Categorie: oorlog

Wij zijn er niet meer aan gewend. Laten we hopen dat we er ook nooit meer aan hoeven te wennen.

ethisch vraagstuk

Moet je gehoor geven aan een bevel om met militaire middelen de vrijheid van andere landen aan te vallen of aan een bevel om je eigen vrijheid te verdedigen? Ik stel mezelf deze vraag nu ik in de afgelopen week op twee manieren met de oorlog in Oekraïne ben geconfronteerd. De mobilisatie van reservisten in Rusland en filmpjes waarin Russische tanks door Oekraïense militairen werden vernietigd. Toen ik naar de filmpjes keek was ik onder de indruk van de moed van de Oekraïners die van dichtbij, midden op straat, raketten afvuurden op de Russische tanks. Direct daarna drong tot me door dat er mensen in de tanks zaten die werden gedood. Ik denk aan mijn vraag en besef de onvermijdelijkheid van de strijd waartoe Russen en Oekraïners worden gedwongen. Dit besef geeft me geen antwoord maar wekt wel mijn mededogen op. Het ethisch vraagstuk valt daarbij even in het niet.

Zie ook:
ethisch reveil
schaamteloos

Russisch gif

Ik had kunnen voorzien wat er in Oekraïne gebeurt wanneer ik meer geïnteresseerd was geweest in Rusland en in de Russische politiek. Wanneer ik daar meer oog voor had gehad dan had ik het totalitaire gifmengsel zien ontstaan: de angst en de politieke afzijdigheid van het Russische volk, de bewondering voor Stalin, de machtshonger van Poetin, zijn ideologie van een groot Russisch Rijk, zijn desinformatie en censuur, zijn onderdrukking van tegenstanders, zijn kliek van ja-knikkers en de steun van de geheime dienst, corrupte bureaucraten, oligarchen en de Russisch Orthodoxe kerk. Had ik hier meer oog voor gehad en de tijd genomen om het niet-reactief tot me door te laten dringen dan had ik een oorlog zoals in Oekraïne voorzien en ervoor gewaarschuwd. Ook zou ik krachtiger en feller hebben gereageerd op de democratische zelfgenoegzaamheid die ons belemmerde om de oorlogsdreiging te zien.

Zie ook:
Russisch falen
Ik ben woest!
gluiperds
de nieuwe fascisten
de nieuwe machthebbers
verklaring

Ik ben woest!

Ik ben zo godvergeten kwaad, woest ben ik. Hebben we dan helemaal niets geleerd van het verleden? Zagen we dan niet dat Poetin hetzelfde doet als Hitler? Gedreven door machtshonger en grootheidswaan begon hij een veroveringsoorlog in Tsjetsjenië, Georgië, Belarus en nu in Oekraïne. Oorlogen die hij naar het Russische volk toe onderbouwt met leugens en die hij laat uitvoeren met niets en niemand ontziend geweld. Waarom hebben we niet gereageerd toen hij tekeer ging in Syrië? Waren we zo blij met zijn steun in de oorlog tegen terroristen dat we over hem maar zwegen? Maar waarom ben ik zo verschrikkelijk kwaad? Is het alleen vanwege hem of is er nog een andere reden? Ben ik kwaad vanwege onze jarenlange desinteresse in wat er in de Russische politiek plaats vond of ben ik teleurgesteld dat de mens sinds de tweede wereldoorlog nog altijd geen antwoord heeft op het ontstaan van dictatoriale regiems zoals dat van Poetin? Noch in Zuid- en Midden-Amerika, noch in Afrika, China, Noord-Korea, Myanmar, Midden-Oosten, Turkije en zelfs niet in het Amerika van Trump. Waarom heb ik zelf niet veel krachtiger gereageerd? Was ik zo met mezelf bezig dat ik onvoldoende oog had voor het leed van anderen? Of zag ik het wel maar had ik er ook geen oplossing voor? Is dat de diepere oorzaak van mijn woede? Mijn ego en onvermogen? Drukken deze tekortkomingen misschien extra zwaar op me doordat ik door mijn leeftijd nog maar een beperkt aantal jaren heb om een betere wereld achter te laten? Maar is het verlangen naar een betere wereld wel reëel? Moet ik dit verlangen niet loslaten en accepteren dat de mens onvolmaakt is en dat de enige weg naar volmaaktheid het hier en nu is dat boven verlangen, wroeging en wanhoop staat?

Zie ook:
Russisch gif
ongepast
dictator Trump
teleurstelling
groot groter grootst
megalomane beschaving
een wet van Meden en Perzen

politici op het vinkentouw

Er zit een grote groep politici op het vinkentouw. Gespannen wachten ze af wat de afloop van de oorlog in Oekraïne zal zijn. Niet omdat ze hopen dat het Oekraïense volk haar onafhankelijkheid zal behouden maar omdat ze hopen dat Poetin de oorlog zal winnen. Hij is voor hen het voorbeeld van de absolute heerser die ze zelf willen zijn. Iemand die met nietsontziend geweld zijn macht, status en bezit vergroot. Ik denk niet alleen aan Loekasjenko en Assad. Zij zijn de vazallen van Poetin die door de militaire steun die ze van hem hebben gehad schatplichtig aan hem zijn. Ik denk aan de politieke leiders in landen als Iran, Cuba, Nicaragua, Noord-Korea, Myanmar en Venezuela. Zij hebben in hun land een zwakke positie en zien in een Russische overwinning een rechtvaardiging voor het nog harder onderdrukken van de eigen bevolking.

Zie ook:
criminelen onder elkaar
oorlogsdreiging
goed voorbeeld doet goed volgen
gewoon omdat het kan
gerechtvaardigd geweld

criminelen onder elkaar

Criminelen zijn personen die schuldig zijn aan misdrijven, strafbare feiten. Zelfs machtige wereldleiders plegen strafbare feiten zoals corruptie, onderdrukking en moord. Feiten die in een democratische rechtstaat reden zijn voor zware gevangenisstraffen. Ondanks hun maatschappelijke status zijn deze leiders trieste figuren die steun en bevestiging zoeken bij elkaar. Iets dat geen weldenkende democraat hen wil geven. Hedendaagse voorbeelden zijn Poetin en Xi Jinping die elkaar steunen in hun streven naar de absolute macht en gebiedsuitbreiding. Hun onderlinge verstandhouding doet me denken aan Hitler en Stalin die aan de vooravond van de tweede wereldoorlog een niet-aanvalsverdrag sloten met elkaar.

Zie ook:
politici op het vinkentouw
de nieuwe machthebbers
de nieuwe fascisten
fascisme
interbellum
het China van Xi Jinping
landjepik
verklaring

primitief

Hoe meer ik stil sta bij oorlogsgeweld hoe primitiever ik de mens vind. Neem het verschijnsel schaduwoorlog. In een schaduwoorlog proberen landen buiten het zicht van de media de digitale infrastructuur van andere landen te verlammen, grenzen te verleggen en tegenstanders te liquideren. Rusland deed dat in Georgië en in de aanloop naar de oorlog in Oekraïne. Het doet me denken aan ruzies tussen chimpansees. Kleine ruzies in de periferie van de groep die als een olievlek de hele groep erbij betrekken en uitmonden in luid gekrijs en fysiek geweld. De betekenis van primitief is ‘onontwikkeld’. Je zou verwachten dat de mens met al zijn ontwikkeling de primitieve staat van chimpansees is ontgroeid. Dat hij de gevolgen van een oorlog kan overzien en probeert deze te voorkomen. Helaas is dit niet het geval. Erger nog, hij gebruikt zijn ontwikkeling om nog listiger dan chimpansees de eigen bevolking op te hitsen en tegenstanders uit te dagen.

Zie ook:
apenrots
ratrace
de mannen cocktail
natuurlijk geweld
schapendrift
Russisch falen

Wat zou ik doen?

Wat zou ík doen wanneer ik in een land woon waar ik word vervolgd? Zou ik me verzetten of zou ik vluchten? Ik denk dat ik me zou verzetten. Terwijl ik dit zeg besef ik dat ik als individu niet opgewassen ben tegen het geweld van een groep. Om de strijd te kunnen winnen heb ik medestanders nodig. Maar wat doe ik als ik die niet vind? Zou ik er dan alsnog voor kiezen om te vluchten? Stel dat ik dat doe, ga ik me dan niet vreselijk schuldig voelen omdat ik het onrecht laat voortbestaan en potentiële medestanders in de steek laat? Stel dat ik niet vlucht, houd ik me dan gedeisd met de kans anoniem aan het geweld te bezwijken of kies ik ervoor om me openlijk te verzetten met de kans ten onder te gaan? Te sterven als martelaar in de hoop dat anderen zich bewust worden van de onvrijheid waarin ze leven. Zou ik met andere woorden doen wat Christus deed? ‘Hij die vrijwillig het lijden van de wereld op zich nam om de mens te verlossen van het kwaad?’

Zie ook:
op zoek naar rust
ich habe es nicht gewusst
historische verantwoordelijkheid
spirituele helden