Categorie: geweld

We leven vaak alsof geweld niet bestaat waardoor het de kans krijgt ongeremd te groeien. Herken en erken het en begin bij jezelf.

collectief geweld

Ieder mens loopt het risico te worden meegesleurd in het collectieve geweld van overheden en criminele bendes. Geweld dat kan en dat mag. Dat kan omdat het plaats vindt binnen de anonimiteit van de groep. Dat mag omdat het past binnen het streven van de groep naar hegemonie. Door je aan te sluiten bij een groep bevredig je niet alleen je behoefte aan zekerheid en identiteit maar in de strijd om de hegemonie ook je behoefte aan macht en controle. Wanneer je deze behoeften niet in jezelf herkent en erkent loop je het risico jezelf te verliezen in het collectieve geweld. Zie de oorlogsmisdaden van het Russische leger.

Zie ook:
afscheid van Auschwitz
testosteronbel
macht
de macht van de kudde

teleurgesteld in de mens

Ik voel me teleurgesteld in de mens. Alle hoopvolle verwachtingen die ik in mijn jeugd had over vrede en verantwoord leven zijn niet uitgekomen. Ondanks onze techniek en cultuur zijn we roofdieren die worden geleid door machtshonger, hebzucht en moordzucht. We zijn zelfs erger dan roofdieren. We jagen op elkaar. We zijn een van de meest bedreigde en bedreigende diersoorten op aarde. Niet alleen omdat we elkaar met gesofisticeerde wapens vermoorden maar ook omdat we elkaar fysiek en geestelijk verstikken met onze overconsumptie en digitale technieken. Terwijl ik hierover nadenk begin ik te glimlachen. We zijn zo betrekkelijk. Er zijn in de loop van de tijd al zoveel levensvormen verschenen en verdwenen. Waarom zou het met ons anders gaan?

Zie ook:
het einde der tijden
the downfall of the fittest
Ten onder aan ons succes?
klimaatverandering

Ik ben woest!

Ik ben zo godvergeten kwaad, woest ben ik. Hebben we dan helemaal niets geleerd van het verleden? Zagen we dan niet dat Poetin hetzelfde doet als Hitler? Gedreven door machtshonger en grootheidswaan begon hij een veroveringsoorlog in Tsjetsjenië, Georgië, Belarus en nu in Oekraïne. Oorlogen die hij naar het Russische volk toe onderbouwt met leugens en die hij laat uitvoeren met niets en niemand ontziend geweld. Waarom hebben we niet gereageerd toen hij tekeer ging in Syrië? Waren we zo blij met zijn steun in de oorlog tegen terroristen dat we over hem maar zwegen? Maar waarom ben ik zo verschrikkelijk kwaad? Is het alleen vanwege hem of is er nog een andere reden? Ben ik kwaad vanwege onze jarenlange desinteresse in wat er in de Russische politiek plaats vond of ben ik teleurgesteld dat de mens sinds de tweede wereldoorlog nog altijd geen antwoord heeft op het ontstaan van dictatoriale regiems zoals dat van Poetin? Noch in Zuid- en Midden-Amerika, noch in Afrika, China, Noord-Korea, Myanmar, Midden-Oosten, Turkije en zelfs niet in het Amerika van Trump. Waarom heb ik zelf niet veel krachtiger gereageerd? Was ik zo met mezelf bezig dat ik onvoldoende oog had voor het leed van anderen? Of zag ik het wel maar had ik er ook geen oplossing voor? Is dat de diepere oorzaak van mijn woede? Mijn ego en onvermogen? Drukken deze tekortkomingen misschien extra zwaar op me doordat ik door mijn leeftijd nog maar een beperkt aantal jaren heb om een betere wereld achter te laten? Maar is het verlangen naar een betere wereld wel reëel? Moet ik dit verlangen niet loslaten en accepteren dat de mens onvolmaakt is en dat de enige weg naar volmaaktheid het hier en nu is dat boven verlangen, wroeging en wanhoop staat?

Zie ook:
Russisch gif
ongepast
dictator Trump
teleurstelling
groot groter grootst
megalomane beschaving
een wet van Meden en Perzen

politici op het vinkentouw

Er zit een grote groep politici op het vinkentouw. Gespannen wachten ze af wat de afloop van de oorlog in Oekraïne zal zijn. Niet omdat ze hopen dat het Oekraïense volk haar onafhankelijkheid zal behouden maar omdat ze hopen dat Poetin de oorlog zal winnen. Hij is voor hen het voorbeeld van de absolute heerser die ze zelf willen zijn. Iemand die met nietsontziend geweld zijn macht, status en bezit vergroot. Ik denk niet alleen aan Loekasjenko en Assad. Zij zijn de vazallen van Poetin die door de militaire steun die ze van hem hebben gehad schatplichtig aan hem zijn. Ik denk aan de politieke leiders in landen als Iran, Cuba, Nicaragua, Noord-Korea, Myanmar en Venezuela. Zij hebben in hun land een zwakke positie en zien in een Russische overwinning een rechtvaardiging voor het nog harder onderdrukken van de eigen bevolking.

Zie ook:
criminelen onder elkaar
oorlogsdreiging
goed voorbeeld doet goed volgen
gewoon omdat het kan
gerechtvaardigd geweld

criminelen onder elkaar

Criminelen zijn personen die schuldig zijn aan misdrijven, strafbare feiten. Zelfs machtige wereldleiders plegen strafbare feiten zoals corruptie, onderdrukking en moord. Feiten die in een democratische rechtstaat reden zijn voor zware gevangenisstraffen. Ondanks hun maatschappelijke status zijn deze leiders trieste figuren die steun en bevestiging zoeken bij elkaar. Iets dat geen weldenkend mens hen wil geven. Hedendaagse voorbeelden zijn Poetin en Xi Jinping die elkaar steunen in hun streven naar absolute macht en gebiedsuitbreiding. Hun onderlinge verstandhouding doet me denken aan Hitler en Stalin die aan de vooravond van de tweede wereldoorlog een niet-aanvalsverdrag sloten met elkaar.

Zie ook:
politici op het vinkentouw
de nieuwe machthebbers
de nieuwe fascisten
fascisme
interbellum
het China van Xi Jinping
landjepik
verklaring

primitief

Hoe meer ik stil sta bij oorlogsgeweld hoe primitiever ik de mens vind. Neem het verschijnsel schaduwoorlog. In een schaduwoorlog proberen landen buiten het zicht van de media de digitale infrastructuur van andere landen te verlammen, grenzen te verleggen en tegenstanders te liquideren. Rusland deed dat in Georgië en in de aanloop naar de oorlog in Oekraïne. Het doet me denken aan ruzies tussen chimpansees. Kleine ruzies in de periferie van de groep die als een olievlek de hele groep erbij betrekken en uitmonden in luid gekrijs en fysiek geweld. De betekenis van primitief is ‘onontwikkeld’. Je zou verwachten dat de mens met al zijn ontwikkeling de primitieve staat van chimpansees is ontgroeid. Dat hij de gevolgen van een oorlog kan overzien en probeert deze te voorkomen. Helaas is dit niet het geval. Erger nog, hij gebruikt zijn ontwikkeling om nog listiger dan chimpansees de eigen bevolking op te hitsen en tegenstanders uit te dagen.

Zie ook:
apenrots
ratrace
de mannen cocktail
natuurlijk geweld
schapendrift
Russisch falen

Wat zou ik doen?

Wat zou ík doen wanneer ik in een land woon waar ik word vervolgd? Zou ik me verzetten of zou ik vluchten? Ik denk dat ik me zou verzetten. Terwijl ik dit zeg besef ik dat ik als individu niet opgewassen ben tegen het geweld van een groep. Om de strijd te kunnen winnen heb ik medestanders nodig. Maar wat doe ik als ik die niet vind? Zou ik er dan alsnog voor kiezen om te vluchten? Stel dat ik dat doe, ga ik me dan niet vreselijk schuldig voelen omdat ik het onrecht laat voortbestaan en potentiële medestanders in de steek laat? Stel dat ik niet vlucht, houd ik me dan gedeisd met de kans anoniem aan het geweld te bezwijken of kies ik ervoor om me openlijk te verzetten met de kans ten onder te gaan? Te sterven als martelaar in de hoop dat anderen zich bewust worden van de onvrijheid waarin ze leven. Zou ik met andere woorden doen wat Christus deed? ‘Hij die vrijwillig het lijden van de wereld op zich nam om de mens te verlossen van het kwaad?’

Zie ook:
op zoek naar rust
ich habe es nicht gewusst
historische verantwoordelijkheid
spirituele helden