de derde emotie

In crisissituaties overleeft het dier door te vechten of te vluchten. Een derde mogelijkheid is dat het zich verbindt met anderen, zich aan hen hecht. Door zich te hechten aan anderen kan een dier genetisch overleven en plaatst het zich onder de bescherming van de groep.

Hechting is een primair, alles bepalend gevoel. De drang om zichzelf te hechten lijkt bij de mens sterker dan bij enig ander dier. De evolutionaire verklaring hiervoor is dat onze kinderen zwak ter wereld komen en jarenlang ondersteuning nodig hebben om te kunnen overleven. Hechting uit zich niet alleen in de relatie met anderen. Het uit zich ook in het verzamelen van dingen, het vasthouden aan gevoelens, gedachten en gedrag.

Hechting bewijst haar nut wanneer het jonge dier zijn moeder kwijt is. Zonder hechting zou de moeder zich te ver van haar jong verwijderen. Gehecht aan haar kind blijft ze op de plaats waar ze het uit het oog heeft verloren. Dit proces heeft ook een een nadeel. Om te zorgen dat ze in de buurt blijft, wordt haar vitaliteit afgeremd. Als mens heb je op zo’n moment het gevoel dat je wordt neergedrukt in de tijd, het leven verliest haar betekenis.

Dit nadeel van de hechting openbaart zich niet alleen bij het overlijden van een partner, echtscheiding of het vertrek van een kind uit het ouderlijk huis. Het kan zich ook openbaren wanneer een vakantie, waar je naar uitkijkt, niet doorgaat, wanneer je ontslagen wordt, wanneer je dingen kwijt raakt of wanneer je opvattingen moet loslaten. Je zult daarom moeten leren onthechten. Het kunnen omgaan met hechting en onthechting is echter een van de moeilijkste opgaven in een mensenleven.