Categorie: denken

Het denken is boeiender en inspirerender dan veel spirituele zoekers denken.

Zie ook de categorie de yoga van het vragen.

de film van mijn leven

Op de kunstacademie studeerde ik af met grafiek, muurschilderen en film. De docent grafiek had daar moeite mee omdat ik volgens hem niet een speciale richting had gekozen en een eigen stijl had ontwikkeld. Ik was het daar niet mee eens. Ik was toen al geboeid door de contrasten die ik in en om me heen zie. De film waarmee ik afstudeerde illustreerde dit misschien wel het best. In deze film danste een vrouw gracieus tussen vier in een cirkel geplaatste zwart-wit panelen die diagonaal van plaats verschoven. Terugkijkend op mijn leven symboliseerde deze film mijn leven na de kunstacademie. Ik ben schrijver, producent, regisseur en acteur in de film van mijn leven. Deze film speelt zich af in het dagelijks leven waar ik op zoek ben naar wat de contrasten verbindt. In de wereld van tegenstellingen en tegenstrijdigheden heb ik de scheppingskracht ontdekt. De kracht die bestaat bij de gratie van het manifesteren en loslaten van wie je bent en van wat je kunt.

Zie ook:
stijl
dichterlijke vrijheid
levenskunstenaar
fantasie

de kunst van het denken

Ons denken is onderdeel van een simpel proces. Je ervaart iets, vormt er een gedachte over en deelt deze met anderen. Kritische denkers verfijnen het proces. Voordat ze de gedachte met anderen delen onderzoeken ze de ervaring en de eruit voortkomende gedachten door zich er zelfreflecterend en vragenderwijs in te verdiepen. Dit is een kunst, een vaardigheid waarvoor discipline, aandacht en doorzettingsvermogen nodig is. De meeste mensen hebben dit er niet voor over. Zij reflecteren niet en vragen niet door. Zij hechten meer belang aan een gevoel, een eerste indruk en de mening van anderen. Ze missen daardoor de verhelderende inzichten en bevrijdende gevoelens die de kunst van het denken oplevert.

Zie ook:
Hoe waar is de waarheid?
buiksprekers
eigenwijs
vicieuze gedachtecirkel
het omnidirectionele brein

Wat is de zin van het leven?

Wat is de zin van het leven? Het antwoord dat religies op deze vraag geven is dat God ons heeft geschapen. Dat wij zijn bedoelingen niet kennen maar dat we, wanneer we ons aan zijn voorschriften houden, zullen worden beloond met zijn liefde. Dit is een paternalistische gedachte die me tegen de borst stuit. Voor mij is de zin van het leven niet iets dat buiten het leven staat. De zin van het leven is het leven zelf. Het is de scheppingskracht die zich in en via mij manifesteert. De kunst is om mezelf niet vast te zetten in gedachten en gevoelens, zoals in een beeld van God, maar me open te stellen voor de voortdurend veranderende werkelijkheid in en buiten mezelf. Op de momenten dat dit lukt beleef ik de bezielende kracht van de schepping en zie ik hoe alles met elkaar is verbonden in een liefdevol verband.

Zie ook:
één met de schepping
de zin van het leven
de schepper van god
de kleine schepper

het omnidirectionele brein

We denken alsof alles lineair, in een rechte lijn van oorzaak en gevolg, met elkaar is verbonden. Dit terwijl onze hersenen meer kunnen dan alleen lineair denken. De cellen in onze hersenen zijn met hun uitlopers in alle richtingen met elkaar verbonden. Ze zijn niet alleen met elkaar maar ook met ons lichaam en via onze zintuigen met de buitenwereld verbonden. In dit gigantische omnidirectionele netwerk ontstaan naast lineaire verbanden ook dwarsverbanden die zelfs tegenstrijdigheden met elkaar verbinden. Je ontdekt dit door je gedachten, gevoelens en gedrag vragenderwijs te ontleden en niet-reactief te beschouwen. Wanneer je dit doet ontdek je dat wat je jezelf noemt deel is van een bewustzijn waarin alles en iedereen betekenisvol en begripvol met elkaar is verbonden.

Deze column is de derde in een serie van vijf:
1. spiritualiteit en de hersenen
2. de god spot
3. het omnidirectionele brein
4. omnidirectioneel
5. transdimensionale werkelijkheid

Zie ook:
parallel denken
inclusief denken
minimalistisch denken
gyroscopie
visionairs
halve oplossingen
mutatie
de kunst van het denken

eerlijk en rechtvaardig

In ons gezin werd er in de periode voor Pasen gevast. Snoepjes die we kregen werden in een trommel bewaard en aan het einde van de vasten onder alle kinderen verdeeld. Ik herinner me nog goed hoe we met negen kinderen rondom de tafel zaten en kritisch toekeken hoe mijn vader de snoepjes in gelijkwaardige porties verdeelde. Een iets grotere toverbal stond bijvoorbeeld gelijk aan twee zuurtjes. Toen hij klaar was kreeg ieder kind een van de negen naast elkaar liggende stapels door een lootje te trekken. Alhoewel ik niet de toverbal had was het verdelen voor mijn gevoel eerlijk verlopen. Terwijl ik hieraan terugdenk besef ik dat ik een innerlijke meetlat hanteer om te bepalen of iets eerlijk is. Ik laat dit nog wat dieper tot me doordringen en besef dat de meetlat ook een belangrijke rol speelt in mijn gevoel van rechtvaardigheid. De oorspronkelijke betekenis van rechtvaardig is ‘een rechte vaart hebbend’. Terwijl ik hierbij stil sta krijg ik het beeld van een rechte lijn die in gelijkwaardige delen en verhoudingen is opgedeeld. Mijn gevoel van eerlijkheid en rechtvaardigheid is de vertaling van deze meetlat. Je kunt haar overal langs leggen, van de stapeltjes snoep tot aan de gulden snede in de kunst en onze opvattingen over gerechtigheid.

Zie ook:
eerlijk
liegen en bedriegen
recht
gerechtigheid
rechtvaardigheidsgevoel
over de doden niets dan goeds

gewoon

Ik vind de levens die we leiden zo gewoon. Het zijn net computerprogramma’s die op basis van logaritmes een besloten werkelijkheid creëren. Het maakt niet uit of het gedrag in deze in zichzelf gekeerde wereld maatschappelijk geaccepteerd is of niet. Zo gewoon als het leven is van de brave burger, zo gewoon is het leven van de crimineel. Terwijl ik dit opschrijf bedenk ik dat het beeld dat ik schets aansluit bij de in het woord ‘gewoon’ opgesloten filosofie die door onze voorouders aan ons is doorgegeven. ‘Gewoon’ is verwant aan de woorden ‘wennen’ en ‘wonen’. We leiden allemaal een leven waaraan we gewend zijn. Een leven binnen de vertrouwde woning van onze geest.

van hetzelfde laken een pak

Het leven is als een rol lakenstof. Het heeft niet overal dezelfde kleur en is niet overal even strak geweven, er zitten knopen en weeffoutjes in. Als mens krijg je bij je geboorte een lap van deze rol. De een maakt er een gevechtspak van, een ander een vredeskleed en weer een ander een troostdekentje. Wat je er ook van maakt, het leven rekt en strekt zich uit onder het laken.

Zie ook:
de wever
rafels
afgerond geheel
evolutie van het bewustzijn