Categorie: economie

Er is geen onderwerp dat bij spiritueel ingestelde personen zoveel weerstand oproept als economie. Toch is het vanwege de impact van de economie op het dagelijks leven dom om er niet mee bezig te zijn.

de nieuwe kolonisatoren

Veel kolonies begonnen als een versterkte nederzetting voor rooftochten en werden vervolgens handelsposten en uitvalsbases om het omliggende gebied te onderdrukken en uit te buiten. Er ontstaan op dit moment nieuwe kolonies. Achter de misleidende term zijderoute vestigt China kolonies, van Cambodja tot Afrika en van Kazachstan tot diep in Europa. Net als ten tijde van de VOC hebben deze kolonies het karakter van handelsposten. Nu in de vorm van bedrijven, snelwegen, havens, luchthavens en spoorlijnen. Een andere groep kolonisatoren bestaat uit multinationals en overheden die digitale knooppunten bezitten en deze commercieel en ideologisch exploiteren. Wereldwijd trekken deze nieuwe kolonisatoren grondstoffen, voedsel, kennis en informatie naar zich toe. Vormen een nieuwe maatschappelijke bovenlaag van rijke en machtige personen die de brede onderlaag van de bevolking uitbuiten.

Zie ook:
superrijken
consumptiemaatschappij
het China van Xi Jinping
de nieuwe machthebbers
Chinese lankmoedigheid

Russisch falen

Wat je ook over Poetin kunt zeggen, één ding is zeker. Hij wil het oude Sovjetrijk in ere herstellen. Hij doet dit door slinks afscheidingsbewegingen in voormalige Sovjetrepublieken te steunen. Zodra hij daarmee voldoende onrust heeft veroorzaakt brengt hij met militair ingrijpen een stroman aan de macht. De diepere oorzaak waarom hij zoveel verzet ondervindt ligt in de hervorming van de oude communistische planeconomie eind jaren tachtig. Waar communistisch China succesvol de economie wist te hervormen faalde Rusland. Zij heeft de bevolking onvoldoende betrokken bij de hervorming. De winst kwam vanaf het begin in handen van een kleine groep corrupte oligarchen en bureaucraten. Toen vervolgens de voormalige Sovjetrepublieken de politieke ruimte veroverden waardoor economische samenwerking met de EU mogelijk werd kozen zij voor het vrije niet-corrupte Europa. Was de economische hervorming succesvol geweest dan hadden de kaarten anders gelegen en waren er geen of minder spanningen geweest tussen Rusland en de voormalige Sovjetrepublieken.

Zie ook:
Russisch gif
primitief
individualiteit
vrije markt
betekenis corrumperen
de boemerang economie

consumptiemaatschappij

Het eerste wat in me opkomt wanneer ik aan het begrip consumptiemaatschappij denk is dat materiële rijkdom status geeft. Om deze status en de daarbij behorende gevoelens te handhaven en te vergroten wil de rijke steeds meer, groter en beter. Verblind door hebzucht ziet hij niet hoe zijn mensbeeld verandert. Hoe degenen die minder of niets bezitten in zijn ogen losers zijn. Slaven die hij de toegang tot zijn wereld ontzegt omdat hij hen nodig heeft om zijn status te bevestigen en zijn rijkdom te voeden.

Zie ook:
groot groter grootst
meer maakt niet beter
gewoon ’n verhaal
superrijken
maatschappelijk karma
emotionele bijeffecten angst
hebzucht
de nieuwe kolonisatoren

individualiteit

Een individu is een niet op te splitsen eenheid met een eigen individualiteit, een eigen aard. Het is deze individuele aard die voor machthebbers een doorn is in het oog. Zij verdragen geen andere individuen naast zich die hen van hun troon kunnen stoten. Ze proberen daarom ieders individuele aard te vervangen door een collectieve aard, een gemeenschappelijke manier van denken, voelen en doen. Zoals het communisme heeft laten zien gaat dit ten koste van het economisch initiatief. De economie stagneert of stort zelfs in. Door schade en schande wijs geworden hebben de Chinese leiders daarom het communistisch ideaal verruimd en meer ruimte gegeven aan het individuele initiatief. De herwonnen vrijheid beperkt zich echter tot de economie. Op alle andere fronten wordt de individualiteit in een collectief keurslijf geperst. Het individuele lijden dat hieruit voortkomt zie je terug in Sinkiang, Tibet en Hongkong.

Zie ook:
individu
Russisch falen

wie goed doet, goed ontmoet

Volgens de wet van de aantrekkingskracht creëer je je eigen succes door de manier waarop je denkt, voelt en doet. Denk positief en er vinden positieve gebeurtenissen plaats, denk negatief en er vinden negatieve gebeurtenissen plaats. Ik heb moeite met deze wet. Het is niet zo dat ik niet geloof in de relatie tussen een positieve inzet en succes. Waar ik moeite mee heb is de prijs die anderen hier soms voor moeten betalen. Laten we als voorbeeld de Amerikaanse evangelist Kenneth Copeland nemen. Een man die met zijn overtuiging en charisma 760 miljoen dollar heeft verdiend door mensen valse hoop te geven. Hij verkoopt de wet van de aantrekkingskracht via de drie g’s geloof, geld en genezing. De wet pakt positief uit voor hem maar negatief voor de mensen die hij geld uit de zak heeft geklopt en die niet fysiek zijn genezen. Ik geloof in een andere wet ‘Wie goed doet, goed ontmoet.’ Wanneer je jezelf oprecht en zonder begeerte inzet voor anderen heeft dat een positief effect voor jezelf en voor de ander.

Zie ook:
televisiepredikers 2.0
gepersonaliseerde informatie

machtsfactor

Je voelt je vrij wanneer je zelf richting en vorm kunt geven aan je leven. Dit kan ertoe leiden dat iedereen dezelfde vorm kiest. Dit is bijvoorbeeld gebeurd met de economie waardoor deze een wereldwijde machtsfactor is geworden die op gespannen voet staat met de natuur.

groepsimmuniteit en economie

Bij groepsimmuniteit is een grote groep mensen door een virus besmet en heeft er weerstand tegen opgebouwd. Hierdoor kan het virus zich niet verder verspreiden en verdwijnt. Zolang er geen vaccin is realiseer je groepsimmuniteit door iedereen in lockdown te plaatsen of door het virus zijn gang te laten gaan. In het eerste geval lijdt de economie op korte termijn schade. In het tweede geval sterft een grote groep mensen en groeit de doodsangst bij degenen die dan nog leven. Dit remt de economie op lange termijn doordat consumenten minder durven uit geven. De vraag welke prijs wij in de coronacrisis willen betalen wordt bepaald door onze cultuur. Het leven van een mens weegt daarin zwaarder dan de economische schade door een lockdown. Historisch gezien is dit bijzonder. In de eerste wereldoorlog werden de levens van miljoenen mensen opgeofferd om het virus van het kwaad, de vijand te bestrijden. Toen er na de oorlog een pandemie uitbrak die aan nog eens miljoenen mensen het leven kostte veroorzaakte de angst een wereldwijde economische recessie. Angst als gevolg van het verlies van mensenlevens leidt echter niet altijd tot een recessie. Ook dit blijkt uit de geschiedenis. Na de tweede wereldoorlog schoven de overlevenden hun angst terzijde en richtten zich, met de trots van de overwinnaar en met het schuldgevoel van de verliezer, op de wederopbouw. Onze economie teert nog altijd op hun inzet.