker is dan het individu.

Zolang de Chinese bevolking een economisch toekomstperspectief heeft en de financiële vruchten van haar arbeid plukt zal ze lankmoedig blijven. Pas wanneer de economische groei tot stilstand komt zal de lankmoedigheid verdwijnen. Dit zal een wereldwijde ramp veroorzaken. Het Chinese regime zal, om haar macht te behouden, met geweld en desinformatie de ingehouden woede van de bevolking gebruiken om andere landen economisch en militair te veroveren. Dit gebeurt nu al in Tibet, Xinjiang en Hongkong. Je hoeft maar naar Poetin te kijken om te weten wat dit zal betekenen voor de omringende landen en voor de rest van de wereld.

Zie ook:
het China van Xi Jinping
China en Europa
de nieuwe kolonisatoren
confucianisme
Boeddha
berusting

de nieuwe kolonisatoren

Veel kolonies begonnen als een versterkte nederzetting voor rooftochten en werden vervolgens handelsposten en uitvalsbases om het omliggende gebied te onderdrukken en uit te buiten. Er ontstaan op dit moment nieuwe kolonies. Achter de misleidende term zijderoute vestigt China kolonies, van Cambodja tot Afrika en van Kazachstan tot diep in Europa. Net als ten tijde van de VOC hebben deze kolonies het karakter van handelsposten. Nu in de vorm van bedrijven, snelwegen, havens, luchthavens en spoorlijnen. Een andere groep kolonisatoren bestaat uit multinationals en overheden die digitale knooppunten bezitten en deze commercieel en ideologisch exploiteren. Wereldwijd trekken deze nieuwe kolonisatoren grondstoffen, voedsel, kennis en informatie naar zich toe. Vormen een nieuwe maatschappelijke bovenlaag van rijke en machtige personen die de brede onderlaag van de bevolking uitbuiten.

Zie ook:
superrijken
consumptiemaatschappij
het China van Xi Jinping
de nieuwe machthebbers
Chinese lankmoedigheid
netwerk van vertrouwen
kennis is macht

Russisch falen

Wat je ook over Poetin kunt zeggen, één ding is zeker. Hij wil het oude Sovjetrijk in ere herstellen. Hij doet dit door slinks afscheidingsbewegingen in voormalige Sovjetrepublieken te steunen. Zodra hij daarmee voldoende onrust heeft veroorzaakt brengt hij met militair ingrijpen een stroman aan de macht. De diepere oorzaak waarom hij zoveel verzet ondervindt ligt in de hervorming van de oude communistische planeconomie eind jaren tachtig. Waar communistisch China succesvol de economie wist te hervormen faalde Rusland. Zij heeft de bevolking onvoldoende betrokken bij de hervorming. De winst kwam vanaf het begin in handen van een kleine groep corrupte oligarchen en bureaucraten. Toen vervolgens de voormalige Sovjetrepublieken de politieke ruimte veroverden waardoor economische samenwerking met de EU mogelijk werd kozen zij voor het vrije niet-corrupte Europa. Was de economische hervorming succesvol geweest dan hadden de kaarten anders gelegen en waren er geen of minder spanningen geweest tussen Rusland en de voormalige Sovjetrepublieken.

Zie ook:
Russisch gif
primitief
individualiteit
vrije markt
betekenis corrumperen
de boemerang economie

criminelen onder elkaar

Criminelen zijn personen die schuldig zijn aan misdrijven, strafbare feiten. Zelfs machtige wereldleiders plegen strafbare feiten zoals corruptie, onderdrukking en moord. Feiten die in een democratische rechtstaat reden zijn voor zware gevangenisstraffen. Ondanks hun maatschappelijke status zijn deze leiders trieste figuren die steun en bevestiging zoeken bij elkaar. Iets dat geen weldenkende democraat hen wil geven. Hedendaagse voorbeelden zijn Poetin en Xi Jinping die elkaar steunen in hun streven naar de absolute macht en gebiedsuitbreiding. Hun onderlinge verstandhouding doet me denken aan Hitler en Stalin die aan de vooravond van de tweede wereldoorlog een niet-aanvalsverdrag sloten met elkaar.

Zie ook:
politici op het vinkentouw
de nieuwe machthebbers
de nieuwe fascisten
fascisme
interbellum
het China van Xi Jinping
landjepik
verklaring

epigenetica

Epigenetica is de wetenschap die zich bezighoudt met de invloed van omgeving en gedrag op de genen. Het blijkt dat omgeving en gedrag de functie van een gen kunnen aan- of uitzetten zonder de DNA-code te veranderen. Deze epigenetische veranderingen zijn erfelijk overdraagbaar. Bijvoorbeeld: Kinderen van moeders die zwanger waren tijdens de hongerwinter van 1944-1945 kregen op latere leeftijd meer last van obesitas en hart- en vaatproblemen. De epigenetica confronteert mij met de volgende vraag: Zijn onze genen zodanig epigenetisch geprogrammeerd dat we individueel of collectief zijn ingesteld? Stel dat dit zo is: Wat betekent dat dan voor de spanning tussen de westerse wereld en China? Zal deze verder oplopen doordat we genetisch anders zijn geprogrammeerd?

Zie ook:
China en Europa
Afghanistan
culturele erfenis
genetische modificatie
mutatie